Als ik moederziel alleen langs de strak opgelijnde witte grafzerken over de Canadese Oorlogsbegraafplaats loop, weet ik niet wat ik voelen moet, behalve dan de koude wind. Bij een enkel graf ligt een bloem. Soms een plastic mapje met een oude foto van een jongeman. Een naam. Een geboortejaar. Een sterfdatum, soms een hele rij op dezelfde dag. 2617 voornamelijk jonge mannen liggen hier begraven. Ik denk aan de kinderen die zij niet kregen, de moeders die het zonder hen moesten doen. De vrouwen die de liefde van hun leven misliepen.

Canadese oorlogsbegraafplaats, Groesbeek

Tussen de graven, ook verschillende planten. Ik maak een foto van een knalroze bloeiende plant, die wil ik later even opzoeken in de flora-app. Even zie ik in gedachten de soldaten uit hun graf klauteren, verbaasd schudden ze de klei van zich af en kijken om zich heen. Sommige vallen elkaar in de armen. Het zal komen door het prachtige ‘Terracotta Leger van Oosterbeek‘ van Fransje Povel, vanmorgen in het Vrijheidsmuseum. Een stukje van de Airborne begraafplaats in Oosterbeek maakte zij in klei na, waarbij de begraven soldaten tot leven komen en met ons de vrijheid vieren die zij zelf niet meer hebben meegemaakt. Ieder kleifiguur is een portret van een echte soldaat.

Ja, dat soort dingen dus, daar denk ik aan. En aan de vreemde tijd van nu waarin we soms zo scherp tegenover elkaar staan, ook dichtbij, mensen in mijn directe omgeving. Gewone dingen, zoals elkaar opzoeken en omhelzen, die niet kunnen. Toch niet te vergelijken met de oorlogsjaren, daar ben ik na het bezoek aan het Vrijheidsmuseum echt wel weer van doordrongen.

Bevrijdingsrok

Ondertussen geniet ik ook van de bijzondere dingen die ik meemaak. Zoals deze dagen in Berg en Dal, Rijk van Nijmegen. Het Vrijheidsmuseum, ging op verzoek van het project Zorgeloos op vakantie, speciaal voor mij zelfs even open. Extra bijzonder omdat dit door corona voor mij ook het eerste museum in lange tijd was. Na een hoop gruwelverhalen over de bezetting, overigens wel heel mooi in beeld gebracht met persoonlijke verhalen, werd ik wel heel blij van de nationale bevrijdingsrok! Een hele wand vol met vrolijk gekleurde, zelfgemaakte rokken. Ik had er nog niet eerder van gehoord maar google er maar eens op. Er liggen er nog veel meer in de museumopslag.

vier foto's vn het Vrijheidsmuseum, binnen (3x) en buiten
Alleen voor het unieke, duurzame gebouw, de ‘shade dome’, een koepel van lichtgewicht textiel verwijzend naar de parachutes die de lucht vulden tijdens Market Garden, ga je al naar het Vrijheidsmuseum.
collage van foto's van de feestrok of bevrijdingsrok
De bevrijdingsrok, of ook wel feestrok genoemd. Een idee van Mies van Lennep, de zoom moest uit effen driehoeken bestaan, met aan de voorkant in het midden de datum 5 mei 1945.

Idyllische wijngaard

Als we koud en met een vol hoofd weer terug zijn in Heuvelrijk, ons hotel voor twee nachtjes, trekken wij een flesje open van Wijngaard de Plack, ook weer speciaal klaargezet voor mij. Lekker! Goh, ik lees dat de wijngaard maar vijf kilometer van ons hotel vandaan ligt. De foto’s zien er heerlijk idyllisch uit, wijnproeverijen aan lange tafels tussen de druiventrossen, een winkel (ze verkopen ook scharrelkippen) en een weekendterras, ook leuk. Zeker nog een keer terug in de zomer!

Eikenhouten reuzen bij de Thornsche molen

Gelukkig schijnt het zonnetje als we de volgende dag de gordijnen openschuiven. We gaan vandaag lekker naar buiten en mijn moeder en Bert, haar man, komen ook even aanwaaien. Ze wonen in de buurt.

Er zijn meerdere rolstoeltoegankelijke wandel-en fietsroutes in de omgeving. Ik ben benieuwd naar de metershoge eikenhouten reuzen, ‘De Menschenkinder’, die aan het begin van de Herinneringsroute (6 km) staan, dus kiezen wij deze tocht uit. De auto parkeer je bij de Thornsche molen, het is dan maar 300 meter wandelen over een verhard pad richting de dertig grote houten beelden. Je kunt over het gras tussen de beelden door rijden met maar ik kwam even vast te zitten in een kuil. Vijftien beelden staan op Duitse grond en vijftien op Nederlandse, samen vormen ze een mooie maar ook trieste groep, op weg naar een beter lot, volgens de kunstenares Anne Thoss. Wij noemen ze inmiddels ‘de totempalen’ waar ze ook wel iets van weg hebben. Lees meer over de enorme klus om ze te plaatsen en de betekenis via Monumentenlandschap.

Eelke tussen enorme rechtopstaande eikenhouten stammen, robuust gebeeldhouwd tot mensen
Herinneringsroute, tussen de reuzen

De route en het kunstwerk is ontwikkeld ter herinnering aan 75 jaar vrijheid. Een dubbel gevoel, want juist nu mogen we de grens naar Duitsland niet over. We lopen dus maar een klein stuk, van de route die gedeeltelijk door Duitsland gaat. Maar het is mooi hier en na de wandeling bestellen we bij de Thornsche molen een lekkere ‘to-go’ lunch. Het rolstoeltoegankelijke toilet is gelukkig wel gewoon open. Normaal zit je hier vast heerlijk op het terras, of binnen natuurlijk. Het ooievaarskoppeltje kijkt toe vanuit hun hoge nest. Ook bijzonder, alleen de naam al (!), is dat de ‘wipkoperkorenmolen’, ruim 70 jaar is weggeweest nadat de molen tijdens de operatie ‘Market garden’ in de WO II verwoest werd. In 2016 werd de molen herbouwd en sindsdien wordt er ook weer koren gemalen. Geen zin om te wandelen? Dan is alleen de beeldengroep en een hapje eten bij de molen ook een aanrader!

Start van de herinneringsroute, bij de Thornsche Molen

Lekker eten

Over eten gesproken…  Normaal geniet ik bij ook enorm van een restaurantje zoeken en lekker eten buiten de deur. Maar de restaurants en terrassen zijn nu allemaal dicht. Stiekem had het ook wel wat, na een lange dag niet meer de deur uit hoeven en een heerlijk maal op de hotelkamer laten bezorgen. In deze tijd hoeft dat geen slappe pizza of laffe falafel te zijn. Top restaurants bezorgen nu ook ‘thuis’. Ik moet zeggen het wijntje van de Plack paste heel goed bij de heerlijke asperges van restaurant de Wolfsberg. De toetjes waren ook zalig. Maar ze claimen het mooiste terras van Groesbeek te hebben dus volgende keer ga ik toch weer gewoon lekker sjiek ‘op restaurant’.

Vrijheid in Berg en Dal, lekker eten van verschillende restaurantjes

 

We haalden ook nog een heerlijke, verse lunchsalade met gegrilde groenten en een dikke clubsandwich bij Eigenweijs, midden in Groesbeek. Zag er ook heel gezellig uit binnen, met leuke Portugese tegeltjes, houten tafels, mooi servies en lekkere taartjes in de vitrine. Mmmm…

Tja en dan hebben we Nijmegen nog niet eens gezien… Kortom Groesbeek is een prima uitvalbasis voor deze mooie omgeving vlak aan de grens met Duitsland. Veel geschiedenis maar ook heerlijk genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. Hopelijk nog een keer terug! Het was fijn om weer op pad te zijn. Wij vonden trouwens een heerlijk bedje bij Heuvelrijk Berg en Dal, in één van hun twee super riante rolstoeltoegankelijke studio’s. Bekijk het hotel hier!

Heuvelrijk Berg & Dal, Hotel en groepsaccommodatie met twee ruime rolstoeltoegankelijke studio’s in Groesbeek.

 

Meer toegankelijke musea, wandel- en fietsroutes, restaurants en overnachtingsmogelijkheden in de omgeving van Nijmegen vind je op Visit Nijmegen/Zorgeloos op vakantie.

 

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Zorgeloos op vakantie in Berg en Dal, samenwerking of niet je kunt altijd rekenen op een eerlijk artikel. Foto’s ©Tjeerd Maas/56bis.

Helaas, ik maak ook wel eens een uitglijder. Tegen beter weten in boekten we na lange tijd weer eens op een Roompot-vakantie-park. Begrijp me niet verkeerd, ik heb er op zich niks tegen maar het valt gewoon vaak tegen. Achteraf ben ik bang dat we ons bij het boeken liet verleiden door de foto’s van de infrarood sauna en zonnige boerderijtjes met ligbedden op een volmaakt groen grasveld. Bovendien met vijf personen, waarvan dit keer drie rollers, is de keuze aan vakantiehuisjes ook niet reuze. Maar op de een of andere manier heb ik de foto’s van de bunkerachtige slaapkamers in de kelder van het huisje niet echt gezien. Dat er schimmel op de muren zat, er stoffige haardotten door de lucht vlogen en er in het nachtkastje een klodder bosvruchtenyoghurt (of zoiets) achtergebleven was, bleek niet het ergst. Dat de lift de eerste avond weigerde was veel vervelender.

Roompot is ons in van alles tegemoet gekomen. Er is een hoog-laag bed in de woonkamer gezet. Een gratis diner bezorgd en ik kon samen met Tjeerd in een ander huisje slapen. Maar dat er de rest van de week geen liftmonteur te vinden was heeft mijn vertrouwen in Roompot helaas geen goed gedaan. Gelukkig regende het bijna de hele week dus kon ik verlangend denken aan de sauna beneden in de kelder. Ook hadden we de paraplu niet voor niks meegenomen. Die kwam namelijk goed van pas wanneer Tjeerd en ik ons ’s avonds in onze winterjassen wurmden en vijf minuten over een uitgestorven park naar het andere huisje fietsten en de volgende ochtend weer terug om weer bij het ontbijt aanschoven.

Maar dan nu het goede nieuws!

8 wél rolstoeltoegankelijke, bijzondere adressen op Texel

Gelukkig blijkt er natuurlijk veel meer dan Roompot, want tussen de regenbuien en alle ellende door ben ik natuurlijk weer op ontdekkingstocht gegaan. De afgelopen weken heb ik de lijst met toegankelijke adresjes op Texel flink uitgebreid. Inmiddels is het dus een aardige lijst met fijne, verschillende type vakantieplekjes op ons grootste waddeneiland. Een knus vakantiehuisje met lekker veel privacy of de gezelligheid van een B&B met een heerlijke gezamenlijke tuin? Een chalet in de duinen of toch liever een hotel in de winkelstraat van De Koog?

Een overzicht vind je hier, kies maar uit >>

8x rolstoeltoegankelijke nachtjes weg Texel, fijne vakantieadresjes verdeeld over het eiland!

 

Toeren over het Noordzeestrand

Ondanks de regen en de gure wind wilde ik zeker ook over het strand crossen met de nieuwe elektrische strandrolstoel, de Strandhopper! Wauw wat een stoer ding, door de vorm lijkt het helemaal geen rolstoel. Het rijdt ook weer wat beter dan de Catweazle, hij reageert sneller. Voor mij was de zitting comfortabeler en de zijwaartse instap makkelijker, voor het instappen klap je de rode beugel omhoog. De bediening kan zowel links als rechts. Je vindt nu elektrische strandrolstoelen (Catweazle en Strandhopper) bij Paal 17 en 28. Wil je zeker zijn van een rit, reserveer ruim van te voren via de strandtent. Minimaal 1 uur (€ 20), maximaal 2 uur (€ 30). Meer info over de strandrolstoelen en rolstoeltoegankelijke strandopgangen vind je op Texel.net of Sigt-Texel.

Wow! Stoer ding die Strandhopper!

Turen over de Waddenzee

Ook nieuw op het eiland is het spectaculaire vogelspotbouwwerk op de nieuwe Prins Hendrikzanddijk. Nog net voor zonsondergang rijden wij richting Fort de Schans bij Oudeschild (Redoute) en parkeren de auto onder aan de dijk op de pas aangelegde parkeerplaats. Via een verhard, langzaam oplopend pad rij ik makkelijk de Prins Hendrik Zanddijk op. Na een paar minuten lopen, zie je links een pad richting de vogelspotplek. Je kunt hier uren turen naar het rijke leven op het wad. Er staat een prachtige Swarovski-kijker klaar maar zelfs met mijn rolstoel in de hoogste stand kon ik er net niet door kijken. Neem dus zeker een eigen verrekijker mee. Een schep kan ook handig zijn want het laatste stukje pad wil nog wel eens met zand onderwaaien.

Met de rolstoel naar vogelspotplaats Prins Hendrikzanddijk op Texel.

Over Texel 

Texel is ons grootste waddeneiland maar wel het snelst en makkelijkst bereikbaar met de boot. Een auto kun je op het eiland ook best gebruiken al brengt de Texelhopper je ook overal naartoe. Meer toegankelijke tips vind je op Texel.net.

Heb jij wel goede ervaringen bij Roompot of weet jij nog een super leuk, rolstoeltoegankelijk vakantieadres op onze waddeneilanden? Laat het me in het reactiescherm hieronder weten, dan helpen we elkaar! 

Na een paar weken in het Engels heen en weer mailen, beslis ik gewoon om het te doen. Ik mail naar Marilyn: ‘I’m looking forward to swap our house and visit Toronto for a month!’ Een nieuw avontuur tegemoet.

Al een tijdje staat mijn huisje in Utrecht op de huizenruilsite matchinghouses.com. Een geniaal maar ook doodeenvoudig idee. Over de hele wereld leven rolstoelers in een aangepast huis. Al deze mensen zoeken zich rot naar rolstoeltoegankelijke vakantieplekken. Hoe simpel om gewoon onderling van huis te ruilen? Goedkoop en toch bijna verzekerd van een goed aangepaste vakantiebestemming.

Theo uit Engeland liet het niet bij een idee maar maakte de website: Matchinghouses.com. Toevallig of niet, ik heb inmiddels al drie Canadezen die wel naar Utrecht willen komen. Eentje uit Engeland wil ook wel. Maar ik zie ook een leuk optrekje in Australië en een fijn appartement met uitzicht op zee in Kaapstad, Zuid-Afrika. Hopen dat zij ook wel naar een flatje in Utrecht willen komen. Voorlopig zit ik in juni in het flatje van Marilyn en word voor even inwoner van Toronto. Ik heb al gehoord dat de Niagara Falls bereikbaar zijn met de goed toegankelijke bus. Wordt vervolgd.

Heb je tips voor Toronto en omgeving? Ik hoor ze heel graag!

 

Skyline Toronto
Skyline Toronto

Deze blog verscheen in december 2018  in Contact, het ledenblad van Spierziekten Nederland. Inmiddels ben ik in Toronto geweest en het was in één woord geweldig! Lees het hier.

Hasselt, slechts honderdvijftig kilometer onder Utrecht en dat fijne zachte taaltje om je heen. Minder bekend, maar lekker knus en alle ingrediënten aanwezig voor een fijn weekend weg. Genoeg te zien en te proeven. Amai, dat eten is hier goddelijk goed! Samen met mijn lieve vriendin Else ga ik opzoek naar de geluksplekjes van Hasselt.

Ons hotel: de Groene Hendrickx

We slapen drie nachtjes midden in het centrum op de Zuivelmarkt bij hotel en brasserie de Groene Hendrickx. In de prachtige oude jeneverstokerij zijn slechts tweeëntwintig kamers, ieder ingericht met een eigen sfeer. Er is één rolstoeltoegankelijke kamer op de begane grond, weliswaar in het nieuwbouwgedeelte, dus hier geen oude sferen. Wel een hoog plafond en grote ramen. De kamer is heerlijk ruim met een goed aangepaste badkamer. Lees hier meer over de Groene Hendrickx.

collage van hotel de Groene Hendrickx
De Groene Hendrick, brasserie en hotel

Wat maakt gelukkig?

Vanuit ons hotel lopen we, na het uitgebreide ontbijt, zomaar een steegje in wat uitkomt op een klein vierkant stadsparkje. Het zonnetje schijnt op de prachtige rode bladeren van de wingerd tegen de muur. Een bronzen man zit op een bankje en er zijn nog meer verrassingen te vinden. Nog maar net aangekomen in deze stad en direct een pareltje gevonden. Het parkje (Kadettenplein) blijkt één van de geluksplekken van Hasselt.

Leo Bormans, dé Ambassadeur van Geluk, riep de bewoners van Hasselt op hun geluksplek te delen. Vijfentwintig geluksplekken staan nu in een boekje met daarbij steeds drie opdrachten om juist op die plek even stil te zijn, jezelf te spiegelen. Wat maakt je gelukkig? Wat kan je (nu) doen om een beetje gelukkiger te worden? Het boekje met alle geluksplekken halen we even later op bij de Toeristische Dienst. Sowieso een aanrader op daar even binnen te gaan. Er wordt flink geïnvesteerd om de stad te promoten en dat zie je terug in de leuke activiteiten, routes en boekjes. Tips en toegankelijke uitstapjes in de Belgische provincie Limburg lees je ook de gratis online brochure Toegankelijk Limburg.

Hasselt Geluksbord op Kadettenplein
Hasselt Geluksbord op Kadettenplein

Lekker fanatiek

Als fanatieke reisblogger prop ik de dag goed vol. Dus we kijken oude en nieuwe jurken in het modemuseum, voelen ons gelukkig in de Japanse tuin en nog gelukkiger aan de bar bij Bruno in het Jenevermuseum. Lunchen doen we goed bij de Smaaksalon, maar ons hoogtepunt beleven wij ‘s avonds aan tafel bij het Kookpunt. Even op een rij:

1. Modemuseum: vulgair

In een voormalige klooster huist nu het Modemuseum. De tentoonstelling ‘The vulgar’ was al te zien in Londen en Wenen en is nog te zien tot 14 januari 2018. Grappig dat vulgar in de Engelse taal oorspronkelijk zoiets als populair of veelvoorkomend betekende. Pas later kreeg het woord een negatieve lading, vulgar werd zoiets als volks, plat of té uitdagend. Bizar om te zien dat iets wat vroeger heel ordinair was nu heel normaal is. Andersom overigens ook. Het modemuseum zet me aan tot nadenken. Wat zijn we toch allemaal braaf en hetzelfde. Ik krijg zin om het anders te doen, juist wel die bloem in mijn haar. En hoezo moeten mijn oorbellen matchen met mijn ketting en jurk? Of word ik nu te vulgair?

www.modemuseumhasselt.be, rolstoeltoegankelijk toilet aanwezig.

2. Jenevermuseum: Jenever spreek uit Sjenevertje

De Belgen verkleinen graag hun woorden, het is bijna om gek van te worden. Groentjes, wijntje, bakkertje, vrouwtje, koffietje, wafeltje… Maar Sjenevertje klinkt echt heel mooi. Vooral uit de mond van Bruno, een grote man achter de bar in het Nationaal Jenevermuseum. Enthousiast vertelt hij alles over de smaken en bereiding van de meer dan 100 verschillende Belgische jenevers. Proeven mogen we ook. Als ik de jeneverbesstruiken op het ‘erf’ bij de oude jeneverstokerij zie realiseer ik me pas dat de jeneverbes de naam van Jenever verklaart. Goh. Hasselt is dé Jeneverstad dus een Sjenevertje moet je zeker proeven. Bijzonder leuk vind ik de grote collectie prachtige jenever affiches in het museum, stuk voor stuk kunstwerkjes die de tijdsgeest goed weergeven.

www.jenevermuseum.be, rolstoeltoegankelijk toilet aanwezig. De kinderkopjes op de middenplaats richting de ingang en de straat naar het museum toe zijn even een beproeving.

Jenevermuseum in Hasselt

3. Sachi (=geluk) in de Japanse tuin

Ruim een kilometer uit het centrum maar de moeite om naar toe te wandelen, de Japanse tuin, een geluksplek volgens de inwoners van Hasselt. Dus hier ook een geluksbord met opdracht: luister naar de waterval en bewonder de koikarpers om hun rust en statigheid. Wanneer slaag jij erin om die eigenschappen te vertonen? Rustig en statig. Deze woorden blijven de rest van ons weekendje terugkomen. Oke, rustig en statig dus. De herfstkleuren zijn prachtig in de tuin, maar het voorjaar belooft volgens de foto’s een nog mooiere betovering. Dan staat de roze Japanse kersenbloesem in bloei. Regelmatig zijn er theeceremonies en bijzondere workshops (Ikebana, kalligraferen, origami, zen). Leuk om de agenda in de gaten te houden.

www.visithasselt.be/nl/japanse-tuin, de tuin is open van begin maart tot eind oktober. De paden zijn goed toegankelijk en er is een rolstoeltoegankelijk toilet.

Hasselt, Japanse tuin
Hasselt, Japanse tuin

C-mine in Genk

In twintig minuten rijden wij de volgende dag met de auto naar C-Mine in Genk. Het is regenachtig en somber als wij de indrukwekkende stalen mijnschacht zien staan. Een bijzonder contrast met de vrolijke velden gele zonnebloempjes die rondom het terrein staan. In tegenstelling tot de Nederlandse steenkoolmijnen zijn de Belgische mijnen voor een groot deel bewaard gebleven. De vroegere mijnplaatsen hebben nu allemaal een nieuwe bestemming gekregen. C-mine, gehuisvest op de fundamenten van de mijn van Winterslag, heeft de ambitie meegekregen om creativiteit te stimuleren. Zo heeft de School of Arts hier een mooie plek en zijn er diverse innovatieve bedrijfjes gevestigd. In de oude, industriele gebouwen zijn nu een theater- en concertzaal en een grote bioscoop en verschillende restaurants. Beroemd keramist Pieter Stokmans heeft zijn studio en expositieruimte in het oude metaalmagazijn. Restaurants van over de hele wereld bestellen zijn unieke porseleinen, bijna doorschijnende, bordjes en kopjes met details in een bijzonder lavendelachtig Pieter Stockmans blauw. Niet goedkoop, wel bijzonder fragiel en mooi. Bijzonder is de C-Mine expeditie. Een indrukwekkende ventilator verwelkomt je voor een bijzondere tocht, die je voert door de ondergrondse gangen en verhalen van het leven in de mijn. De expeditie is met een trapplateaulift ook rolstoeltoegankelijk! Helaas, als wij er zijn is de expeditie gesloten. Daarvoor moeten we dus nog een keer terug.

www.c-mine.be, C-mine is goed toegankelijk, er zijn verschillende rolstoeltoegankelijke toiletten.

Genk, C-mine
Genk, C-mine

Herkenrodesite

Na C-mine rijden we door naar wat ooit een vrouwenabdij en drukbezocht bedevaartsoord was, Herkenrodesite. Mensen zochten er geluk en bescherming. In het belevingcentrum neemt de ‘abdis’ je via een audiotour mee in haar tijd en vertelt ze prachtige emotionele verhalen. De grote inspiratie- en kruidentuin achter de abdij, staat ook in het geluksplekkenboekje. In de zomer is het goed toeven op het terras bij de Paardenstallen, jammer dat het zelfbediening is.

www.abdisiteherkenrode.be. Toegankelijk toilet aanwezig in het belevingscentrum en het restaurant. Parkeren kan voor de deur. Kinderkopjes bij de ingang.

Winkelen in stijl

Op maandag zijn de winkels open in Hasselt dus nadat wij onze hotelsleutel inleveren pakken wij deze dag nog lekker mee. Hasselt is de vierde winkelstad van België, dus dat komt wel goed. Hou je van lekker trendy of kies je voor exclusiviteit? Of toch liever de alternatieve richting? Bij de toeristische dienst haal je speciale shoproutes (smaakkaarten), die precies bij jouw stijl passen! Helaas wel behoorlijk wat drempels voor de winkels, dat kan beter Hasselt! Toegankelijke aanraders wat mij betreft: La Bottega, een grote conceptstore in, jawel alweer een oude jeneverstokerij! Door de mix van rode bakstenen, ruwe betonnen pilaren en smeedijzeren trappen heb je direct het gevoel iets bijzonders te kopen. Kleding, tassen en schoenen, voor mannen, vrouwen en kids, hier ben je zo een uurtje zoet. Ik koop het liefst de hele winkel leeg bij Seventy One, retro en vintage ten top! Ik kan me inhouden en koop slechts één heel mooi ‘kleedje’.

Hasselt, vierde winkelstad van België
Hasselt, vierde winkelstad van België

 ‘Op restaurant gaan’ in de Smaakstad.

Dat Hasselt ook wel de Smaakstad genoemd wordt snap ik inmiddels. Wat hebben wij heerlijk gegeten.

Het Kookpunt was voor ons echt Hoogtepunt. Het restaurant, in een mooi maar sober ingericht pand, ligt aan het hiervoor al beschreven, mooiste ‘geluksparkje’ van Hasselt. In de zomer zit je hier ook heerlijk buiten. Originele gerechten met aandacht bereid en stuk voor stuk plaatjes om te zien. De gebrande makreel met gepekelde biet en kaas als voorgerecht, mmm. Of de wilde duif met kastanjes, pastinaak, salie en truffelaardappel. Niet teveel, dus nog plek voor de brownie met rum rozijntjes en hazelnotenijs… Wat een smaaksensaties. Je betaalt wel wat, maar hier realiseer je je ook dat je beter een keer goed kan gaan eten dan twee keer matig.

Er is helaas geen rolstoeltoegankelijk toilet en er zit een drempel (8 cm) voor de brede deur, met een beetje hulp lukt het mij. www.kookpunt.be  

Hasselt, Het kookpunt tuin
Hasselt, Het kookpunt

Bij de Smaaksalon, naast de toeristische dienst, kijk je je ogen uit. Het oude herenhuis werd eind 19de eeuw gebouwd door de vooraanstaande familie Corswarem die kort na de bouw failliet gingen. Daar kun je je direct wat bij voorstellen wanneer je de rijk versierde salons en feestzaal bekijkt. Het is moeilijk kiezen uit het enorme aanbod lunchgerechten. We eten allebei een heerlijke salade, we bestellen een kleine portie (als voorgerecht) en dat is meer dan genoeg. Laat je ook verrassen door de streekproducten in de Smaakwinkel, kleurrijke macarons en bonbons liggen op je te wachten. Mmm…

Rolstoeltoegankelijk toilet aanwezig. www.smaaksalon.be

Hasselt, heerlijke lunch bij de Smaaksalon (collage)
Hasselt, heerlijke lunch bij de Smaaksalon

De Goei Goesting, schuin tegenover ons hotel, op de gezellige Zuivelmarkt, is net opnieuw geopend en ziet er spik en span uit. Mooi interieur, een sjieke kaart en dus ook bijbehorende sjieke gasten. Er staat zelf kaviaar op het menu. De meer ontspannen sfeer van het Kookpunt beviel ons beter maar het eten is ook hier heerlijk. Wauw wat een aandacht voor de gerechten. Hey en zien we daar niet een Pieter Stockmansbordje? Jawel, we herkennen zijn stijl al! Het toetje, een meringue met rode vruchten is goddelijk.
 

Alleen de serre is rolstoeltoegankelijk met een kleine drempel. Er hangen flinke heaters maar in de winter kan het te koud zijn. Er is geen rolstoeltoegankelijk toilet maar het hotel is dichtbij. www.goeigoesting.be

Hasselt, de Goei Goesting
Hasselt, de Goei Goesting

 

Hasselt,  www.streetartfestival.be

 

Hasselt, geluksplek het kadettenplein
Hasselt, verassingen in Hasselt, Geluksplek het Kadettenplein

 

PS. Ik ben op uitnodiging van Toegankelijk Toerisme Vlaanderen en Toerisme Limburg naar Hasselt gegaan, zij hebben in overleg met mij een programma samengesteld en gereserveerd bij restaurants. Dat betekent niet dat ik geen eerlijk verhaal schrijf. Ik ben vrij om te schrijven wat ik wil en doe dat dus ook. Het was gewoon een heerlijk weekend, Hasselt is een echte aanrader. Meer info op www.visithasselt.be

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren