Het stond afgelopen weekend nog in de krant, Nederland zoekt massaal het water op de komende zomer! Maar waar vind je een lekker rolstoeltoegankelijk bootje? De afgelopen jaren heb ik een aantal heel leuke relax bootjes onder mijn kont gehad. Voor deze blog ging ik opnieuw opzoek en vond er nog meer. Zelf in je rolstoel achter het roer is het allerleukste. Met deze tips kun je 8x de boot in met je rolstoel. Waar wacht je nog op?

1. Tussen de molens en het Kaageiland

Zelf achter het roer op de ponton van Kaagervaaring

Met het pontje, ben je in één minuut op het Kaageiland, een uniek stukje Nederland in de bollenstreek bij Leiden en Lisse. Eenmaal op het eilandje, waan je je in een andere wereld. Heeft de tijd hier stil gestaan? Alhoewel de meeste mensen hier naartoe komen voor een heerlijk dag op het water, zijn de historische huizen, kleine straatjes en het kerkje ook leuk om even langs te slenteren. Na een boottocht is het ook goed toeven op een van de terrassen aan het water.

Sinds een aantal jaren kun je ook als rolstoeler de Kagerplassen op. De op het eiland gevestigde enorme scheepswerf van Van Lent bouwde de rolstoeltoegankelijk potonboot. Vanaf de steiger, tegenover het mooie kerkje, rijd je zo de boot op. Het bootje is fluisterstil. Enorme accu’s zorgen ervoor dat wij enkele uren heerlijk over de plassen en binnenvaartjes varen. Het is prachtig weer dus overal om ons heen varen bootjes en zitten mensen op hun woonboten lekker over het water te staren. Wist je dat hier meer molens staan dan het erom beroemde Kinderdijk?

Je mag zelf achter het roer, er gaan wel twee vrijwilligers mee op de boot. Alvast een stuurmanstip, zeilboten hebben altijd voorrang! Voor € 75 zit je een halve dag op het water, inclusief schipper. Er past 1000 kilo aan passagiers op. Dus reken maar uit wie je allemaal mee wilt nemen. Wij waren zelfs met vier elektrische rolstoelen! Meer info op www.kaagervaaring.nl

2. Cruisen over de Friese meren

Met z’n allen relaxen, picknickmand mee en genoeg ruimte om te wisselen van plek als de zon verplaatst…

Ook in het Friese Elahuizen ligt een pontonboot waar je zo met je rolstoel op rijdt. Deze boot maakt wat meer herrie door de buitenboordmotor. Er is plek voor acht personen, maximaal twee elektrische rolstoelen of drie handbewogen stoelen. Je kan natuurlijk ook neerploffen op de heerlijke relaxkussens. Gooi het anker uit of meer aan bij één van de eilandjes en neem vanaf de pontonboot een frisse duik in het water. Bedenk je vooraf wel hoe je weer aan boord komt… er is alleen een trapje aanwezig. Met een gezonde dosis verstand kan iedereen op pad met deze boot, de stuurconsole is in hoogte verstelbaar en onderrijdbaar, perfect dus om vanuit je (rol)stoel heerlijk te cruisen.

De potonboot ligt aan de steiger bij ’t Sailhus, vier rolstoeltoegankelijk vakantieappartementen. Als je alleen een dagje wil varen moet je wel mazzel hebben, de huurders van de de vakantieappartementen gaan voor. Ga je liever voor het echte werk? Met de tillift kan je ook een zeilboot ingelezen worden. Huur potonboot, dagdeel € 75, dag € 125. Meer info www.sailwise.nl

 

3. IJsvogels spotten tijdens een Reggesafari

De mooiste plekjes langs de Vecht bekijk je vanaf het water. (foto Sarah Fay/Herman Engbers)
Reggesafari heeft in samenwerking met camping De Koeksebelt in Ommen maar liefst twee electrisch aangedreven rolstoeltoegankelijke excursieboten waarmee je zelf, of onder begeleiding van een gids, een prachtige tocht kunt maken over de Vecht.
De e-excursieboot is een platbodem en ligt boven het waterpeil, zodat het eenvoudig is om er via de uitklapbare plaat met een rolstoel in te komen. De boot is zelflozend, hierdoor wordt het bodem-oppervlak van de boot niet glad. De boot ligt aan een rolstoelvriendelijke steiger. Neem gerust wat vrienden mee want er kunnen 10 personen in de boot, waarvan er 2 plekken voor rolstoelen zijn. Een gevulde picknickmand erbij? Ook dat kan! Prijzen vanaf  2 uur, € 75. Meer info www.reggesafari.nl

4. Onder de bruggetjes door in Giethoorn

Rondvaartboot Smit. Wel even manouvreren op het liftje! Niet geschikt voor slechte coureurs…

Dit voorjaar vaarde ik door een door corona-uitgestorven Giethoorn. Deze keer niet zelf aan het roer maar in een grote rondvaartfluisterboot van rondvaartbedrijf Smit. Een liftje helpt je aan boord. Dat vraagt wel even wat spannende manoeuvres, zo zonder opstaand veiligheidsrandje. Een al te grote rolstoel past hier niet op. We varen langs mooie oude boerderijen en lentegroene tuinen. Een klein stukje varen we over het open water (de Bovenwijde).

De enige rolstoeltoegankelijke sloep in Giethoorn

Wil je toch liever zelf aan het roer? Rederij het Zwaantje heeft als enige in Giethoorn een rolstoeltoegankelijke elektrische sloep waar je ook zelf, vanuit je (elektrische) rolstoel achter het roer kunt. De sloep heeft een ingebouwde rolstoellift ook te gebruiken om onderweg aan te leggen. Met ingeklapte lift ziet de boot er uit als een ‘gewone’ sloep en is voor iedereen te huur. I.v.m. de grootte van de boot en stuur positionering is enige vaar ervaring gewenst. Er is plek voor 10 personen.

Vaarroute kaart zit bij de prijs inbegrepen. Startprijs € 65 voor 1 uur. Meer info www.giethoornboeking.nl

5. Loungen op de Loosdrechtse plassen

Maar liefst zeven verschillende plassen telt het gebied van de Wijdemeren tussen Amsterdam en Utrecht, met de Loosdrechtse Plassen als bekendste. Vanaf het water kun je genieten van de vogels, wuivende rietkragen en vrolijk groetende medevaarders. Want naast natuur scheurt er zo nu en dan zeker een motorboot of waterskier voorbij. Bewonder zeker ook de kapitale villa’s en monumentale boerderijen, of vaar een mooi stuk over de Vecht langs mooie dorpjes zoals Loenen en Breukelen. Na een heerlijk vaartocht plof je neer op een van de terrassen aan het water. De rolstoeltoegankelijke loungeponton ligt bij jachthaven Wetterwille midden in Oud-Loosdrecht. De boot is geschikt voor twaalf personen en via een oprijplank zit je er met de rolstoel ook zo op! Door het uitvouwbaar dak is het altijd goed toeven op dit drijvende terras. Een vaarbewijs is niet nodig.

Helemaal leuk is dat je 50% korting krijgt op de huurprijs als je in een rolstoel zit! Neem daarvoor contact op met Jachthaven Wetterwille. Normale huurprijs € 200 per dag. Meer info www.botentehuur.nl

Wil je je helemaal onderdompelen in de watersport dan moet je natuurlijk op het eiland Robinson Crusoe zijn. Midden in de Loosdrechtse plassen vind je dit unieke vakantie eiland waar alles aanwezig is om zelfstandig het water op te gaan. Alle materialen zijn aangepast, zodat écht iedereen – ongeacht handicap of beperking – actief mee kan doen. Zeilboten, kano’s, ups, motorboten en een rolstoeltoegankelijke groepsaccommodatie. I.v.m corona is dit grote huis nu opgedeeld in 3 zelfstandige studio’s. Een kans om deze zomer met het gezin of als stel eens op het eiland te vertoeven!  Meer info www.sailwise.nl

6. Fluisteren in de Biesbosch

Met een fluisterstil bootje door de Biesbosch, de oprit is behoorlijk steil…

Nationaal Park De Biesbosch is een beschermd natuurgebied en het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. Dat houdt bijvoorbeeld in dat je er veel wilgenvloedbossen en kreken vindt. Bij het zien van de ruige en hoog opgaande wilgenbossen vergeet je dat je in Nederland bent! Bij Biesboschcentrum Dordrecht huur je een fluisterbootje voor acht personen: de Balsemien. Deze is speciaal ontworpen voor mensen in een rolstoel. Bovendien is het bootje goed vanuit een rolstoel te besturen. Daarnaast is er nog plek voor twee mensen in een rolstoel en vijf andere personen. De Balsemien huur je voor € 40 per uur. Kijk op www.biesboschcentrumdordrecht.nl/verhuur

Zelf maakte ik jaren geleden een korte vaartocht met gids op fluisterboot de Grienduil, ook een soort terrasje op het water. Voor maximaal 7 mensen (waarvan 3 rolstoelen) vaar je vanaf Biesboschcentrum Dordrecht met een gids die je alles het gebied kan vertellen door de Biesbosch. Meer info np-debiesbosch.nl

7. Beetje maf in België 

Met de joystick bestuur je dit gekke ding, in je eigen rolstoel of een luxe stoel die er op geplaatst wordt

Voor dit gekke ding moet je even de grens over bij Eindhoven naar België. Helaas was mijn tweede filmpje mislukt… die natuurlijk leuker was maar ik wil jullie de Wheelwaver mag niet ontbreken in dit rijtje! Een beetje een raar ding maar leuk was het wel. Lekker relaxed en je vaart er zo mee weg, in je eentje. Alsof ik nog in mijn rolstoel zat alleen dan op het water. Een glaasje Prosecco bestel ik er de volgende keer bij…  Aan beide zijde kun je nog een passagier kwijt en je kunt er ook met je eigen (handbewogen) rolstoel op plaatsnemen. Deze maffe creatie is van Crazy Idee vzw en je kunt ze huren in Mol/België bij Zilvermeerhaven Port Aventura.

 

8. Op ontdekking door de Amsterdamse grachten

De beste manier om Amsterdam te ontdekken is met je eigen privéboot! Hiervoor moet je wel even diep in de buidel tasten. Of je nodigt je hele familie uit en deelt de kosten, je kan namelijk met vijfentwintig man aan boord. Deze boot heeft een lift maar je kan maar op een plaats opstappen omdat een deel van het systeem aan wal blijft. Je kan met de rolstoel achter het roer maar vaarervaring met zo’n grote boot is wel nodig. Ook geschikt voor een elektrische rolstoel. Leuk idee om je verjaardag eens op een boot te vieren?

Voor een privérondvaart van 3 uur met Amsterdamse kapitein betaal je € 450. Meer info: www.toegankelijkreizen.nl
Gewoon de toerist uithangen op een grote rondvaartboot kan natuurlijk ook. Enkele boten van Bleu Boat Company hebben ook een lift.

 

Weet jij ook een leuk bootje te liggen? Laat je reactie hieronder achter! 

NB. I.v.m de coronamaatregelen kan het zijn dat sommige bootjes minder beschikbaar zijn.

Vroeger voelde ik me onzeker in mijn blote lijf in de sauna, maar de heerlijke warmte won het toch altijd van het ongemakkelijke. Nog steeds moet ik de eerste tien minuten even wennen. Maar dan zie ik al snel dat de meeste mensen er niet uitzien als Doutzen Kroes. Dikke of dunne billen, littekens of tattoos, lange tenen of kromme armen, knobbels of kuilen. Je ziet van alles en dan lijken we in de basis toch gewoon op elkaar en dat stelt gerust. Bovendien, wat is er nou lekkerder dan zwemmen in je blote billen? Daarom zwiepte ik in januari via het zwembadliftje het warme 40.000 jaar oude bronwater van het Zuid-Limburgse Thermae 2000 in.

 

Thermae 2000 ligt in Zuid-Limburg, bovenop de Cauberg, een flinke heuvel. Daardoor zijn er in het complex veel hoogteverschillen te overbruggen. Bij de bouw, dertig jaar geleden, was rolstoeltoegankelijkheid helaas geen prioriteit en dat merk je. Er zijn veel trapjes en niet alles is goed toegankelijk. Met wat hulp was er toch voldoende te beleven voor een fijn en relaxed verblijf. Lees er alles over in deze blog!

Wij bleven ook lekker slapen, lees hier alles over het Thermae hotel!

Mijn top-3 van Thermae 2000

  1. Koude- warmte sensatie bij de stoombadopgieting

Nieuw voor mij was een opgieting in een stoombad. In de ronde stoomruimte, met bankjes langs de wanden en de kachel in het midden, is geen plek voor een rolstoel maar er zijn geen drempels en de deur is breder*. De opgieting was in drie delen, tussendoor waaiert de medewerkster de hitte naar je toe. Je start met zout om lekker te scrubben. Dat wordt weggespoeld met een koude straal water uit een waterslang (je kan blijven zitten), even schrikken maar het is ook een heerlijke sensatie in die hitte. Daarna krijg je nog een heerlijke olie om je huid mee in te smeren. Tussendoor kon je even buiten wandelen, dat heb ik overgeslagen. Voor deze opgieting kun je je twee keer per dag, een half uur voor aanvang, kosteloos inschrijven. Let op: Er is maar plaats voor twaalf mensen, op tijd inschrijven dus!

* Rolstoeltoegankelijkheid: Je kunt eventueel naast het bankje, direct bij de deur gaan staan met je stoel en dan de zijwaartse transfer maken, je stoel kan dan weggezet worden. De medewerkster die de opgieting deed was heel behulpzaam en ik hoefde niet te haasten.

  1. Ontspannende modderpakking

Ik had van te voren allerlei wilde ideeën bij een duo- modderpakking. Maar het bleken gewoon twee keurig los van elkaar staande bedjes in één ruimte waar ieder dus in zijn eigen bedje ligt. Eerst word je van nek tot teen ingesmeerd wordt met modder (of je kiest een andere smurrie). Daarna wordt het keiharde waterbed waarop je ligt ‘aangezet’. De ondergrond en de doeken die om je heen zijn gevouwen vullen zich met warm water waarin je heerlijk wegzakt. Een ontspannend muziek erbij en het licht wordt gedoofd. Even helemaal niks. Deze lichaamspakking kost ongeveer 40 euro per persoon en vindt plaats in de ‘Skin & Body care vleugel’.

* Rolstoeltoegankelijkheid: Na de sessie wordt het (redelijk hoge) bed weer hard waardoor ik er makkelijk vanaf geholpen kon worden. De douche om daarna de modder af te douchen is in dezelfde ruimte en is rolstoeltoegankelijk, de medewerkster kan een douchestoel voor je regelen. Je bent wel even bezig, de modder is niet zomaar weg!

Eelke in de modderpakking
  1. Zwemmen in bronwater

In het water kan ik springen, ik kan gaan zitten op een trapje en weer opstaan, ik kan lopen, ik kan zelfs een beetje rennen. Ik zwem elke week twee keer maar het liefst zou ik elke dag een duikje maken. Ik heb dus even goed gebruik gemaakt van het heerlijke warme bronwater (33°) bij Thermae. In het donker buiten zwemmen met een koud hoofd blijft altijd bijzonder. Helemaal toen ik daarna zo tussen de kraakheldere witte lakens van mijn bedje in de hotelkamer kon verdwijnen. De volgende ochtend was ik de eerste op het liftje. Nog voor het ontbijt waren mijn billen al nat.

* Rolstoeltoegankelijkheid: De beide zwembaden zijn toegankelijk middels een stoeltjeslift. Het grote bad, wat ook naar buiten gaat heeft een verrijdbare stoel die je aan een plafondlift kunt ophangen, dat kan alleen met hulp van een medewerker. Nadeel van deze lift is dat je een behoorlijke hoogte moet overbruggen en dat is dus koud als je uit het water komt. Je hangt bovendien nogal te kijk. Het kleinere therapeutische bad gaat wat dat betreft makkelijker (zie de foto’s).

Het grote zwembad is toegankelijk met een lift aan het plafond, zie kader. De lift hang rechtsboven in de hoek, de stoel staat links naast de pilaar.

Meer over de rolstoeltoegankelijkheid

Op de website van Thermae 2000 staat dat zij goed toegankelijk zijn, met uitzondering van enkele faciliteiten. Telefonisch werd ik ook gewaarschuwd dat de sauna’s en whirlpools niet toegankelijk zijn met de rolstoel. Nou ben ik niet voor één gat te vangen dus ik zou het wel zien. Met mijn eigen smalle doucherolstoel kan ik vaak toch een heel eind komen. Helaas bleek het inderdaad erg lastig. De sauna’s zijn niet te bereiken of hebben een kleine of hogere drempel en smalle deur. Ze zijn bovendien dusdanig klein dat er gewoon geen plek is voor een rolstoel. Als je niet een paar stapjes kunt maken dan is een sterke vriend/vriendin dus wel noodzakelijk. Zo heb ik toch nog in de heerlijke infrarood cabine gezeten. Je zit daar max met twee in. Door mijn rolstoel strak voor de deur te zetten, kon Tjeerd mij makkelijk op het bankje zetten en daarna mijn stoel weghalen.

Verder is er een prima kleed- en doucheruimtes. Ook de restaurants en de beauty-behandelruimtes zijn goed bereikbaar met de lift. Met de extra activiteiten, het zwemmen, het lekkere eten, de hulp van Tjeerd en mijn verblijf in het hotel hadden we al met al dus toch een heerlijk relaxt verblijf. Ben je een echte sauna ‘diehard’ en ben je afhankelijk van je rolstoel, dan is Thermae 2000 minder handig.

Meer over het Thermae Hotel lees je hier >

Rolstoeltoegankelijke omkleedruimte met douche, de fitnessruimte met aangepaste apparatuur en de zwembadlift bij het therapiebad

Naakt of toch liever niet

Wij hadden het zo gepland dat we er op donderdag waren, dan is iedereen namelijk zowel in de baden als in het sauna’s naakt. Op de dinsdag is er alleen toegang met badkleding. De overige dagen (muv het eerste weekend in de maand) is badkleding in het zwembadgedeelte verplicht, terwijl je in het saunagedeelte wel naakt bent. Tja, dat vind ik heel lastig, dat aan-en uit gesjor van zo’n natte bikini.

Paramedisch centrum

Een beetje jaloers werd ik toen Ivo, een van de fysiotherapeuten, vertelde dat zijn wekelijkse patiënten na een (hydro)therapie behandeling nog 2,5 uur gebruik mogen maken van de faciliteiten van Thermae 2000. Grrr, zo’n wekelijkse fysiobehandeling wil ik ook! Overigens staan er in de fitnessruimte ook enkele aparaten die vanuit de rolstoel te gebruiken zijn. Elke dag kun je ook aansluiten bij een aquafittraining of floatsessie onder begeleiding van een fysiotherapeut. Je kunt bij Thermae o.a. ook terecht bij de diëtist, manueel therapeut en ergotherapeut.

Floaten in het warme water onder begeleiding van een fysiotherapeut

 

 

Met de nieuw verschenen rolstoeltoegankelijke stadswandeling in de hand genoot ik vorige jaar in de donkere decembermaand van een bezoek aan onze zuiderburen. Een tocht langs bijzondere paleizen, mooi verlichte pleintjes, kerstkraampjes en de Dijle. Mechelen, knusse stad in kerstsferen!

In Utrecht stapte we op de trein, met alleen een overstap in Rotterdam kom je dan ruim twee uur later in Mechelen aan. Hou er trouwens rekening mee dat je in- en uitstaphulp voor de Belgische spoorwegen48 uur van te voren moet regelen. Je regelt dit via NS-assistentie. Lichtjes en kerstmarktkraampjes versieren de Anton Pieck-achtige bruggen en pleinen. We wanen ons bijna in de Efteling. Op de site ‘Mechelen houdt je warm’ vind je elk jaar alle december-activiteiten bij elkaar.

Restaurant Lamseau, zoals uit eten hoort te zijn

Ons hotel, Hotel Vé, ligt aan het water op de Vismarkt, ondergebracht in een oude visrokerij en een oude sigarenfabriek. Een centrale plek van waaruit je de stad makkelijk te voet kunt verkennen. Op de dag van aankomst stappen wij, opgewarmd bij de heerlijke gaskachel in onze kamer, alleen even richting restaurant Lam’eau iets verderop, ook gelegen aan de Vismarkt. Het kleine restaurant is gevestigd in de vroegere bierbrouwerij Lamot. Bij het raam staan enkele gezellige ronde tafels. Op de muur grote foto’s van oude brouwketels, de bar opgetrokken uit een groot stuk koperplaat. Het menu is Frans-Belgisch, hier geen hamburgers of bakje suffe groentjes. We eten zoals uit eten hoort te zijn. Mooi opgemaakte gerechten (met bloemen) en bijzondere smaken. Als we het restaurant helemaal tevreden uitwandelen is het gezellig druk bij de verlichte kerststalletjes en de schaatsbaan op het water.

Straffe madam, in de voetsporen van Margaretha van Oostenrijk

Als we de volgende ochtend de nieuwe rolstoeltoegankelijke stadswandeling erbij pakken lezen we dat Mechelen 500 jaar geleden de hoofdstad was van de Nederlanden en onder bewind stond van Margaretha van Oostenrijk. Haar invloed op de stad was groot en je vindt haar beeld en paleis (Hof van Savoye) op de Grote Markt. Ze staat bekend als een straffe madam, nou daar hou ik wel van. De Grote Markt is trouwens een plaatje, met prachtige historische panden. Vooral ’s avonds met alle lichtjes aan. Mocht je je afvragen of de toren van de Sint-Romboutskathedraal, het symbool voor Mechelen, zo plat bedoeld was? Nee dus, de bouw werd door geldproblemen op 97 meter stopgezet, de planning van 167 meter werd bij lange na niet gehaald. Ter vergelijking, de hoogste toren van België staat in Antwerpen en is 124 meter. Overigens wel van dezelfde architect als de toren van Mechelen, meneer Keldermans. Volgens mij is het trouwens geen familie… De toren heeft geen lift maar je kan in het historische Schepenhuis, bij de toeristische dienst Visit-Vlaanderen, met een virtuele bril vanaf de Romboutstoren naar beneden kijken! Alle historische gebouwen die niet of gedeeltelijk toegankelijk zijn kun je hier vinden, kijk op www.virtueelmechelen.be.

Sint Romboutstoren in Mechelen

Kazerne Dossin, holocaust en mensenrechten

Van een heel andere orde is de Kazerne Dossin. Op de plek waar nu een enorm wit, betonnen gebouw staat werden meer dan 25.000 joden en zigeuners samengebracht en op de treinen gezet naar Auschwitz-Birkenau. Het museum, tevens memoriaal en documentatiecentrum over de holocaust en mensenrechten maakt op mij een verpletterende indruk. Duizenden foto’s en verhalen van de mensen die nooit meer terugkwamen zijn hier verzameld op de hoge muren. Op indringende wijze wordt verteld hoe Hitler met zijn metgezellen de heel gewone Duitser in een hysterische massa wist te veranderen. De strenge bewaking bij de ingang van het museum verbaast mij, blijkbaar is dit nodig. De detectiepoortjes zijn 82 cm breed. Verder is het museum ruim opgezet en goed toegankelijk.

Wandelroute met tussendoortjes

Tijdens de wandelroute maken wij zo nu en dan een ommetje voor een mooie muurschildering (Mechelen Muurt) ofwel om iets lekkers te scoren uit het Prikkelpakket, een bonnenboekje wat je langs enkele charmante Mechelse zaakjes leidt. We scoren daarmee bijvoorbeeld een lekker taartje en kop koffie bij Sava (Grote Markt). Laat je niet tegenhouden door de drempel, vraag binnen om de mobiele plank. Later op de dag pakken we een pintje bij bierbrouwerij het Anker en knabbelen we een kaasplankje in de megadrukke Kaashandel Schokaert. De beroemde chocolademaantjes van Banketbakkerij VanderBeek & Godiva (niet rolstoeltoegankelijk) smaken bij de Mechelse thee van Simon Levelt en alweer terug in Utrecht heel best.

Anonieme kunstenaressen en hun Besloten Hofjes

We maken ook een lange stop bij Museum Hof van Busleyden. Alleen het gebouw is al de moeite waard. In de oude paleiswoning vind je verhalen uit de glorietijd van Mechelen maar er is ook altijd een moderne tentoonstelling. Bijzonder vind ik de Besloten Hofjes, een soort groot uitgevallen kijkdozen waar je je even in het paradijs, een soort minituintjes, begeeft. De unieke hofjes vol met stoffen bloempjes en kleine beeldjes werden gemaakt door de zusters van Augustinessen, echte kunstenaressen maar niet bij naam genoemd. Inmiddels worden ze stuk voor stuk gerestaureerd en ook dat is een mooi proces wat je kan zien in het museum.

3 foto's van de hofjes, met details van handgemaakte bloemen en beeldjes
Mechelen collage, Besloten hofjes, museum Busleyden

Pad over de Dijle

Wat een geweldig idee om over een deel van de Dijle een houten pad aan te leggen, je loopt over een houten staketsel over het water in de grachten onder de bruggen door. Zo zie je de oude huizen aan de achterzijde. Het pad is op enkele plaatsen met een (soms steile) helling te betreden. Leuk!

Eelke rijdt over het rolstoeltoegankelijke pad over de Dijle in Mechelen
Rolstoeltoegankelijk pad over de Dijle, door de gracht in Mechelen

Eten

In de brochure bij de wandelroute ‘Mechelen toegankelijk voor iedereen’ staan een aantal restaurants met toegankelijke toilet. Na het heerlijke diner bij Lam’aux kunnen de andere restaurants alleen nog maar tegenvallen. Bij Brasserie de Met is de afgelopen 50 jaar niet veel veranderd heb ik zo het gevoel maar dat heeft dan ook wel weer wat. De ober was in elk geval een film waard, zo druk als die man was! Het eten valt nog alles mee, we bestellen zelfs oesters. Voor een snelle hap kun je prima terecht bij de hippe burgertent Ellis, de bietenburger valt goed in de smaak.

In Nederland hebben we ook mooie historische stadjes, maar een weekendje België is toch anders. In elk geval, het is buitenland! Na Hasselt vorig jaar, bevalt ook Mechelen mij zeer goed. Overzichtelijk maar meer dan genoeg te doen om een weekend te vullen. Sfeervol ook, Mechelen houdt je warm, ja echt!

Meer info: Start van een weekend Mechelen: visitmechelen.be

Van 6 december 2019 tot 5 januari 2020 is Mechelen helemaal in kerstsferen met in de weekenden kerstmarkt. De wandelroute ‘Mechelen, toegankelijk voor iedereen’ bevat een kaart met brochure waar veel rolstoeltoegankelijke bezienswaardigheden in staan beschreven. Deze kaart is natuurlijk het hele jaar te gebruiken! Er staat ook een aantal toegankelijke restaurants en toiletten in. Dat bleek heel handig! Helaas zijn veel andere winkels en restaurants nog slecht toegankelijk.

Het Prikkelpakket (bonnenboekje) koop je voor 6 euro bij Visit Vlaanderen, het toeristisch infopunt. Er zitten 6 proef-bonnen waarmee je een gratis lekkernij ophaalt en 10 doe-bonnen waarmee je korting krijgt in musea en attracties. Meer info op www.visitmechelen.be

Benieuwd naar ons fijne hotelleke? Bekijk de riante suite hier! 

IJsbaan aan de Vismarkt, vlak voor ons hotel
IJsbaan aan de Vismarkt, vlak voor ons hotel.

 

Als je in Toronto bent (zie vorige blog) dan ga je naar de Niagara Falls. Wij dus ook! Met de bus ben je er in ruim anderhalf uur. Wat ik niet wist is dat er eigenlijk twee watervallen vlak naast elkaar zijn. De wat kleinere Amerikaanse Falls en de meest beroemde Horseshoe falls aan de Canadese zijde. Wij blijven aan de Canadese zijde met prachtig uitzocht op beide krachtpatsers.

Eelke kijkt op de Niagara Falls vanuit haar rolstoel

Rolstoeltoegankelijke busrit boeken

We boeken onze busrit naar de Niagara Falls aan de balie in ‘the Coach Terminal’, downtown Toronto. Hiervandaan vertrekken de Mega- en Greyhoundbussen naar bestemmingen over heel Canada. Bellen blijkt handiger want de vriendelijke meneer aan de kassa meldt ons dat we zelf  de busmaatschappij moeten bellen om een rolstoeltoegankelijke bus te reserveren. Wij kunnen nu we wel aan de kassa betalen en aangezien we geen creditcard hebben is dat wel handig.

In de vertrekhal hangt een hele batterij aan ouderwetse granieten telefoons waar we gratis mee bellen. Een toegankelijke bus moet je trouwens 48 uur van te voren reserveren. Later blijkt dat ik precies op de lift pas, mijn rolstoel is 90 cm lang van achterwiel tot voorwiel.

Magisch circus

Twee dagen later, s’ochtends vroeg vertrekt onze bus. Altijd lollig om uitgerekend dan in de verkeerde metro te stappen…. Ik zie mezelf als allerlaatste de bus ingetakeld worden terwijl iedereen op ons zit te wachten… Maar gelukkig, de bus is wat verlaat en iedereen staat nog te wachten.

Ruim anderhalf uur later worden we bij de bus terminal van de Niagara Falls gedropt, met de lift word ik als laatste de bus uit geholpen. Als wij eenmaal uit de bus zijn is iedereen al verdwenen. Er staat slecht aangegeven waar we heen moeten. We besluiten gewoon te gaan lopen, bleek wel drie kilometer te zijn… Wil je dat niet, dan kun je met de prima rolstoeltoegankelijke stadsbus van WeGo gaan (die was waarschijnlijk met al die mensen vertrokken).

De eerste aanblik op de Falls is geweldig! Vanaf de (Canadese) waterkant kijk je prachtig op beide watervallen. Het bulderende water geeft dichtbij de waterval een continue enorme witte mist van opspattend water wat het een heel magisch tintje geeft. Afhankelijk van de wind word je zelfs aan de andere kant van de rivier nog nat. Wij hebben een warme dag in september uitgekozen en af en toe geeft dat een heerlijke zachte druppelmist op je huid. Op het eind van de middag wordt het licht op de watervallen steeds mooier en krijgen we de regenboog er gratis bij. Bijzonder mooi.

Tegelijkertijd, bereid je ook voor op een circus. De Falls zijn puur natuur maar er zijn zoveel attracties omheen gebouwd dat het bijna lijkt alsof alles bedacht is voor de toerist, inclusief de watervallen zelf. Zou je al niet genoeg prikkels krijgen van alle mensen en attracties dan schalt er ook nog wel een muziekje door de speakers.

Adventure Pass

Wij kopen bij de informatiebalie, vlakbij de opstapplaats van de Hornblower Niagara Cruises, een Adventure Pass (bedankt voor de tip Joke op Facebook…). Je krijgt dan een flinke korting op vier attracties die allemaal rolstoeltoegankelijk zijn. Bovendien kun je gratis gebruik maken van de WeGo-bus. Een eventuele begeleider krijgt een gratis pas. Overigens geldt dat laatste in Canada voor veel attracties, je kunt vragen naar een gereduceerd tarief voor je ‘care-worker’, vaak krijg je dan een kaartje gratis.

Cruise met de Hornblower

Wij beginnen direct met de boottocht met de Hornblower, je wordt gegarandeerd zeiknat maar is echt een ‘must-do’ als je hier bent. Het is alleen al grappig om samen met tientallen anderen in een soort Teletubby outfit (je krijg allemaal gratis een plastic roze poncho met cappuchon) in de brandende zon in de rij te staan bij de incheck.

Het bootje op de foto lijkt een notendop maar in het echt is het best een aardig bootje. Je kan er met de rolstoel prima rondrijden, je kan alleen niet naar het bovendek. Al met al duurt het tochtje twintig minuten. Het is indrukwekkend en vooral heel nat en een enorm lawaai als je eenmaal vlak voor de watervallen vaart. Toch, als je er zo dicht bovenop zit dan zie je het eigenlijk niet eens goed. Als we later, vanaf de kant, de bootjes zien varen kunnen we ons bijna niet voorstellen dat wij daar ook op zaten. Het ziet er zo kwetsbaar uit.

In de 130 jaar oude tunnels onder de Falls (Journey behind the Falls)
Bijna futuristisch die ene man (Tjeerd) tussen al die gele wezens. Wij waren de enige gekken die een eigen regenjas mee hadden!

Behind the Falls

Na de boot wandelen we naar ‘Table Rock Centre’, vlakbij de Niagara Falls. We gaan naar de Niagara Fury (4d-film met special effects), wel geinig maar niet een ‘must-do’ wat ons betreft. Vervolgens wandelen we door de tunnels onder de Falls (Journey behind the Falls). Deze tunnels zijn honderddertig  jaar geleden aangelegd, zelfs Marilyn Monroe is er geweest! Met een lift ga je drieënveertig  meter naar beneden en opnieuw krijg je een poncho want je kan wel een beetje nat worden. Vooral het eerste uitzichtpunt (Lower observation deck) is de moeite waard, je hebt hier een mooi en wijds uitzicht op het naar beneden donderende water, eigenlijk vlak naast de Horseshoe. De andere twee punten zijn echt achter de watervallen. De uitkijkpunten zijn smal en eigenlijk zie je alleen maar een klein stukje gordijn van water naar beneden kletteren. Gelukkig is het niet druk, ik heb gehoord dat je ook in een dikke rij, voetje voor voetje door de tunnels kunt gaan.

‘Journey behind the Falls’, vanaf het ‘Lower observation deck’.

White Water Walk en Las Vegas

Je moet de boottocht en de tunnels eigenlijk wel gedaan hebben maar het uitzicht gewoon boven langs de weg, waar je niks voor hoeft te betalen, vinden wij stiekem gewoon het mooiste. We zitten daar zo van te genieten dat we uiteindelijk te laat zijn voor onze laatste attractie van de Adventure Pass, de wandeling langs de rivier, de White Water Walk. Jammer! Hier hadden we beter mee kunnen starten, dit blijkt een van de weinige attracties die om vijf uur dichtgaat. Van te voren hadden wij ook het Butterfly Conservatory getipt gekregen, deze ligt ook wat noordelijker en sluit op een doordeweekse dag ook om vijf uur. Dat lukt dus helaas ook niet meer.

Wij lopen vlakbij de Rainbow bridge omhoog richting het reuzenrad. Een straat aaneengeschakelde idiote attracties (spookhuizen, lasergames, casino’s, escaperooms, wassenbeeldenmuseum, speelhallen en zelfs het museum van Guinness of World Records), stemmen roepen je naar binnen met harde muziek en knipperende lichtjes. Daartussen schreeuwerige toeristenwinkels en hamburgertenten. Las Vegas in het klein of zoiets. Wij eten dan toch ook een hamburger bij Wendy’s en gaan daarna met de WeGo-bus richting station/busterminal.

Met de taxi naar huis

Als de Megabus aan komt rijden zie ik direct dat er geen rolstoelteken op de bus staat. Al snel blijkt er inderdaad geen lift aan boord. Het is even penibel maar gelukkig geven ze hun fout snel toe en wordt er op hun kosten een luxe rolstoeltoegankelijke taxi (á 250 dollar) voor ons geregeld. Is dat even een comfortabele terugreis!

Een of twee dagen

We hebben best even nagedacht of we aan één dag genoeg zouden hebben. Achteraf hadden wij wat beter moeten plannen, dan hadden we alle attracties van de Adventure Pass best in een dag kunnen doen. Een dagje extra was voor ons niet nodig, we hadden het wel gezien. Toch kan twee dagen ook leuk zijn. Dan kun je nog wat meer van de omgeving zien, Niagara on the Lake, het iets noordelijker gelegen dorpje schijnt ook de moeite waard te zijn en er zijn ook nog wijnroutes met proeverijen in deze streek.

Ondertussen

Na drie weken, zijn we helemaal gewend aan het leven in een grote stad. Natuurlijk gedragen we ons als echte toeristen en gingen we naar de CN-Tower! Maar we doen ook gewoon boodschappen en de was (in de gemeenschappelijke wasruimte). Ik geniet daarnaast enorm van de goede toegankelijkheid hier.  Volgende blog meer!

Heb jij ook zin om naar Canada te gaan? Of ben je al bij de Niagara Falls geweest? Laat je dan een berichtje achter? Vind ik leuk!

Even leek het hele plan om voor een maand van huis te wisselen met Marilyn en Greg in Toronto niet door te gaan. Weet je nog dat ik helemaal blij was, zie mijn blogje, House swapping Toronto? Via Matchinghouses.com, een huizenruilsite voor aangepaste woningen, kwam ik in contact met Marilyn en na heel wat mails over en weer kwamen we tot een afspraak om begin juni van huis te wisselen. Tickets werden geboekt maar helaas kreeg Greg een paar weken voor vertrek een ernstig auto-ongeluk. Enorme schrik maar wonder boven wonder hield hij er ‘alleen’ een aantal gebroken ribben aan over. Drie maanden later kon het feest dus alsnog doorgaan!

En nu zijn we alweer 6 dagen in Toronto! Op het vliegveld stond Greg in zijn blauwe bus (een Ford uit 1999 met cassettedeck) klaar om ons op te pikken. Greg & Marilyn waren de eerste 1,5 dag nog hier, wat echt super leuk was! Ook na zoveel mails blijft het spannend aan wie je je (t)huis toevertrouwd. Maar het voelde direct goed, wat een aardige luitjes. Greg geeft ons op weg naar ons huis voor de komende maand direct een tourtje door Toronto. We rijden langs Lake Ontario, zien de CN Tower en rijden over de hoofdader van de stad: Yonge St. Als we even de hoofdstraat afrijden, valt direct op dat er achter de enorme wolkenkrabbers groene villawijken staan. Wat een contrast, zo dichtbij elkaar!

In de auto van Greg, onze eerste kennismaking met Young St.

Marilyn wacht ons bij aankomst op in haar huisje. Alles ziet er knus uit. Het is klein maar fijn. Badkamer is goed toegankelijk voor mij en het bed is volgens afspraak gedraaid zodat ik aan mijn goede kant het bed in kan! Op de foto’s had ik gezien dat het zo voor mij beter zou werken. Het is grappig dat je daar dan niks over hoeft uit te leggen. Rolstoelers onder elkaar begrijpen die fratsen. Wat heerlijk en wat een opluchting, hier gaan wij het heel fijn hebben.

Eerste kennismaking

Nog die avond maken we samen met Greg en Marilyn ons eerste ritje met de subway. We maken kennis met vrienden en buren in de flat, iedereen lijkt te weten van onze komst! Wat een heerlijk welkom-gevoel. De volgende ochtend appt Marilyn vanuit het appartement boven ons, waar zij een nachtje konden slapen, of we al klaar zijn. Ze wil ons nog de bus laten zien en de supermarkt en… uiteindelijk belanden we ook nog in de mooie Edwards Gardens. Greg vat het goed samen: ‘ The only problem is that we are switching houses at the same time’. Ze wilden ons het liefst heel Toronto laten zien!

Edwards gardens met Greg en Marilyn

s’ Avonds zwaaien we Greg en Marilyn uit en dan zijn we toch echt alleen. Alhoewel, we zijn inmiddels al uit eten geweest met buurman Albert. En morgen komt Jerry, de buurman van beneden, bij ons eten. Albert is een heel aardige man van 83, geboren vlak voor de tweede wereldoorlog in Rotterdam. Op zijn 26ste moederziel alleen geëmigreerd naar Canada. Een rotjeugd in kindertehuizen probeert hij te vergeten en daarmee is ook het Nederlands verdwenen. Hij spreekt er geen woord meer van.

Fietsen en de metro

Toronto is echt een mega-stad maar er zijn ook veel groene parken. De wegen zijn niet echt fijn om te fietsen, met de rolstoel is het echt goed uitkijken voor gaten. Tjeerd heeft zijn vouwfiets bij zich maar er wordt hier weinig gefietst. Heel druk en slecht wegdek aan de rand. Gelukkig gaat het met de metro heel goed, de meeste metrostations zijn prima toegankelijk al is er soms wel een grote tussen de ingang van de metro en het perron. Maar het gaat goed als ik gewoon recht er in en uit ga.

Met de subway!

Broadway Ave, independent living

We verblijven op Broadway Ave, op de hoek van Yonge St. Als we de deur uitstappen zijn we direct bij de winkels, ontelbare restaurantjes (pizza, pizza en vooral pizza). Vijf minuten lopen naar het metro-station. Ons appartement voelt al als een thuis, ik kan me heel goed zelf redden. Het bed slaapt gelukkig ook lekker. In de flat wonen meer mensen met een handicap, als ik het goed begrijp is het een beetje zoiets als Fokus in Nederland. Hier heet het Independent Living.

Utrecht

Greg & Marilyn zijn uiteraard ook goed aangekomen in mijn huis. Ze vinden het super groot en ‘they loved my sense of style’. Utrecht vinden ze ook prachtig, alleen al die fietsers vinden ze spannend zeker als ze straks ook hun huurauto hebben. Zo grappig, wij zijn ‘bang’ voor de enorme auto’s en zij voor de stroom aan fietsers.

De mensen noemen mij trouwens Elkie. Eelke is lastig voor ze. Tjeerd is al helemaal niet uit te spreken voor hen. We ontdekken de stad elke dag een beetje meer. Grappig hoe je in het begin de bomen door het bos niet ziet en het nu al heel veel overzichtelijker lijkt en we ons weg al vinden door de mensenmassa en wolkenkrabbers. Het heeft ook iets heel leuks om te horen hoe Greg & Marilyn het in Nederland hebben. Het is niet zomaar een vakantie, het voelt echt een beetje alsof we even ruilen van leven.

Oneindig veel te doen

We hebben al zoveel gezien en gedaan! Het Jazz-festival in Kensington Market, chinees gegeten in China-town, fiets/rolstoeltocht van 22km door het Don River Valley Park en de Infinity mirrored Room van Kusama in AGO (Art Gallery Ontario). En ondertussen genieten we ook gewoon van het ‘gewone’ leven samen. Elke dag is een feestje! Vandaag hebben we voor vrijdag de Megabus gereserveerd naar de Niagara Falls! Twee uur rijden vanaf Toronto. Binnenkort meer daarover!

Kensington Market, super gezellige straatjes met gekke vintagewinkeltjes en hippe eettentjes. Met Jazz muziek overal, uit steekjes en in het park.
Chinatown
Langgerekte parken, hier zie je ze wel, fietsers! De vouwfiets van Tjeerd wordt gewaardeerd!

 

 

 

Toronto AGO Kusama

 

Ik had de indrukwekkende plaatjes al vaker gezien maar vorige week heb ik eindelijk zelf door de boomtoppen gecrost met mijn rolstoel! Baumwipfelpfad Saarschleife is vanuit Utrecht een van de meest dichtbij gelegen boomkruinenpaden met indrukwekkende uitzichttoren. Toch nog altijd nog zo’n 450 autokilometers, het is dus wel een eindje rijden maar in combinatie met een leuk weekend Saarbrücken vond ik het helemaal de moeite waard.

Denk je nu huh? Door de boomtoppen gecrost? Zie dan voor je een houten knikkertoren van vroeger. Weet je wel, waar je bovenin een knikker legt en deze vervolgens vanzelf naar beneden rolt. Midden in een van de mooiste wandelgebieden van Saarland vind je zo’n enorme knikkertoren. Via een 800 meter lang houten rolstoeltoegankelijke pad op palen rol ik op 23 meter hoogte tussen de boomtoppen naar de 42 meter hoge spiraalvormige uitkijktoren. Eenmaal bovenop de toren is het uitzicht echt prachtig! Je kijkt uit over de beroemde bocht van rivier de Saar in het Zuidwesten van Duitsland en de groene heuvels van het natuurpark Saar-Hunsrück! Wauw, dit is wel uniek, zonder lift op deze hoogte belanden maakt wel weer duidelijk dat er zoveel meer kan dan we soms denken!

Meer baumwipfelpfaden

Baumwipfelpfad Saarschleife is één van de negentien geweldige bosbouwwerken in Duitsland. Ook in Kroatie, Slowakije en Oostenrijk vind je nog vier van deze bijzondere paden door de boomtoppen met ieder een unieke uitkijktoren. Het bijzondere is dat ze allemaal rolstoeltoegankelijk zijn! Allemaal mooie bestemmingen dus misschien moet ik ze allemaal maar op mijn to-do-lijstje zetten. Kan jij er al eentje afvinken? Ik ben benieuwd!

Een overzicht van alle boomtoppenpaden vind je hier. Voor het boomtoppend in Saarschleife kijk je op de website van Saarland.

Wat deden we nog meer in Saarland?

Samen met Tjeerd had ik een fijn weekend in Saarland. Het boomtoppenpad was wel het hoogtepunt (grapje). Maar we waren ook in vestingstadje Saarlouis en in de mooie stad Saarbrücken. Echt indrukwekkend (en fotogeniek) vond ik Völklinger Hütte, een enorm staal- en hoogovencomplex uit de bloeitijd van de ijzerindustrie, een van de meest originele wereldcultuurerfenissen van UNESCO.

Mijn hele ‘Saarlandverhaal‘ staat eind november in de vakantie-editie van Support Magazine.

In de regen op de ‘Alte Brucke’ in Saarbrücken…
IJzersmelterij Völklingen Hütte, indrukwekkend erfgoed

 

 

Het Oost-Vlaamse fiets-en wandelmagazine, StapAf maakte vorig jaar een mooie toegankelijke editie, StapAf+. Een prachtige uitgave met een Nederlandse reisblogster (!) in de spotlights. Ik sta op de cover en nog eens vijf pagina’s met prachtige foto’s! 

Samen met vriendin Else en haar twee lieve meisjes ging ik op pad om voor deze toegankelijke StapAf+ één van de routes voor het routeboekje te testen. En om het nuttige aan het aangename te paren (mooi toch die Belgische variant?) verbleven wij ook een weekendje op de Gavers. Bekijk hier het hele magazine of lees het artikel hieronder.

Op rolletjes. Toegankelijk weekendje weg in de Gavers in de Vlaamse Ardennen 

De Vlaamse Ardennen associeer je doorgaans met stevige kuitenbijters. Toch kan je er ook vlot met de rolstoel uit de voeten, bijvoorbeeld op het jaagpad langs de Dender in de buurt van Geraardsbergen. Reisblogger Eelke Kelderman zocht het voor ons uit.

Met z’n nukkige kasseien en een stijgingsgraad van 20% staat de Muur van Geraardsbergen bekend als een van de meest notoire hellingen uit het wielrennen in Vlaanderen. Amper twee kilometer verderop is van de wielergekte nauwelijks iets te merken. Provinciaal Domein De Gavers ligt in de groene vallei van de rivier de Dender. Met een recreatievijver, tal van sportfaciliteiten, een overdekt zwembadcomplex en verschillende verblijfsmogelijkheden is het een perfecte uitvalsbasis voor een weekendje weg in de Vlaamse Ardennen. En rolstoelvriendelijk bovendien!

Eelke met vriendin en kinderen voor de rolstoeltoegankelijke bungalow op Provinciaal domein de Gavers
De rolstoeltoegankelijke bungalow op Provinciaal Domein de Gavers.

Knooppuntenroute

In De Gavers vertrekt een toegankelijke fietsknooppuntenroute, die ik samen met vriendin Else en haar dochtertjes Juna en Issi wil verkennen. Dat doen we na een verkwikkende nachtrust en een stevig ontbijt in een aangepaste bungalow op het domein. Bij de fietsenverhuurdienst van de Gavers staat een toffe handbike te blinken, naast een tandem met een stoel voorop. Maar daarvoor moet je over gespierde armen en benen beschikken, dus ik blijf zitten in mijn elektrische rolstoel, die ook zo’n 15 kilometer per uur haalt. Juna gaat voor een kloeke meisjesfiets. Issy voelt zich veiliger op een aanhangfiets, die we aan de tweewieler van Else haken.

Eelke op een ophaalbrug
Brug over de Dender bij Zandbergen

Koude douche

Parkwachter Patrick begeleidt ons naar het eerste fietsknooppunt. Onderweg passeren we de gebouwen van ’t Schipken, de jeugdherberg van De Gavers. Ook die draagt het toegankelijkheidslabel, en dat wil ik graag even bekijken. De prima kamers hebben een privébadkamer met een douchestoeltje aan de wand en beugels bij het toilet. Eén minpuntje: de douchekop heeft geen losse slang, maar zit vast aan de wand. Een plons koud water op je kop is daardoor vaak het gevolg. De uitbater kijkt me beduusd aan wanneer ik het voor hem demonstreer: zo had hij het nog niet bekeken.

Kasseistrook

De start van de route betekent meteen ook een kleine hindernis. Bij Knooppunt 74 bestaat de aanloop naar het bruggetje over de Dender uit een grillige kasseistrook met hier en daar een put in het wegdek. Het toegankelijke traject suggereert een ommetje via de grote brug even verderop, maar ik hou wel van een uitdaging en besluit het erop te wagen. Uiteindelijk dender ik zonder noemenswaardige problemen over de Dender heen, maar ik begrijp nu ook goed waaraan de Vlaamse kasseien hun reputatie verdienen.

Op de route een paar kasseien, maar gelukkig nooit heel lang.

Zouden we?

Het eerste deel van de rit leidt ons via rustige wegen langs prachtige gouden velden en stemmige dorpjes als Schendelbeke en Vloerzegem, waar in de schaduw van het idyllische kerkje opnieuw een kasseistrook wacht. Het bankje bij de begraafplaats nodigt ons uit voor een korte pauze en een snelle hap. Voor het eerst valt het ons op hoe vlak alles hier is, hoewel de benaming Vlaamse Ardennen anders doet vermoeden. Het maakt ons extra benieuwd naar de beruchte Muur, hoewel die volgens ingewijden volstrekt ontoegankelijk is voor wie in een rolstoel zit. Zouden we toch niet een keertje…?

Jaagpad

In Zandbergen knopen we aan bij het jaagpad langs de Dender. Vanaf daar kruisen we alleen nog wandelaars en fietsers in een uitgesproken groene omgeving. De picknicktafel bij de metalen ophaalbrug aan het Sas van Idegem blijkt bezet, dus besluiten we om nog even verder te fietsen. Voor we het goed beseffen staan we weer aan de rand van De Gavers, waar we een bankje bij de grote vijver zoeken om onze picknick soldaat te maken en het programma voor de rest van het weekend bespreken.

Picknicken bij de Gavers, met op de achtergrond WOW-waterpark.
Mooie fietspaden zonder autoverkeer
Het Jaagpad langs de Dender… met ruisende populieren en soms een snelle wielrenner

Gaversbad

De meiden kijken vol ontzag naar de surfbikes op het water en de klauterende kinderen in het WOW-waterpark aan de overkant, maar uiteindelijk kiezen ze toch voor een duik in het Gaversbad. Ik laat me rondleiden door een van de redders – prachtige naam voor wat wij in Nederland een badmeester noemen – en ben aangenaam verrast door wat ik zie: het zwembad beschikt over een doucherolstoel en een liftje om in het water te komen. Ook de sauna maakt me gelukkig: er is helemaal niemand, en dat blijkt geen uitzondering. Heerlijk rustig, en de doucherolstoel past net tussen de saunadeuren.

Geraardsbergen mattentaartjes eten op domein de Gavers
Geraardsbergen mattentaartjes eten op domein de Gavers.

Dan toch!

De volgende dag begint met minigolf en go-carts (skelters) voor de meisjes en Geraardsbergse mattentaarten uit het winkeltje op domein de Gavers voor Else en mij: een lokale lekkernij op basis van eieren, amandelen en gestremde melk. En plots begin ik weer over de befaamde Muur. Else heeft aan één blik genoeg om mijn gedachten te raden, en ze weet intussen ook dat ze me niet kan ompraten. We pakken onze spullen en nemen de auto richting Geraardsbergen: een leuk stadje met fijne terrasjes. Een uur later post ik een foto van m’n trotse zelf bovenop de legendarische helling, met de Mariakapel in de rug. De rit daarheen zou ik niemand aanbevelen (ik hobbelde zowat uit m’n rolstoel), maar soms is iets pas leuk als het moeite kost…

Gehaald! De Muur van Geraardsbergen is een beroemde kasseienweg in de wielerwereld. Met een lengte van 1075 meter en een gemiddeld stijgingspercentage van 9,1% en een maximum van 20% een pittige uitdaging.

Verblijf De Gavers

Op het kampeerterrein van Provinciaal Domein De Gavers staan vijf nieuwe bungalows voor acht personen met een groot terras en uitzicht op het water. Eén ervan is rolstoeltoegankelijk en draagt het A-label. “Alleen het bed bleek een beetje laag, maar dat was snel opgelost”, zegt Eelke. “Ik zat nog maar net met m’n voeten omhoog op het terras, of daar stond de parkwachter al met een paar betonnen tegels om het probleem te verhelpen. Kijk, daar hou ik van.” Ook de rest van het domein is vlot toegankelijk, met aangepaste fietsen, een strandzone met een betonweg tot in het water en liften in het zwembad het Gaversbad en bij de aanlegsteiger voor de rondvaartboot. (Bekijk ook de foto’s van de rolstoeltoegankelijke bungalow).

Het Bruggenhuis

Klinken op een geslaagd weekend deden Eelke en co in Het Bruggenhuis, een voormalig schipperscafé met een heerlijk terras aan de Dender, een beperkte kaart met huisbereide gerechten en een ruime selectie bieren. Op vrijdagavond pik je er jazzconcerten mee. Het Bruggenhuis is vlot toegankelijk en heeft een (klein) aangepast toilet. De auto parkeer je voor de deur.

Eelke blogt

Als rolstoelgebruiker en reisblogger is Eelke Kelderman in Nederland een autoriteit op het vlak van toegankelijk toerisme. Ze wordt regelmatig gevraagd om vakantieverblijven op toegankelijkheid te screenen, en dat doet ze streng maar rechtvaardig. Voor deze StapAf nodigden we haar uit om een van onze toegankelijke routes te verkennen, gekoppeld aan een weekendje in De Gavers. Een uitgebreide screening van het vakantiehuis en de faciliteiten op het park vind je ook op haar website.

Routekaart uit wandel- en fietsmagazine StapAf+

 

Bekijk hier de routekaart van onze fietsroute (16km).

StapAf+ verscheen in een oplage van 15.000 exemplaren, een papieren versie bestel je hier. Een digitaal exemplaar vind je hier. Bij het blad zit een extra boekje met vijf wandelroutes en drie fietsroutes die geschikt zijn voor rolstoelgebruikers.

Meer informatie over wandelen, fietsen en overnachten in Oost-Vlaanderen vind je ook op de website van Toerisme Provincie Oost-Vlaanderen.

 

 

Terwijl ik opnieuw plannen maak voor de Support Magazine Vakantie-editie bedenk ik dat ik hier vorig jaar helemaal niets gemeld heb over mijn debuut als hoofdredacteur van dit bijzondere blad. Ik herken mijn valkuil. Na een (te) drukke periode heeft mijn lijf tijd nodig om te herstellen. Ik ben vooral blij dat ik dat onderdeel van mijn to-do-lijstje kan strepen. Als ik dan weer up & running ben, start gewoon het volgende leuke project.

Op zich niet zo heel erg, maar ik vergeet dan helemaal te genieten van wat ik bereikt heb! Rustiger aan doen, zit er niet zo snel in. Bovendien, ik krijg ook veel energie van mooie dingen bedenken en maken. Ik neem mij nu wel direct voor er meer van te genieten. Dat begint met het delen van mijn werk. Dus kijk en bewonder, dan doe ik dat ook!

Ga jij al 25  jaar naar dezelfde heerlijke vakantiestek?

Bijzonder trots ben ik dat ik ook dit jaar weer gast-hoofdredacteur mag zijn! Ik zoek dus weer vakantieverhalen. Ga jij een mooie reis maken, laat het me weten. Eén artikel wil ik zeker schrijven: over mensen die al jaren naar dezelfde geweldige vakantiestek gaan omdat het er prachtig mooi is, of omdat het perfect toegankelijk is, of omdat je vakantieburen inmiddels vrienden zijn geworden, of… nou ja vertel het me als jij zo’n een favoriete plek hebt!

Ben je nog geen lid van Support Magazine, het enige glossy lifestyleblad voor mensen met een fysieke beperking? Dan word je nu toch zeker lid voor € 19,99! Je kunt het blad ook als PDF ontvangen. Een gratis proefnummer kan ook.

 

 

Als een actrice kleed ik mij om in de camper. Mijn glamorous rode bikini met witte stipjes komt goed van pas. Als ik, in badjas gehuld, de deur van de camper open word ik toch een beetje giechelig. Ik krijg direct een hand van de inmiddels gearriveerde wethouder van Dalfsen. De directeur marketing Oost staat er direct achter en het moment wordt door de fotograaf van de lokale krant vastgelegd. Via de camperplateaulift zak ik koninklijk naar beneden.

Een tilmat heb ik bij het omkleden al onder mijn billen geschoven. Het volgende moment hang ik boven de hottub met uitzicht over de Overijsselse weilanden. Ja, als influencer (zo word ik tegenwoordig genoemd) ben ik de eerste die met tillift in de houtgestookte hottub bij Camperplaats Vechtdal gezet wordt. De weldadige warmte van het water omhult mij en ik geniet even van het moment. Het applaus voor de geslaagde landing wordt gevolgd door een knal van de champagnefles.

Ik had één voorwaarde om mee te doen aan dit spektakel: wethouder Jan gaat ook de hottub in! Directeur marketing Henk en eigenaresse van de camperplaats Janny, kunnen niet achterblijven en gaan na de wethouder ook enthousiast met de tillift de hottub in! Knie aan knie in het water, zijn we het snel eens: kleine dingen maken het grote verschil.

Vechtdal, hottub collage

Camperplaats Vechtdal

Janny en echtgenoot Luit zijn twee jaar geleden begonnen met de camperplaats. Naast hun vrijstaande woning was plek zat. Zelf enthousiast camperaars, droomde zij van een camperplaats met luxe. Janny: “Als je een weekend met de camper op pad bent leek het ons heerlijk om ’s avonds te genieten van een warm bad en sauna’. Vier van hun twaalf camperplaatsen kregen daarom een houtgestookte hottub en er is een blotevoetenpad en sauna (niet rolstoeltoegankelijk). Voor een massage of schoonheidsbehandeling wordt schoonheidsspecialiste Margreet uit het dorp opgetrommeld. Er is een echte salon beschikbaar op het terrein. Toen Janny een familie met een gehandicapte dochter zag stunten om in de hottub te komen werd het idee van de tillift geboren. Het innovatie Topprogramma Overijsselse Toeristische Ondernemers (TOTO) geeft het financiële duwtje en nu kan iedereen genieten van de heerlijk warme hottub. Wethouder Jan Uitslag: “Juist kleine initiatieven als deze willen we stimuleren, ondernemers met nieuwe ideeën kunnen zesduizend euro krijgen, ik hoop dat dit een voorbeeld is voor anderen.”

Het sanitair bij camperplaats Vechtdal is beperkt toegankelijk. Dat wil zeggen, de inloopdouche is redelijk ruim en er is een onderrijdbare wastafel. De toilet is apart, hier is geen ruimte om naast het toilet te staan. Er is een beugel aan de muur aan één kant.

Vechtdal, camperplaats uitzicht
Vechtdal, heerlijk wakker worden!

Rolstoeltoegankelijke camper met handbesturing 

De zon schijnt op mijn gezicht als ik de volgende ochtend wakker wordt onder mijn eigen dekbedje. We, mijn lief is ook mee, hebben het gordijntje van het grote achterraam gisteravond lekker open gelaten. We zien onszelf al met deze camper de wereld intrekken. Wat een stoer ding! De camper is te huur bij Benica Campers in Enschede. Voor dit speciale hottub-moment stond de camper voor ons klaar op de camperplaats. De camper is voorzien van een brede deur met rolstoellift, keukentje, douche en verhoogd chemisch toilet (50 cm) met opklapbare beugels. Vanuit het bed (120 cm breed, 60 cm hoog) achterin de camper kijk je heerlijk naar buiten door het grote raam. Uniek is dat de camper uitgerust is met automaat en handbesturing! De manoeuvreerruimte in de camper is natuurlijk beperkt maar de smalste doorgang is toch nog 79 cm. Een wendbare rolstoel is wel noodzakelijk. Ideaal is de automatische leveling waardoor de camper altijd netjes horizontaal staat, toch wel handig in een rolstoel. Helaas heb ik andere rij-aanpassingen nodig, anders was ik direct weggereden met dit heerlijke huisje op wielen.

 

Als koningin Maxima door het Vechtdal

Na een paar heerlijke broodjes uit het Vechtdalmandje, Janny bestelt het graag bij de bakker voor haar gasten, nemen we afscheid van Janny en Luit en ons knusse onderkomen. Voor de mensen die, net als ik, geen camper hebben en toch graag van de hottub gebruik willen maken wordt op dit moment hard aan een oplossing gewerkt: een verrijdbare pipowagen is in aanbouw! Ik hou jullie op de hoogte!

Wij stappen weer in mijn eigen busje en gaan kijken bij drie ondernemers, allemaal zijn ze enthousiast over het project Zorgeloos Genieten Vechtdal met als doel investeren in betere toegankelijkheid. Aspergeboerderij het Nijenhuis, Natuurmuseum Rheezer-marke en koffie- en theeproeverij SommerWende maakten hun onderneming toegankelijk en bedachten de Vechtslinger, een middagvullend spel voor jong en oud. Iedereen kan meedoen, leuk voor een uitje met collega’s of een familiedag! Natuurlijk zijn de bedrijven ook zonder spel te bezoeken!

Vechtdal, collage asperges close up, aspergepannenkoek, Lopen langs de vecht
Vechtdal, zorgeloos genieten!
  1. Aspergeboerderij het Nijenhuis

In de ruime landwinkel worden asperges en aardbeien verkocht, in het seizoen vers van het land maar daarbuiten in de heerlijkste producten: aspergesoep, aspergejam, asperge chutney, aspergetaartjes…. alles asperge. Maar ook verse eitjes, lekkere Vechtdalse ham en wijn van de Reestlandhoeve. Deze wijnhoeve in Balkbrug is ook een bezoek waard trouwens! Bij het Nijenhuis is een aangepaste toilet. hetnijenhuis.nl

  1. Natuurmuseum Rheezer-Marke

Natuurmuseum Rheezer-Marke vind je in een kleine boeren schuur. Meer dan 400 opgezette dieren, voornamelijk vogels, kijken je indringend aan. De oogjes blijken niet echt, die kunnen niet bewaard blijven en daar zijn dus neppers voor in de handel. De eigenaresse vertelt enthousiast: ‘De diertjes worden dood gevonden en inmiddels weten de mensen ons te vinden. Bij ons gaan ze direct in de vriezer en daarna worden ze zo snel mogelijk geprepareerd. Dat doen we niet zelf trouwens. Kijk, deze nog ongeboren reetjes, de moeder werd aangereden langs de weg gevonden. Nu hebben ze hier dan toch nog een mooi plekje.” In de nagebouwde natuur liggen twee schattige kleine reetjes, alsof ze zo weg kunnen springen. Buiten kan je lekker knuffelen met de nog levende geitjes in de wei of een ijsje eten aan de picknicktafels. Leuk, kleinschalig uitstapje voor kids met een hart voor dieren. www.rheezer-marke.nl

Vechtdal, Tjeerd proeft en ruikt bij SomerWende
Vechtdal, Tjeerd proeft en ruikt bij SomerWende
  1. Koffie- en theeproeverij SomerWende

We rijden door het schattige brinkdorpje Rheeze langs bermen vol fluitekruid en paardenbloemen richting koffie -en theeboerderij SomerWende. Maar liefst drie parkeerplekken voor rolstoelgebruikers. Even later showen Henk en Wilma ons ook de twee aangepaste badkamers. Het is bijna overdreven, maar vertelt Henk ons, er moest een rolstoeltoegankelijk toilet komen en gezien onze plannen voor een minicamping in de toekomst wilden we het nu gelijk goed aanpakken. Voorbijgangers mogen ook gebruik maken van de toilet trouwens. Bij Henk en Wilma is dit jaar een officieel Rustpunt ingericht, een kleine blokhut waar je zelf een kopje koffie of thee kunt zetten en even op adem kan komen tijdens een wandel- of fietstocht.
Wij gaan nu lekker koffie ruiken! Wilma is een echt koffie- en theesommelier. Haar opleiding sloot ze af met een rondreis door Indonesië, een koffer vol verhalen nam ze mee naar haar eigen koffie- en theeproeverij. Inmiddels is er zelfs een echte theeplantage bij de boerderij. Het is lekker koffieleuten aan de lange tafel met rasechte ondernemers Henk en Wilma. Ik ben geen koffiefan maar de zachte smaak van de Ethiopisch koffie kan ik toch echt waarderen. www.somerwende.nl

Het Vechtdal, een warm bad 

De Sommerwende ligt vlak langs de Vecht en op een paar honderd meter vind je een zelf te bedienen fietsveer, net zoals ik die al eens eerder zag bij Landhoeve de Zwiese. Na al het geklets genieten we in rust van een heerlijke asperge-pannenkoek bij De Rheezerbelten. Alweer een mooi plekje wat ook prima toegankelijk is. Het is niet druk op dinsdagavond en dat bevalt ons wel even. Wat hebben we veel gedaan in 1,5 dag. Het Vechtdal voelt letterlijk en figuurlijk als een warm bad!

Er is uiteraard nog veel meer te doen! Wat dacht je van lekker varen over de vecht? Je kunt zelf aan het stuur met de rolstoeltoegankelijke e-boot bij Camping de Koeksebelt. Of ga je liever de lucht in? Zweef door de lucht met Aero Club Salland. Meer toegankelijke activiteiten, campings, hotels en restaurants vind je op Zorgeloos Vechtdal Overijssel.

Vechtdal, Camper ochtend
Vechtdal, Camper ochtend
Vechtdal, Eelke in hottub camperplaats
Vechtdal, Eelke in hottub camperplaats

 

Drie jaar geleden gaf ik een presentatie over toegankelijkheid aan ondernemers op de afstudeerbijeenkomst van Anieke Wijnen, zij liep toen stage bij Marketing Oost en deed onderzoek naar toegankelijk toerisme. We hebben regelmatig contact gehouden en inmiddels werkt Anieke bij Marketing Oost en is ze nauw betrokken is bij het project Zorgeloos Vechtdal. Zo zit je dan jaren later in een hottub in het Vechtdal en word je als een koningin ontvangen op al deze mooie bedrijven. Zo gaan die dingen.

Direct na aankomst in ons heerlijke duinhuisje laat het zonnetje zich even zien dus met een stevige wind ‘waaien’ we gauw naar het strand. Het strand van Bloemendaal aan Zee met enkele strandtenten is maar drie minuten lopen! In het seizoen staat er ook een strandrolstoel (Jutter). Nu (half maart) is het nog een beetje een rommeltje. Grote bulldozers schuiven op het strand met zand heen en weer, strandtenten zijn aan het opbouwen en lege karkassen van toiletgebouwen staan klaar voor een nieuw seizoen. Er waait een koude wind dus wij installeren ons lekker in ons huisje, ik word er helemaal blij van. Dit huisje klopt gewoon, ik kan helemaal mijn gang gaan en kan dus ook een lekker potje koken. Fijn! Lees meer over het huisje.

Bloemendaal aan zee, ollage strand
Bloemendaal aan zee, collage strand

Over de lange boulevard naar Zandvoort

De volgende dag proberen we met windkracht 9 naar Zandvoort te fietsen. Mijn rolstoel rijdt stug door over de lange boulevard (3,5km), op de fiets is dat voor Tjeerd toch een stuk moeilijker. We worden helemaal gezandstraald. Bij strandtent de Haven van Zandvoort duiken we uiteindelijk naar beneden. Het zand ligt in grote bergen op het terras en de strandafgang. Ik zie een strandrolstoel (model Jutter) klaar staan, maar binnen is het nu een stuk aangenamer. Het eten is prima, niet bijzonder. Er is ook een toegankelijk toilet. Overigens zijn er op meer plekken strandrolstoelen te leen in Zandvoort, helaas geen elektrische.

Op het avondprogramma staat nog de film ‘Bohemian Rhapsody’ bij Circus Zandvoort. Denk niet aan een circustent maar meer iets tussen een spiegeldoolhof, amusementenhal, casino en touwtjetrekkraam op de kermis in. Beetje vreemd maar kids kunnen hier zeker hun hart ophalen met games en gekke kermisspelen. Alles is goed rolstoeltoegankelijk, inclusief toilet. Ik word een beetje zenuwachtig van alle bliepjes dus wij gaan snel naar de bovenste verdieping waar een kleine bioscoopzaal met rode pluche stoelen is. Vanuit de lift rijd je de zaal in, daar is er één klein vierkant plekje naast een stoelenrij waar mijn rolstoel goed past. Niet bewegen anders rijd je de trap af. Bij het reserveren van de kaartjes moest ik wel beloven dat ik zelfstandig met de trap naar beneden kan in geval van calamiteiten…

IJmuiden, de grootste sluis ter wereld

De volgende dag lazy sunday-morning. In de middag gaan we met de auto naar IJmuiden. Daar wordt de op dit moment de grootste sluis ter wereld gebouwd! Omdat de ‘sluizenroute’ daarom niet geopend is voor verkeer belanden wij zomaar op een pontje, altijd leuk. Indrukwekkend gebied hier, met industrie en havens. Vlak naast de nieuwe sluis is in een opvallend rood gebouw een expositieruimte ingericht over de bouw en voortgang van de bouw van de sluis, SHIP. Op het dak (bereikbaar met de lift) heb je goed uitzicht over de nieuwe en oude sluis. Precies als wij op het dak staan wordt het enorme schip wat we net vanuit de pont nog over het Noordzeekanaal zagen aankomen, door de sluis getrokken, wauw! Voor kinderen boven de twaalf is het leuk om een rondleiding te volgen, zie de website van SHIP.

Pontje bij IJmuiden
Pontje bij IJmuiden
IJmuiden, expositieruimte Ship
IJmuiden, expositieruimte Ship
IJmuiden, dakterras van expositieruimte SHIP
IJmuiden, dakterras van expositieruimte SHIP

Haarlem, leukste shopstad van Nederland

Een weekend is kort dus wij slaan Haarlem dit keer over. Haarlem is wel een echte aanrader. Bovendien de bus stopt zo ongeveer voor je huisje en brengt je in een halfuurtje naar het centrum van Haarlem. Wel zo makkelijk want parkeren is minder handig in deze stad. Lekker eten, een bezoekje aan een van de mooie musea of lekker shoppen! Bekijk de website van Visit Haarlem of check de app van Ongehinderd. Ik had al eens een leuk gesprekje met local Femke over haar rolstoeltoegankelijke hotspots van de stad.

Meer info over ons fijne rolstoeltoegankelijke duinhuisje? Lees hier verder.