Gisteren kwam ik Martyn Sibley op het spoor. Een collega, type reislustige enthousiaste rolstoeler. Ook hij deelt zijn ervaringen en zet zich in voor een beter toegankelijke reiswereld. Fijn te merken dat er nog meer van die types zijn zoals ik. Kijk maar even mee naar zijn super leuke filmpjes. Martyn Sibley geeft mooie tips over Barcelona. Maf te weten dat ik een maand eerder dan hij nog door Barcelona rondreed! De tip van de luchtballon had ik graag eerder geweten, alhoewel, dat is een goede reden om nog een keer te gaan! https://youtu.be/k3x1xs9giqI In het voorjaar ga ik samen met Jon voor een congres, met de eigen auto, naar Engeland! Ja echt, ik ga het gewoon doen, links rijden! Misschien moeten we er een paar dagen aan vast knopen en op ontdekking gaan? Martyn ging naar Exmoor National Park, Zuid-westelijk in Engeland. Ziet er goed uit. https://youtu.be/tXcnKVOAt1c Enneh, ik word ook altijd heel blij van jullie reacties en verhalen, dus vertel. Wat is jou vakantieplan voor 2015?
Gisteren kwam ik Martyn Sibley op het spoor. Een collega, type reislustige enthousiaste rolstoeler. Ook hij deelt zijn ervaringen en zet zich in voor een beter toegankelijke reiswereld. Fijn te merken dat er nog meer van die types zijn zoals ik. Kijk maar even mee naar zijn super leuke filmpjes.
Martyn Sibley geeft mooie tips over Barcelona. Maf te weten dat ik een maand eerder dan hij nog door Barcelona rondreed! De tip van de luchtballon had ik graag eerder geweten, alhoewel, dat is een goede reden om nog een keer te gaan!
In het voorjaar ga ik samen met Jon voor een congres, met de eigen auto, naar Engeland! Ja echt, ik ga het gewoon doen, links rijden! Misschien moeten we er een paar dagen aan vast knopen en op ontdekking gaan? Martyn ging naar Exmoor National Park, Zuid-westelijk in Engeland. Ziet er goed uit.
Enneh, ik word ook altijd heel blij van jullie reacties en verhalen, dus vertel. Wat is jou vakantieplan voor 2015?
Via Facebook hoor ik over goed toegankelijke hotels op Menorca. Menorca is dat Engels voor Majorca? Nee, blijkt echt Menorca, of soms Minorca. Het is het meest noordelijk gelegen en op één na grootste eiland van de Balearen (Spanje), waar ook Majorca en Ibiza onderdeel van zijn. Als ik even google op Menorca lijkt het mij een fijn paradijsje. Veel groen beboste heuvels en een rotsachtige kustlijn onderbroken door kleine idyllische baaien met mooie zandstranden en een helderblauwe zee. Het hele eiland is uitgeroepen tot beschermd natuurgebied. Er zijn twee steden op het eiland: aan de oostkust ligt de hoofdstad Mahón en aan de westkust ligt de voormalige hoofdstad Ciutadella. Veel stranden zijn goed toegankelijk met houten vlonders, strandrolstoelen en aangepaste toiletten. Beste tijd om te gaan is van mei tot en met september. Een overzicht van rolstoeltoegankelijke hotels en villa's wil ik je niet onthouden. Wie gaat mij voor? Sommige hotels hebben ook een lift bij het zwembad (foto Hotel Confortel)
Via Facebook hoor ik over goed toegankelijke hotels op Menorca. Menorca is dat Engels voor Majorca? Nee, blijkt echt Menorca, of soms Minorca. Het is het meest noordelijk gelegen en op één na grootste eiland van de Balearen (Spanje), waar ook Majorca en Ibiza onderdeel van zijn. Als ik even google op Menorca lijkt het mij een fijn paradijsje. Veel groen beboste heuvels en een rotsachtige kustlijn onderbroken door kleine idyllische baaien met mooie zandstranden en een helderblauwe zee. Het hele eiland is uitgeroepen tot beschermd natuurgebied.
Er zijn twee steden op het eiland: aan de oostkust ligt de hoofdstad Mahón en aan de westkust ligt de voormalige hoofdstad Ciutadella. Veel stranden zijn goed toegankelijk met houten vlonders, strandrolstoelen en aangepaste toiletten. Beste tijd om te gaan is van mei tot en met september.
Sinds ik in september de frisse alpenluchten in Oostenrijk heb opgesnoven wil ik zeker terug; als de alpenweiden in bloei staan. Het is vast geen toeval dat ik juist nu het bijzondere Nala Hotel in Innsbruck tegenkom. Dat lijkt me de ideale combinatie: eerst een paar dagen 'mindfull' genieten van de rust en natuur in de bergen en daarna kunst en cultuur in Innsbruck. Nala Hotel Het Nala Hotel, in het centrum van Innsbruck, heeft haar deuren deuren nog maar net geopend. Er is werkelijk alles aan gedaan om de kamers een unieke beleving met passende naam mee te geven; Small beauty, Zen, Gold, Oriental, Cinema, Snow white. Verschillende designers zijn aan het werk geweest en dat zie je ook terug in het restaurant, de bar en de tuin. Er zijn drie rolstoelproof kamers, allemaal in het thema Nightingdale (Nachtegaal). Je zou de nachtegaal ook zomaar kunnen horen want ondanks de centrumlocatie belooft het hotel toch een groene tuin met vogeltjes. Innsbruck rolstoeltoegankelijk Innsbruck schijnt een super gezellige stad te zijn en bovendien goed toegankelijk. Er is een rolstoeltoegankelijke wandelroute uitgestippeld en er is een goed overzicht van toegankelijke bezienswaardigheden, musea, toiletten en parkeerplaatsen. Ga vooral kijken naar het symbool van Innsbruck: het 'gouden dak' of de reusachtige bronzen beelden bij het grafmonument van Kaizer Maximiliaan I. Of bekijk de stad vanaf grote hoogte vanuit skigebied de Nordkettenbahnen. Een ritje met de toegankelijke 'Hungerburgbahn' (kabelbaan) is al een beleving op zich! Nou, ik ben benieuwd. Update, inmiddels (juni 2015) heb ik heerlijk gedroomd in Nala-hotel. Fijne plek, aardige mensen. Innsbruck is echt een fantastische mooie stad, heerlijk groen en zo dichtbij de bergen, bovendien behoorlijk goed toegankelijk, een echte aanrader! BewarenBewaren BewarenBewaren BewarenBewaren
Sinds ik in september de frisse alpenluchten in Oostenrijk heb opgesnoven wil ik zeker terug; als de alpenweiden in bloei staan. Het is vast geen toeval dat ik juist nu het bijzondere Nala Hotel in Innsbruck tegenkom. Dat lijkt me de ideale combinatie: eerst een paar dagen ‘mindfull’ genieten van de rust en natuur in de bergen en daarna kunst en cultuur in Innsbruck.
Nala Hotel
Het Nala Hotel, in het centrum van Innsbruck, heeft haar deuren deuren nog maar net geopend. Er is werkelijk alles aan gedaan om de kamers een unieke beleving met passende naam mee te geven; Small beauty, Zen, Gold, Oriental, Cinema, Snow white. Verschillende designers zijn aan het werk geweest en dat zie je ook terug in het restaurant, de bar en de tuin. Er zijn drie rolstoelproof kamers, allemaal in het thema Nightingdale (Nachtegaal). Je zou de nachtegaal ook zomaar kunnen horen want ondanks de centrumlocatie belooft het hotel toch een groene tuin met vogeltjes.
Het sanitair is aangepast met opklapbare beugels bij het toilet en inloopdouche met opklapbaar douchezitje
Innsbruck rolstoeltoegankelijk
Innsbruck schijnt een super gezellige stad te zijn en bovendien goed toegankelijk. Er is een rolstoeltoegankelijke wandelroute uitgestippeld en er is een goed overzicht van toegankelijke bezienswaardigheden, musea, toiletten en parkeerplaatsen. Ga vooral kijken naar het symbool van Innsbruck: het ‘gouden dak’ of de reusachtige bronzen beelden bij het grafmonument van Kaizer Maximiliaan I. Of bekijk de stad vanaf grote hoogte vanuit skigebied de Nordkettenbahnen. Een ritje met de toegankelijke ‘Hungerburgbahn’ (kabelbaan) is al een beleving op zich! Nou, ik ben benieuwd.
Lekker veel ruimte in de rolstoeltoegankelijke kamerRuime en mooie badkamer, beugels bij de toilet.
Update, inmiddels (juni 2015) heb ik heerlijk gedroomd in Nala-hotel. Fijne plek, aardige mensen. Innsbruck is echt een fantastische mooie stad, heerlijk groen en zo dichtbij de bergen, bovendien behoorlijk goed toegankelijk, een echte aanrader!
Onze kamer leek precies op de foto’s die hierboven al staan. Onze badkamer (een van de drie aangepaste kamers) bleek alleen wat meer kleur te hebben. De vloer was behoorlijk glad. Het opklapbare douchestoeltje aan de wand is niet zo comfortabel.
Er bleek ook een heerlijk dakterras bij Hotel Nala!
Op uitnodiging van Support Magazine en Tirol Tourist Board zat ik vorig weekend via een persreis in het Kaunertal, een prachtige valei in Tirol, Oostenrijk. Twee dagen reizen en twee dagen daar, oké dat was best pittig, maar het was wel ongelofelijk Super. Zoals een echte persreis betaamt gaan we naar alle hotspots in de omgeving; Een pad op palen leidt ons over het Moor, een met uitsterven bedreigd veengebied. Een prima toegankelijke gondellift brengt ons op ruim 3100 meter naar een zilver witte gletsjer waar we met één been in Italië en één been in Oostenrijk staan. In het Naturparkhaus maken we kennis met Pitzi, de bergsteenbok. Een opgezette wel te verstaan, want in het echt is hij lastiger te spotten. En via een prachtig nieuw pad staan er voor de eerste keer (test!) vier rolstoelen op het nieuwe uitkijkplatform, waarvandaan je prachtig over de hele valei kunt kijken. In het Kaunertal is echt geïnvesteerd in rolstoeltoegankelijkheid. En dat is ook precies waarom de internationale pers in 'rolstoeljournalistiek' is uitgenodigd. Te weinig mensen weten namelijk dat je prima van de bergen kan genieten in een rolstoel, zowel in de winter als in de zomer. Bang voor de bergen in je (handbewogen) rolstoel? Bij het hotel waar wij verblijven is de Swiss-trac te huur, een elektrische aankoppelunit voor de handbewogen rolstoel, hiermee zoef je zo de berg op (en af). Na een dag buiten viel de rolstoeltoegankelijk wellness van het hotel bij mij trouwens ook erg in de smaak! Meer weten over dit hotel? Kijk dan op www.weisseespitze.com. Let op: Er is slechts één kamer met een inloopdouche in hotel Weisseespitze, de kaiser Maximilian Suite (4 tot 6 personen). In de overige aangepaste kamers is alleen een bad, hier kan een badlift geplaatst worden. In de wellness-ruimte is wel een grote douche met doucherolstoel
Op uitnodiging van Support Magazine en Tirol Tourist Board zat ik vorig weekend via een persreis in het Kaunertal, een prachtige valei in Tirol, Oostenrijk. Twee dagen reizen en twee dagen daar, oké dat was best pittig, maar het was wel ongelofelijk Super. Zoals een echte persreis betaamt gaan we naar alle hotspots in de omgeving; Een pad op palen leidt ons over het Moor, een met uitsterven bedreigd veengebied. Een prima toegankelijke gondellift brengt ons op ruim 3100 meter naar een zilver witte gletsjer waar we met één been in Italië en één been in Oostenrijk staan.
In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.
In het Naturparkhaus maken we kennis met Pitzi, de bergsteenbok. Een opgezette wel te verstaan, want in het echt is hij lastiger te spotten. En via een prachtig nieuw pad staan er voor de eerste keer (test!) vier rolstoelen op het nieuwe uitkijkplatform, waarvandaan je prachtig over de hele valei kunt kijken.
Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal
In het Kaunertal is echt geïnvesteerd in rolstoeltoegankelijkheid. En dat is ook precies waarom de internationale pers in ‘rolstoeljournalistiek’ is uitgenodigd. Te weinig mensen weten namelijk dat je prima van de bergen kan genieten in een rolstoel, zowel in de winter als in de zomer.
Bang voor de bergen in je (handbewogen) rolstoel? Bij het hotel waar wij verblijven is de Swiss-trac te huur, een elektrische aankoppelunit voor de handbewogen rolstoel, hiermee zoef je zo de berg op (en af). Na een dag buiten viel de rolstoeltoegankelijk wellness van het hotel bij mij trouwens ook erg in de smaak! Meer weten over dit hotel? Kijk dan op www.weisseespitze.com. Let op: Er is slechts één kamer met een inloopdouche in hotel Weisseespitze, de kaiser Maximilian Suite (4 tot 6 personen). In de overige aangepaste kamers is alleen een bad, hier kan een badlift geplaatst worden. In de wellness-ruimte is wel een grote douche met doucherolstoel beschikbaar.
Ruim een jaar geleden kreeg ik een mail van Kim en Joost uit Duitsland. Ze waren een prachtig Landhaus aan het verbouwen tot mooi rolstoeltoegankelijk hotel. Of ik vast naar hun website wilde kijken. Niet vaak was de toegankelijkheid zo uitgebreid en duidelijk beschreven en dat terwijl de kamers nog niets eens af waren. En nu zijn ze open! Met twee prachtige aangepaste kamers een adres om direct te boeken. Landhaus Meine Auszeit (letterlijk vertaald: mijn tijd ertussenuit) bevindt zich in Bodenmais in het prachtige Beierse Woud in het zuidoosten van Duitsland. Met de auto is het zo'n achthonderd kilometer vanaf Utrecht. Je kunt natuurlijk ook met de trein of het vliegtuig. Bodenmais is een populair toeristenplaats zowel in de zomer als de winter. In de omgeving veel (oer)natuur maar ook heerlijk genieten van heerlijke 'Kaffee mit Kuchen' op een terras. Kim en Joost weten je precies de juiste adresjes te vertellen. Nog geen plannen voor de komende weken? Vermeld 'Eelke droomt' bij je boeking en je krijgt voor een verblijf in juli of augustus (2014) 10% korting op je boeking! Kijk op Landhaus Meine Auszeit voor een uitgebreide beschrijving van de kamers en extra mogelijkheden zoals een hoog-laag bed en douchebrancard.
Ruim een jaar geleden kreeg ik een mail van Kim en Joost uit Duitsland. Ze waren een prachtig Landhaus aan het verbouwen tot mooi rolstoeltoegankelijk hotel. Of ik vast naar hun website wilde kijken. Niet vaak was de toegankelijkheid zo uitgebreid en duidelijk beschreven en dat terwijl de kamers nog niets eens af waren. En nu zijn ze open! Met twee prachtige aangepaste kamers een adres om direct te boeken.
Landhaus Meine Auszeit
Landhaus Meine Auszeit (letterlijk vertaald: mijn tijd ertussenuit) bevindt zich in Bodenmais in het prachtige Beierse Woud in het zuidoosten van Duitsland. Met de auto is het zo’n achthonderd kilometer vanaf Utrecht. Je kunt natuurlijk ook met de trein of het vliegtuig. Bodenmais is een populair toeristenplaats zowel in de zomer als de winter. In de omgeving veel (oer)natuur maar ook heerlijk genieten van heerlijke ‘Kaffee mit Kuchen’ op een terras. Kim en Joost weten je precies de juiste adresjes te vertellen.
Nog geen plannen voor de komende weken? Vermeld ‘Eelke droomt’ bij je boeking en je krijgt voor een verblijf in juli of augustus (2014) 10% korting op je boeking! Kijk op Landhaus Meine Auszeit voor een uitgebreide beschrijving van de kamers en extra mogelijkheden zoals een hoog-laag bed en douchebrancard.
Heel lang geleden maakte ik een prachtige rondreis door Canada. Ik was toen nog een stuk mobieler en had geen aangepaste overnachtingen nodig maar wat een geweldig land is dat! Ik herinner me vooral de indrukwekkende grootste natuur. Van de ene oohhh naar de andere oohhh. Beren hebben we ook gezien, maar dat moment dat we een smal weggetje kiezen en er ineens een prachtige eland met haar jong oversteekt, dat vergeet ik nooit meer. Gelukkig ben ik niet de enige die graag op vakantie gaat en deze avontuurlijke reizen deelt met anderen. Klaaske en Gé hadden een grote wens: met de aangepaste camper door Canada. Voor Support Magazine schreven zij hun verhaal op. En ik mag het hier ook met jullie delen. Klik op Support vakantiegids, Oog in oog met een beer in west Canada. In Support Magazine staan regelmatig leuke vakantie verhalen, bovendien verschijnt in december altijd een vakantiespecial vol met vakantietips, verhalen en adressen. Je kunt nu een proefnummer aanvragen, gratis en voor niks!
Heel lang geleden maakte ik een prachtige rondreis door Canada. Ik was toen nog een stuk mobieler en had geen aangepaste overnachtingen nodig maar wat een geweldig land is dat! Ik herinner me vooral de indrukwekkende grootste natuur. Van de ene oohhh naar de andere oohhh. Beren hebben we ook gezien, maar dat moment dat we een smal weggetje kiezen en er ineens een prachtige eland met haar jong oversteekt, dat vergeet ik nooit meer. Gelukkig ben ik niet de enige die graag op vakantie gaat en deze avontuurlijke reizen deelt met anderen. Klaaske en Gé hadden een grote wens: met de aangepaste camper door Canada. Voor Support Magazine schreven zij hun verhaal op. En ik mag het hier ook met jullie delen. Klik op Support vakantiegids, Oog in oog met een beer in west Canada.
In Support Magazine staan regelmatig leuke vakantie verhalen, bovendien verschijnt in december altijd een vakantiespecial vol met vakantietips, verhalen en adressen. Je kunt nu een proefnummer aanvragen, gratis en voor niks!
Buikpijn. Een misselijk gevoel en niet kunnen slapen. Ik zit letterlijk te shaken. Ik heb het koud en als ik mijn tanden poets kan ik niet stoppen met kokhalzen. De spanning zit tot in mijn tenen. Ik denk dit is de laatste keer. Ik ga nooit meer met het vliegtuig. Tegelijk weet ik dat het niet waar is. Ik ga weer. Ik doorsta het vreselijke gevoel dat alles mis kan gaan. Dat ik mijn controle totaal kwijt ben. Ik weet namelijk dat het mij heel veel oplevert. Ik verlaat mijn comfortabele leventje om nieuwe ervaringen op te doen. De energie die ik daarvan krijg weegt altijd op tegen het onveilige gevoel wat er ook bij hoort. Nieuwe ervaringen zorgen voor nieuwe herinneringen. Niets is zo lekker om door mijn fotoboeken te bladeren. Gek is dat. Soms geniet ik achteraf nog meer van dat wat ik gedaan heb. Vooral van datgene wat ik eigenlijk niet durfde. En hoe fijn is het, om die spannende belevenissen te vertellen aan anderen. Verhalen horen bij mensen. Maar verhalen kun je pas vertellen als je iets te vertellen hebt. Wist je trouwens dat je leven langer lijkt als je af en toe iets totaal anders doet, nieuwe ervaringen opdoet. De weken waarin niets nieuws gebeurt rijgen zich aan elkaar vast. Terwijl ik nu nauwelijks meer kan bevatten dat de safari in Zuid-Afrika maar vijf dagen duurde. Ik deed iets wat ik heel spannend vond met elke dag een andere verblijfplaats. Maar wat was het geweldig. En die ene nacht in een safaritent, zonder toilet, tussen de apen en olifanten, herinner ik mij nog het beste. Ken je dat gevoel wanneer je ergens bent geweest waar je niet eerder was, of iemand ontmoet waar je zomaar een leuk gesprekje mee hebt? Soms heb ik het ook als
Buikpijn. Een misselijk gevoel en niet kunnen slapen. Ik zit letterlijk te shaken. Ik heb het koud en als ik mijn tanden poets kan ik niet stoppen met kokhalzen. De spanning zit tot in mijn tenen. Ik denk dit is de laatste keer. Ik ga nooit meer met het vliegtuig. Tegelijk weet ik dat het niet waar is. Ik ga weer. Ik doorsta het vreselijke gevoel dat alles mis kan gaan. Dat ik mijn controle totaal kwijt ben. Ik weet namelijk dat het mij heel veel oplevert. Ik verlaat mijn comfortabele leventje om nieuwe ervaringen op te doen. De energie die ik daarvan krijg weegt altijd op tegen het onveilige gevoel wat er ook bij hoort.
Nieuwe ervaringen zorgen voor nieuwe herinneringen. Niets is zo lekker om door mijn fotoboeken te bladeren. Gek is dat. Soms geniet ik achteraf nog meer van dat wat ik gedaan heb. Vooral van datgene wat ik eigenlijk niet durfde. En hoe fijn is het, om die spannende belevenissen te vertellen aan anderen. Verhalen horen bij mensen. Maar verhalen kun je pas vertellen als je iets te vertellen hebt.
Wist je trouwens dat je leven langer lijkt als je af en toe iets totaal anders doet, nieuwe ervaringen opdoet. De weken waarin niets nieuws gebeurt rijgen zich aan elkaar vast. Terwijl ik nu nauwelijks meer kan bevatten dat de safari in Zuid-Afrika maar vijf dagen duurde. Ik deed iets wat ik heel spannend vond met elke dag een andere verblijfplaats. Maar wat was het geweldig. En die ene nacht in een safaritent, zonder toilet, tussen de apen en olifanten, herinner ik mij nog het beste.
Ken je dat gevoel wanneer je ergens bent geweest waar je niet eerder was, of iemand ontmoet waar je zomaar een leuk gesprekje mee hebt? Soms heb ik het ook als ik een mooi boek gelezen heb. Ik omschrijf het met een fris gevoel in mijn hoofd. Ik zie de dingen scherper. Ik heb zin om dingen anders te doen.
Een vriendin ging nooit op vakantie. Ze hield er niet van. Tenminste dat zei ze. Teveel gedoe met haar rolstoel en later kwam de nachtbeademing erbij. Uiteindelijk boekte ze toch voor een weekje een goed aangepaste boot met een schipper in Nederland (helaas vaart deze boot niet meer). Vriendinnen stapte op verschillende plaatsen in en uit. Elke dag een andere haven, steeds een ander uitzicht en een ander gezelschap. Wauw! Dat smaakte naar meer. Vier weken Curaçao was de volgende reis. Op Facebook volgde ik haar. Wat was ik blij dat haar vliegreis goed ging. Ik zag haar de zee in gaan met een strandrolstoel, bbq‘en op het strand. Wandelen door Willemstad en genieten van de mensen die ze ontmoete tijdens de schrijfweek die ze daar ook nog even volgde. Onderstaand filmpje maakte ze op het vliegveld terug naar huis. Enkele weken later is ze onverwacht overleden.
Als ik me te behaaglijk ga voelen in mijn eigen huisje en niet meer weet wat ik gisteren deed, dan voel ik dat het tijd is om iets nieuws te doen. Een reisje boeken bijvoorbeeld. Soms begin ik met iets kleins. Een dagje naar een andere stad. Een workshop. Of ik pak mijn fotoboeken. Om dat gevoel weer te gaan voelen. Dat geluksgevoel dat hoort bij iets onbekends doen. Mijn comfortzone is een heerlijk toevluchtsoord, maar wel een tijdelijke verblijfplaats.
Zoals Albert Einstein zei: ‘Het leven is als fietsen: om je evenwicht te kunnen houden, moet je in beweging blijven.’
New York, daar moet je een keer geweest zijn. En als je er éénmaal geweest bent wil je zeker nog een keer. Tenminste dat hoor ik om mij heen. Ik hoor bovendien dat het echt een prima stad is voor rolstoelers. Als iemand mij vraagt of ik toevallig een goed hotel weet in New York ga ik maar eens op onderzoek uit. En ik krijg direct zin om een ticket naar de Big Apple te boeken. Jullie? Blogs van anderen 'Timesquare-Broadway-42nd Street, spetterende billboards, het adembenemende uitzicht vanaf de Hudson, brownies op elke straathoek, musical op broadway en veel lawaai, getoeter, scheurend verkeer en altijd en overal drukte.' Ik kom in elk geval enkele enthousiaste blogs van andere rolstoelers tegen. Op MailOnline lees ik het verhaal van Barbara. Toegankelijk op reis geeft twee blogs over the big Apple. Een vlot verslag van de Belgische Katty, zij ging in 2012 minder goed voorbereid op citytrip naar New York. En in 2017 schrijft Pieter over zijn belevenissen. Erik is ook fan van New York en maakte, ondanks dat hij zelf niet in een rolstoel zit, een handig lijstje voor rollers op zijn site Newyork.nl. Overzichtelijk stratenplan Van anderen hoor ik ook dat de stad heel overzichtelijk is, ondanks dat het natuurlijk mega groot is. Het stratenplan (11th, 12th, 13th Avenue etc) is in rechte lijnen en vaste blokken ingedeeld waardoor je precies weet hoe ver iets lopen/rijden is. Bij veel musea, theaterproducties en musicals krijgen mensen met een beperking voorrang in de rij en korting. Bovendien is het (bijna) allemaal goed toegankelijk. Vervoer De meningen over de toegankelijkheid van de metro zijn verschillend. Duidelijk is dat niet alle metrostations rolstoeltoegankelijk zijn. Dat betekent dat je soms wat verder moet lopen naar het volgende metrostation. Meer info en een kaart met de toegankelijke
New York, daar moet je een keer geweest zijn. En als je er éénmaal geweest bent wil je zeker nog een keer. Tenminste dat hoor ik om mij heen. Ik hoor bovendien dat het echt een prima stad is voor rolstoelers. Als iemand mij vraagt of ik toevallig een goed hotel weet in New York ga ik maar eens op onderzoek uit. En ik krijg direct zin om een ticket naar de Big Apple te boeken. Jullie?
Blogs van anderen
‘Timesquare-Broadway-42nd Street, spetterende billboards, het adembenemende uitzicht vanaf de Hudson, brownies op elke straathoek, musical op broadway en veel lawaai, getoeter, scheurend verkeer en altijd en overal drukte.’ Ik kom in elk geval enkele enthousiaste blogs van andere rolstoelers tegen. Op MailOnline lees ik het verhaal van Barbara. Toegankelijk op reis geeft twee blogs over the big Apple. Een vlot verslag van de Belgische Katty, zij ging in 2012 minder goed voorbereid op citytrip naar New York. En in 2017 schrijft Pieter over zijn belevenissen. Erik is ook fan van New York en maakte, ondanks dat hij zelf niet in een rolstoel zit, een handig lijstje voor rollers op zijn site Newyork.nl.
Overzichtelijk stratenplan
Van anderen hoor ik ook dat de stad heel overzichtelijk is, ondanks dat het natuurlijk mega groot is. Het stratenplan (11th, 12th, 13th Avenue etc) is in rechte lijnen en vaste blokken ingedeeld waardoor je precies weet hoe ver iets lopen/rijden is.
Bij veel musea, theaterproducties en musicals krijgen mensen met een beperking voorrang in de rij en korting. Bovendien is het (bijna) allemaal goed toegankelijk.
Super handige app van Accessible Dispatch
Vervoer
De meningen over de toegankelijkheid van de metro zijn verschillend. Duidelijk is dat niet alle metrostations rolstoeltoegankelijk zijn. Dat betekent dat je soms wat verder moet lopen naar het volgende metrostation. Meer info en een kaart met de toegankelijke stations vind je op de site van The Metropolitan Transportation Authority (MTA). Hier vind je ook informatie over de bussen, welke voorzien zijn van liften, zodat rolstoelgebruikers er eenvoudig gebruik van kunnen maken.
Super handig lijkt mij de Accessible Dispatch-app van de gele taxi’s. Via je smartphone bestel je de taxi en je kunt precies volgen waar de taxi zich bevindt om jou op te pikken. Middels een plank rijd je makkelijk de taxi in, ook met een elektrische rolstoel. Er past één rolstoeler in de taxi plus drie of vier andere personen. Je kunt door hen ook opgehaald worden van het vliegveld. Let op, de app is alleen beschikbaar in de Amerikaanse app store.
Straatbeeld vanuit het Marriott hotel
Slapen
Misschien wel de belangrijkste voorbereiding bestaat uit het boeken van een goed toegankelijk hotel. Ik kan het bijna niet geloven maar ik hoor vanuit meerdere kanten dat hotels met meer dan honderd kamers in Amerika meerdere aangepaste kamers moeten kunnen aanbieden. Je kunt dan vaak kiezen uit verschillende mindervalide kamers, bijvoorbeeld met bad of toch liever een ‘roll in shower’. Bovendien, de klant is echt koning in Amerika, ze zullen er alles aan doen het je naar je zin te maken. Van vriendin en Amerika-fan Sjoukje krijg ik het Marriott Marquis op Times Square door. Sjoukje: ‘Het hotel was perfect aangepast, beugels in een ruime badkamer, een vast zitje onder de douche en voldoende ruimte om je te bewegen. Alleen had de douche een glazen afscheiding waardoor het allemaal net kon’. Andere vrienden waren vorig najaar nog in New York. Otto en Petra logeerden toen in het Hilton Hotel op Time Square: ‘Een prima hotel, goed toegankelijke badkamer, alleen één beugel rechts aan de muur en het bed was niet onderrijdbaar met de tillift. De locatie was super centraal en kon niet beter!’
Kijk ook eens op de blog Have wheelchair will travel, voor een beschrijving van Hotel Beacon en je vind hier meer zinvolle blogs over New York. Op New York City Toerism kun je in de lijst met hotels het filter instellen op ‘wheelchair accessible’. Ik weet helaas niet of dit ook een beetje klopt…
Als je dit ziet wil je direct je koffer pakken: Kapitein op je eigen rolstoeltoegankelijke bungalowboot! Op maar 550 kilometer van Utrecht en 100 kilometer van Berlijn vaar je met je eigen compleet ingerichte huisje door het mooiste watersportgebied van Europa. In een ochtend leer je varen met de boot. Je haalt je vaarbewijs en je kunt direct vertrekken. Je kunt met je rolstoel achter het stuurwiel plaatsnemen. De route bepaal je zelf of je kiest één van de tourvoorstellen. Op verschillende plaatsen zijn rolstoel aanlegplaatsen gemaakt om aan wal te kunnen. De boot vaart met een slakkegangetje dus voordat je het hele gebied van ruim 150 km ontdekt hebt ben je wel een paar dagen/weken zoet. Er zijn twee slaapkamers en in de woonkamer staat een slaapbank. Er is aan één kant van het bed voldoende ruimte voor een rolstoel, er zijn beugels bij het toilet en een douchezitje onder de douche. Het blijft natuurlijk wel een boot, verwacht dus geen riante (bad)kamer. Het ziet er allemaal wel heel efficiënt uit! En door de houten wanden lekker knus. En wat denk je van een kampvuurtje op je eigen veranda als je over het water staart? Ik zie mezelf al zitten... alhoewel met een wijntje erbij is het wel opletten dat je niet het water inrolt vanaf je veranda. Een bootje huren kan vanaf € 753, – per week. Meer informatie via bunbo.de en bekijk ook even dit filmpje:
Als je dit ziet wil je direct je koffer pakken: Kapitein op je eigen rolstoeltoegankelijke bungalowboot! Op maar 550 kilometer van Utrecht en 100 kilometer van Berlijn vaar je met je eigen compleet ingerichte huisje door het mooiste watersportgebied van Europa.
In een ochtend leer je varen met de boot. Je haalt je vaarbewijs en je kunt direct vertrekken. Je kunt met je rolstoel achter het stuurwiel plaatsnemen. De route bepaal je zelf of je kiest één van de tourvoorstellen. Op verschillende plaatsen zijn rolstoel aanlegplaatsen gemaakt om aan wal te kunnen. De boot vaart met een slakkegangetje dus voordat je het hele gebied van ruim 150 km ontdekt hebt ben je wel een paar dagen/weken zoet.
Interieur bungalowboot
Er zijn twee slaapkamers en in de woonkamer staat een slaapbank. Er is aan één kant van het bed voldoende ruimte voor een rolstoel, er zijn beugels bij het toilet en een douchezitje onder de douche. Het blijft natuurlijk wel een boot, verwacht dus geen riante (bad)kamer. Het ziet er allemaal wel heel efficiënt uit! En door de houten wanden lekker knus. En wat denk je van een kampvuurtje op je eigen veranda als je over het water staart? Ik zie mezelf al zitten… alhoewel met een wijntje erbij is het wel opletten dat je niet het water inrolt vanaf je veranda.
Een bootje huren kan vanaf € 753, – per week.
Meer informatie via bunbo.de en bekijk ook even dit filmpje:
Ik denk altijd dat iedere rolstoeler Eva's apartments op Cyprus kent. Maar als ik het in een gesprek laat vallen blijkt dat toch steeds niet het geval. En dat is jammer want het is een heerlijke plek onder de zon! Wij zijn er zelfs al twee keer geweest. Het kleinschalige appartementencomplex ligt midden in Polis, een dorp aan de noordwest kust van Cyprus. Restaurants vind je binnen loopafstand. Je moet wel even het juiste adres vinden want de meeste keukens zijn ingericht op de Engelse toerist (fish & chips). Wij vonden het heerlijk om richting het strand te slenteren (1km), daar een vers sapje te drinken en dan het 2,5 km lange pad langs de zee af te 'wandelen'. Je belandt dan vanzelf bij de volgende strandtent waar wij lekker lunchten bij een fijn lounge muziekje. Vervolgens verplaatsen wij ons met een boekje richting de loopplank op het strand waarop je lekker dicht bij de zee zit. Bij de ondergaande zon zwalkten wij over het prachtige pad weer terug naar ons huisje. Een toegankelijk paradijs Eigenlijk wil ik gauw nog eens terug want er is nu een speciaal liftstoeltje (SEATrack) waarmee je de zee in kunt! En dat is te danken aan Chris, eigenaar van Eva's apartements en zelf rolstoelgebruiker. Hij heeft van dit deel van het eiland een waar ‘rolstoel paradijs’ gemaakt. Zo regelde hij dat de meeste restaurants goed toegankelijk zijn, een boot met lift en het lange pad langs de zee. Of wat dacht je van een tochtje door de lucht? Chris ging het gesprek aan met de ervaren mensen van het parasailingcentrum en inmiddels helpen ze (bijna) iedereen om deze unieke belevenis mogelijk te maken! Ook wij gaan de lucht in en wat een ervaring is dat. Alleen met de wind, hoog in de lucht boven
Ik denk altijd dat iedere rolstoeler Eva’s apartments op Cyprus kent. Maar als ik het in een gesprek laat vallen blijkt dat toch steeds niet het geval. En dat is jammer want het is een heerlijke plek onder de zon!
Wij zijn er zelfs al twee keer geweest. Het kleinschalige appartementencomplex ligt midden in Polis, een dorp aan de noordwest kust van Cyprus. Restaurants vind je binnen loopafstand. Je moet wel even het juiste adres vinden want de meeste keukens zijn ingericht op de Engelse toerist (fish & chips). Wij vonden het heerlijk om richting het strand te slenteren (1km), daar een vers sapje te drinken en dan het 2,5 km lange pad langs de zee af te ‘wandelen’. Je belandt dan vanzelf bij de volgende strandtent waar wij lekker lunchten bij een fijn lounge muziekje. Vervolgens verplaatsen wij ons met een boekje richting de loopplank op het strand waarop je lekker dicht bij de zee zit. Bij de ondergaande zon zwalkten wij over het prachtige pad weer terug naar ons huisje.
Een toegankelijk paradijs
Eigenlijk wil ik gauw nog eens terug want er is nu een speciaal liftstoeltje (SEATrack) waarmee je de zee in kunt! En dat is te danken aan Chris, eigenaar van Eva’s apartements en zelf rolstoelgebruiker. Hij heeft van dit deel van het eiland een waar ‘rolstoel paradijs’ gemaakt. Zo regelde hij dat de meeste restaurants goed toegankelijk zijn, een boot met lift en het lange pad langs de zee. Of wat dacht je van een tochtje door de lucht? Chris ging het gesprek aan met de ervaren mensen van het parasailingcentrum en inmiddels helpen ze (bijna) iedereen om deze unieke belevenis mogelijk te maken! Ook wij gaan de lucht in en wat een ervaring is dat. Alleen met de wind, hoog in de lucht boven de zee. Echt super.
Eten aan lange tafels
Eva’s is een echt familiebedrijf en dat voel je. Waar nodig word je geholpen. Chris vertelt je graag alles over het eiland. Een paar keer per week kun je aanschuiven aan de lange tafels voor een heerlijk diner van moeder Eva en bij het (toegankelijke) zwembad is het altijd gezellig toeven. Vader Andreas rijdt je als je wilt het hele eiland over met de rolstoeltaxibus, hij haalt je ook op van het vliegveld. Ook handig zijn de scootmobiels die je bij het appartement kunt huren.
Heerlijk rustig plekje onder de bougainville, studio met ‘garden view’
Studio’s en appartementen
Er zijn verschillende (familie)appartementen, wij verbleven beide keren in een studio. De eerste keer aan het zwembad, de tweede keer met ‘garden view’. Allebei prima maar voor wat meer privacy zit je beter in de laatste. Alle appartementen zijn rolstoeltoegankelijk met voldoende ruimte en aangepaste badkamer (inloopdouche met douchestoel aan de wand, beugels bij het toilet). Er is een kitchenette waar je een kleine maaltijd kan bereiden. Op loopafstand is een grote supermarkt.
Mederolstoelers
Over het algemeen vinden wij het prettiger wanneer er slechts één of twee aangepaste kamers op een locatie zijn. Anders ontstaat al snel een soort instellingssfeer en daar gaan we niet voor op vakantie. Ondanks dat alle appartementen rolstoeltoegankelijk zijn en er dus relatief veel rolstoelers bij Eva’s rondrijden is de sfeer toch ongedwongen en relaxed. Iedereen viert zijn eigen vakantie en het lijkt wel alsof er vooral leuke gehandicapten naar Eva’s komen ;-). Hollanders komen er niet zoveel. Mederolstoelers op je vakantie is ook best fijn overigens: Iedereen is aan het klooien om in het zwembad te komen en niemand kijkt raar als je geen Pamela Anderson bent in je bikini.
Je kunt rechtstreeks boeken via de website van Eva’s. Boek je liever via een reisbureau, dat kan via Buitengewoon reizen. Zij regelen dan ook je ticket.
Naar aanleiding van deze blog mocht ik voor Support Magazine (vakantiegids 2014) een artikel schrijven over Cyprus, lees hier drie pagina tellende artikel.
