Met de nieuw verschenen rolstoeltoegankelijke stadswandeling in de hand genoot ik vorige jaar in de donkere decembermaand van een bezoek aan onze zuiderburen. Een tocht langs bijzondere paleizen, mooi verlichte pleintjes, kerstkraampjes en de Dijle. Mechelen, knusse stad in kerstsferen!

In Utrecht stapte we op de trein, met alleen een overstap in Rotterdam kom je dan ruim twee uur later in Mechelen aan. Hou er trouwens rekening mee dat je in- en uitstaphulp voor de Belgische spoorwegen48 uur van te voren moet regelen. Je regelt dit via NS-assistentie. Lichtjes en kerstmarktkraampjes versieren de Anton Pieck-achtige bruggen en pleinen. We wanen ons bijna in de Efteling. Op de site ‘Mechelen houdt je warm’ vind je elk jaar alle december-activiteiten bij elkaar.

Restaurant Lamseau, zoals uit eten hoort te zijn

Ons hotel, Hotel Vé, ligt aan het water op de Vismarkt, ondergebracht in een oude visrokerij en een oude sigarenfabriek. Een centrale plek van waaruit je de stad makkelijk te voet kunt verkennen. Op de dag van aankomst stappen wij, opgewarmd bij de heerlijke gaskachel in onze kamer, alleen even richting restaurant Lam’eau iets verderop, ook gelegen aan de Vismarkt. Het kleine restaurant is gevestigd in de vroegere bierbrouwerij Lamot. Bij het raam staan enkele gezellige ronde tafels. Op de muur grote foto’s van oude brouwketels, de bar opgetrokken uit een groot stuk koperplaat. Het menu is Frans-Belgisch, hier geen hamburgers of bakje suffe groentjes. We eten zoals uit eten hoort te zijn. Mooi opgemaakte gerechten (met bloemen) en bijzondere smaken. Als we het restaurant helemaal tevreden uitwandelen is het gezellig druk bij de verlichte kerststalletjes en de schaatsbaan op het water.

Straffe madam, in de voetsporen van Margaretha van Oostenrijk

Als we de volgende ochtend de nieuwe rolstoeltoegankelijke stadswandeling erbij pakken lezen we dat Mechelen 500 jaar geleden de hoofdstad was van de Nederlanden en onder bewind stond van Margaretha van Oostenrijk. Haar invloed op de stad was groot en je vindt haar beeld en paleis (Hof van Savoye) op de Grote Markt. Ze staat bekend als een straffe madam, nou daar hou ik wel van. De Grote Markt is trouwens een plaatje, met prachtige historische panden. Vooral ’s avonds met alle lichtjes aan. Mocht je je afvragen of de toren van de Sint-Romboutskathedraal, het symbool voor Mechelen, zo plat bedoeld was? Nee dus, de bouw werd door geldproblemen op 97 meter stopgezet, de planning van 167 meter werd bij lange na niet gehaald. Ter vergelijking, de hoogste toren van België staat in Antwerpen en is 124 meter. Overigens wel van dezelfde architect als de toren van Mechelen, meneer Keldermans. Volgens mij is het trouwens geen familie… De toren heeft geen lift maar je kan in het historische Schepenhuis, bij de toeristische dienst Visit-Vlaanderen, met een virtuele bril vanaf de Romboutstoren naar beneden kijken! Alle historische gebouwen die niet of gedeeltelijk toegankelijk zijn kun je hier vinden, kijk op www.virtueelmechelen.be.

Sint Romboutstoren in Mechelen

Kazerne Dossin, holocaust en mensenrechten

Van een heel andere orde is de Kazerne Dossin. Op de plek waar nu een enorm wit, betonnen gebouw staat werden meer dan 25.000 joden en zigeuners samengebracht en op de treinen gezet naar Auschwitz-Birkenau. Het museum, tevens memoriaal en documentatiecentrum over de holocaust en mensenrechten maakt op mij een verpletterende indruk. Duizenden foto’s en verhalen van de mensen die nooit meer terugkwamen zijn hier verzameld op de hoge muren. Op indringende wijze wordt verteld hoe Hitler met zijn metgezellen de heel gewone Duitser in een hysterische massa wist te veranderen. De strenge bewaking bij de ingang van het museum verbaast mij, blijkbaar is dit nodig. De detectiepoortjes zijn 82 cm breed. Verder is het museum ruim opgezet en goed toegankelijk.

Wandelroute met tussendoortjes

Tijdens de wandelroute maken wij zo nu en dan een ommetje voor een mooie muurschildering (Mechelen Muurt) ofwel om iets lekkers te scoren uit het Prikkelpakket, een bonnenboekje wat je langs enkele charmante Mechelse zaakjes leidt. We scoren daarmee bijvoorbeeld een lekker taartje en kop koffie bij Sava (Grote Markt). Laat je niet tegenhouden door de drempel, vraag binnen om de mobiele plank. Later op de dag pakken we een pintje bij bierbrouwerij het Anker en knabbelen we een kaasplankje in de megadrukke Kaashandel Schokaert. De beroemde chocolademaantjes van Banketbakkerij VanderBeek & Godiva (niet rolstoeltoegankelijk) smaken bij de Mechelse thee van Simon Levelt en alweer terug in Utrecht heel best.

Anonieme kunstenaressen en hun Besloten Hofjes

We maken ook een lange stop bij Museum Hof van Busleyden. Alleen het gebouw is al de moeite waard. In de oude paleiswoning vind je verhalen uit de glorietijd van Mechelen maar er is ook altijd een moderne tentoonstelling. Bijzonder vind ik de Besloten Hofjes, een soort groot uitgevallen kijkdozen waar je je even in het paradijs, een soort minituintjes, begeeft. De unieke hofjes vol met stoffen bloempjes en kleine beeldjes werden gemaakt door de zusters van Augustinessen, echte kunstenaressen maar niet bij naam genoemd. Inmiddels worden ze stuk voor stuk gerestaureerd en ook dat is een mooi proces wat je kan zien in het museum.

3 foto's van de hofjes, met details van handgemaakte bloemen en beeldjes
Mechelen collage, Besloten hofjes, museum Busleyden

Pad over de Dijle

Wat een geweldig idee om over een deel van de Dijle een houten pad aan te leggen, je loopt over een houten staketsel over het water in de grachten onder de bruggen door. Zo zie je de oude huizen aan de achterzijde. Het pad is op enkele plaatsen met een (soms steile) helling te betreden. Leuk!

Eelke rijdt over het rolstoeltoegankelijke pad over de Dijle in Mechelen
Rolstoeltoegankelijk pad over de Dijle, door de gracht in Mechelen

Eten

In de brochure bij de wandelroute ‘Mechelen toegankelijk voor iedereen’ staan een aantal restaurants met toegankelijke toilet. Na het heerlijke diner bij Lam’aux kunnen de andere restaurants alleen nog maar tegenvallen. Bij Brasserie de Met is de afgelopen 50 jaar niet veel veranderd heb ik zo het gevoel maar dat heeft dan ook wel weer wat. De ober was in elk geval een film waard, zo druk als die man was! Het eten valt nog alles mee, we bestellen zelfs oesters. Voor een snelle hap kun je prima terecht bij de hippe burgertent Ellis, de bietenburger valt goed in de smaak.

In Nederland hebben we ook mooie historische stadjes, maar een weekendje België is toch anders. In elk geval, het is buitenland! Na Hasselt vorig jaar, bevalt ook Mechelen mij zeer goed. Overzichtelijk maar meer dan genoeg te doen om een weekend te vullen. Sfeervol ook, Mechelen houdt je warm, ja echt!

Meer info: Start van een weekend Mechelen: visitmechelen.be

Van 6 december 2019 tot 5 januari 2020 is Mechelen helemaal in kerstsferen met in de weekenden kerstmarkt. De wandelroute ‘Mechelen, toegankelijk voor iedereen’ bevat een kaart met brochure waar veel rolstoeltoegankelijke bezienswaardigheden in staan beschreven. Deze kaart is natuurlijk het hele jaar te gebruiken! Er staat ook een aantal toegankelijke restaurants en toiletten in. Dat bleek heel handig! Helaas zijn veel andere winkels en restaurants nog slecht toegankelijk.

Het Prikkelpakket (bonnenboekje) koop je voor 6 euro bij Visit Vlaanderen, het toeristisch infopunt. Er zitten 6 proef-bonnen waarmee je een gratis lekkernij ophaalt en 10 doe-bonnen waarmee je korting krijgt in musea en attracties. Meer info op www.visitmechelen.be

Benieuwd naar ons fijne hotelleke? Bekijk de riante suite hier! 

IJsbaan aan de Vismarkt, vlak voor ons hotel
IJsbaan aan de Vismarkt, vlak voor ons hotel.

 

‘We binden gewoon je rolstoel op je kar!” roept Joke enthousiast. We zitten samen in de tuin van haar vader en moeder in Harderwijk. We kennen elkaar al ons hele leven, lagen bij elkaar in de wieg. Haar vader en moeder zijn vrienden van mijn vader en moeder. We wonen een uur rijden van elkaar maar als het even kan zijn we in de schoolvakanties samen. Vlak na mijn examen woon ik zelfs een paar weken in Harderwijk, via de moeder van Joke heb ik daar een bijbaantje bij een groothandel.

‘En dan?’ vraag ik? ‘Nou gewoon’ zegt Joke, ‘dan pakken we de trein!’ Joke is al onderweg naar de schuur en komt terug met een paar sjorbanden. Ja hoor, gaat prima. Mijn rolstoel bungelt achterop mijn kar. Ik maak een rondje. Ja hoor, inderdaad gaat prima! Een paar weken later zitten we in de trein naar Den Helder. Drie trekkershutten op verschillende plekken zijn gereserveerd. Joke huurt een fiets als we op Texel aankomen en bindt haar weekendtas achterop. Het zijn onze eerste ervaringen met uitgaan. Ik ga in zee met strandrolstoel ‘de zeehond’. We koken ons eigen potje in de hut. Slapen lang uit…

1995 eelke staat in de deur van een trekkershut met oprijten.
1995, trekkershuttentocht op Texel! Is dit het begin van mijn reislust?

 

Eelke in haar 'kar' 1995
Mijn ‘kar’, de naam die vanzelf ontstond voor mij Booster Trophy scootmobiel

Afgelopen donderdag stond ik, ruim 24 jaar na deze trekkershuttentocht, voor een volle zaal met camping-eigenaren op het congres van de Groene Koepel. Ik laat hun mijn foto’s van toen zien en vertel over mijn droom van een toegankelijke wereld. Ik hoop dat ze snappen dat de trekkershutten toen het verschil maakten! De trekkershutten met opritje waren ideaal, een goed bed en aangepast sanitair waren genoeg voor een heel gewone vakantie. Precies wat mijn zelfvertrouwen nodig had. Het was het verschil tussen mooie herinneringen maken of niet.

Na afloop van mijn verhaal komen er meerdere mensen naar mij toe. Ze gaan allemaal kijken naar kleine en grote verbeteringen op hun eigen camping. Ik krijg vragen over noodkoordjes en beugels. Zelfs de foto van de Amerikaanse rolstoeltoegankelijke boomhut heeft zijn werk gedaan. Ik zie een ondernemershart sneller kloppen, als we dat nou eens op onze camping… Ook Hans en Nel glunderen als ze mij vertellen dat er op dit moment drie rolstoeltoegankelijke trekkershutten op hun terrein gebouwd worden, ze zijn bijna klaar. Kijk maar hoe mooi: www.drechtoever.nl 

Lijkt een trekkershut jou ook wat?

Op www.trekkershutten.nl komen 82 trekkershutten naar boven wanneer je het rolstoel-icoontje aanvinkt! Neem wel even contact op om te checken wat de toegankelijkheid betekent. Heb je een eigen kampeermiddel? Op de website van de natuurkampeerterreinen staat ook per terrein beschreven welke aanpassingen er zijn, 47 van 166 terreinen zeggen toegankelijk te zijn!

Nog een kampeertip, lekker luxe met rolstoeltoegankelijk privé-sanitair

Het is inmiddels even geleden dat ik ging kamperen, het fenomeen van privé-sanitair was dus aan mij voorbij gegaan. Maar toen ik op het spoor kwam van dit mooie vakantiechalet zag ik dat ze op de camping ook geweldig uitpakken, rolstoeltoegankelijk privé-sanitair! 

 

 

Via Facebook hoor ik over goed toegankelijke hotels op Menorca. Menorca is dat Engels voor Majorca? Nee, blijkt echt Menorca, of soms Minorca. Het is het meest noordelijk gelegen en op één na grootste eiland van de Balearen (Spanje), waar ook Majorca en Ibiza onderdeel van zijn. Als ik even google op Menorca lijkt het mij een fijn paradijsje. Veel groen beboste heuvels en een rotsachtige kustlijn onderbroken door kleine idyllische baaien met mooie zandstranden en een helderblauwe zee. Het hele eiland is uitgeroepen tot beschermd natuurgebied.

Er zijn twee steden op het eiland: aan de oostkust ligt de hoofdstad Mahón en aan de westkust ligt de voormalige hoofdstad Ciutadella. Veel stranden zijn goed toegankelijk met houten vlonders, strandrolstoelen en aangepaste toiletten. Beste tijd om te gaan is van mei tot en met september.

Een overzicht van rolstoeltoegankelijke hotels en villa’s wil ik je niet onthouden. Wie gaat mij voor?

Sommige hotels hebben ook een lift bij het zwembad (foto Hotel Confortel)

 

Ruim een jaar geleden kreeg ik een mail van Kim en Joost uit Duitsland. Ze waren een prachtig Landhaus aan het verbouwen tot mooi rolstoeltoegankelijk hotel. Of ik vast naar hun website wilde kijken. Niet vaak was de toegankelijkheid zo uitgebreid en duidelijk beschreven en dat terwijl de kamers nog niets eens af waren. En nu zijn ze open! Met twee prachtige aangepaste kamers een adres om direct te boeken.

Landhaus Meine Auszeit, collage
Landhaus Meine Auszeit

Landhaus Meine Auszeit (letterlijk vertaald: mijn tijd ertussenuit) bevindt zich in Bodenmais in het prachtige Beierse Woud in het zuidoosten van Duitsland. Met de auto is het zo’n achthonderd kilometer vanaf Utrecht. Je kunt natuurlijk ook met de trein of het vliegtuig. Bodenmais is een populair toeristenplaats zowel in de zomer als de winter. In de omgeving veel (oer)natuur maar ook heerlijk genieten van heerlijke ‘Kaffee mit Kuchen’ op een terras. Kim en Joost weten je precies de juiste adresjes te vertellen.

Nog geen plannen voor de komende weken? Vermeld ‘Eelke droomt’ bij je boeking en je krijgt voor een verblijf in juli of augustus (2014) 10% korting op je boeking! Kijk op Landhaus Meine Auszeit voor een uitgebreide beschrijving van de kamers en extra mogelijkheden zoals een hoog-laag bed en douchebrancard.

 

Brommers, toeristen, smalle straatjes, pizza’s, ijs, de paus en heel veel bezienswaardigheden. Rome! Het stond al even op ons verlanglijstje maar dan zijn we er! In 2011 staat de reportage over onze reis op vier pagina’s (!) in Support Magazine. Het artikel lees je hier >>

Heb je ook zin om naar Rome te gaan? Wij boekten ons hotel en de taxi vanaf het vliegveld bij Accessible Italy. Boek je liever in Nederland? Dan kan je terecht bij Landstede Buitengewoon Reizen.

 

Artikel Support Magazine, Rome (PDF)

Artikel Rome Support magazine

 

Eat With is een nieuw fantastisch concept, voorlopig alleen in Israël, Spanje, en New York. Maar al een groot succes. Het idee is simpel. Via de website EatWith zoek je een adres waar een lokale bewoner een maaltijd aanbiedt aan een toeristen.

De koks maken er echt een feestje van zo te zien. Je komt op unieke plaatsen, je ontmoet mensen van daar en het eten, mmm dat ziet er ook heerlijk uit. Dat levert vast bijzondere momenten op! Wie weet, als het naar Nederland komt meld ik me wel aan als kok…

Ja en super handig; je kunt op rolstoeltoegankelijke koks zoeken! Voor meer informatie kijk je op www.eatwith.com

 

eatwith2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al in 2009 schreef ik een verhaaltje in de Blauwe Gids over vakantie vieren als je gebruik maakt van een rolstoel. Vooral om anderen te inspireren om te genieten van het leven. Er zijn zoveel mooie plekken! Wat leuk om te lezen dat we toen op het punt stonden om te vertrekken naar Zuid-Afrika. Wat lijkt dat alweer lang geleden. Ik ga al onze ervaringen met jullie delen.

Artikel Blauwe gids 2009 (PDF).

artikel-blauwe-gids
Artikel in de Blauwe gids 2009