Pieterpad in een elektrische rolstoel

De stichting Moving Beyond Limits heeft haar zinnen gezet op het rolstoelvriendelijk maken van Nederlands meest bekende lange afstandswandelroute: het Pieterpad. Ik ging voor hen op verkenning in Drenthe. Etappe 7, van Sleen naar Coevorden. Een avontuur werd het!

s’ Ochtends vroeg haalde ik mijn vriendin Else op, en nadat we er bijna 160 km op hadden zitten belde de chauffeur van Valys. Hij stond voor café Boerboom in Ter Haar maar zag mij niet. “Ik ben er met vijf minuten” loog ik een klein beetje. Toen ik acht minuten later mijn bus naast de taxibus parkeerde had ik wel wat uit te leggen. ‘We gaan een etappe van het Pieterpad wandelen, dus we lopen straks van Sleen weer terug naar mijn auto’, vertelde ik toch wel een beetje trots. De chauffeur gaf ons zijn kaartje; ‘Je weet maar nooit”, zei hij er lachend bij.

Eenmaal in Sleen smaakte de koffie bij Gasterij Stamp en Stoof* heerlijk. We reserveerden gelijk een plekje voor het avondeten. Met de app Komoot in de hand gingen we van start. Etappe 7 is 21 km, 75% verharde ondergrond en 100% volgens de originele etappe, zonder obstakels. We kunnen ons dus ook door de rood/witte bordjes laten leiden, maar de opdracht was ook om in Komoot mooie plaatjes, obstakels of omleidingen op de route toe te toevoegen, wat handig is voor toekomstige wandelaars. Wij delen de route in tweeën omdat mijn rolstoel maar een actieradius heeft van ± 16 km.

Vijfhonderd kilometer wandelpad 

Ervaren Pieterpad wandelaars reageren verbaast op de plannen van een rolstoel Pieterpad. Het gaat toch niet geasfalteerd worden ofzo? Nee dus, dat is niet de bedoeling! Stichting Moving Beyond Limits realiseert in samenwerking met Stichting Pieterpad een officiële rolstoelvriendelijke route. Deze gaat zoveel mogelijk over de originele route maar krijgt een omleiding bij onoverkomelijk obstakels zoals een te smalle brug, boomstammen of een ontoegankelijk hek. Waar mogelijk worden de obstakels weggehaald of aangepast. Knelpunten worden aangegeven in geodata (Komoot) en voorzien van omleidingen. Onverharde paden blijven dus onderdeel van de beleving. Een soort ATB*-route voor rollers dus. De stichting kijkt ook naar de randvoorwaarden: ze verhuren all-terrain hulpmiddelen, inventariseren accommodaties onderweg en werken aan de rolstoelvaardigheden en mindset van de rollende wandelaars. Allemaal met het doel de (avontuurlijke) rolstoelgebruiker het Pieterpad te laten verkennen en zelfstandig de Nederlandse natuur te ontdekken.

Wat er ging mis bij mij?

Nou ja mis? Het liep anders dan gehoopt maar achteraf kan ik het ook zien als onderdeel van het avontuur. Ik was niet voor niks op verkenning. Er kwam vooral te veel gedoe, waardoor de mindfull wandelmodus uit bleef. Deze keer dus geen halleluja verhaal, maar wel eentje met goede lessen en daar was het ook om te doen.

Panne

Slechts 1,5 km ‘on-route’ brak mijn voorwiel af. We waren net van de asfaltweg afgeslagen naar een smal geitenpaadje langs een bosrand en weiland. Gelukkig kon ik nog terug naar de weg rijden en kwam rolstoelleverancier Meyra 2,5 uur later met een nieuw wiel. Hoezee! We hebben de route versneld afgelegd met een ter plekke geleende fiets (voor vriendin Else) en ik weer in mijn rolstoel. Het paadje waar we gestrand waren was makkelijk te omzeilen. Het heeft mij wel bewust gemaakt van het risico van wandelen met een rolstoel op plekken waar geen auto kan komen om je op te halen.

Logistieke stress

Na een wat onrustige nacht in de tipi-tent op camping Pieterom, waarover later meer, rijden we met de auto naar de eindstreep in Coevorden om daar met Valys naar het startpunt van die dag gebracht te worden. Bij de HEMA (het enige restaurantje wat open was op maandagochtend) belde ik Valys. “Nee mevrouw, u moet een dag van tevoren reserveren.” Wat? Ik had toch echt gelezen dat die corona-maatregel opgeheven was? Ik kon hoog en laag springen maar Valys zou niet komen. Dan maar die aardige taxi bellen van gisteren. Maar daar kreeg ik ook geen dol-enthousiaste reactie. “Nou nee, een rolstoeltaxi? Dat kan zomaar niet zo snel.” Kosten: zeker vijftig euro. Vijftig euro betalen voor een kippestukje om vervolgens weer terug te wandelen naar mijn eigen auto voelde een beetje te gek. Uiteindelijk hebben we een gedeelte van de route gewandeld in tegenovergestelde richting en hebben er zelf maar een rondwandeling van gemaakt.

Wandelplan

Eerlijk gezegd vond ik ‘de logistiek’ van het wandelplan vooraf al best ingewikkeld. Het Pieterpad is tenslotte geen rondwandeling. Naast het wandelen was het ook veel heen en weer reizen, auto aan het einde van de route neerzetten, op laten halen met Valys, terugwandelen naar de auto en met de auto naar de slaapplaats, etc. En aangezien Valys blijkbaar een dag van te voren geboekt moet zijn is het een flinke oefening in timemanagement (je mag niet te laat komen). Laat mijn lijf daar nu net niet zo goed in zijn.

Geitepaadjes

Ondanks dat etappe 7 bekend staat om de lange, en wat saaiere stukken verharde weg komen we ook wat lastigere stukken tegen die eigenlijk niet geschikt waren voor mijn rolstoel. Uitgesleten geitepaadjes met hoge randen aan beide zijden zijn lastig met mijn rolstoel. Dat was soms leuk avontuurlijk en leverde een ‘high five op bij een overwinning. Tegelijk moest er wel flink gesjord door mijn lieve vriendin Else. Hierdoor waren we vaak meer bezig met de vierkante meter voor ons, dan te genieten van het uitzicht en het ritme van onze voeten (en wielen). Overigens was er altijd ook een toegankelijker alternatief, op asfalt langs de weg. Maar daarvoor loop je niet het Pieterpad.

Leermomenten

Moet ik dan concluderen dat het Pieterpad met een rolstoel geen goed idee is? Nee, dat geloof ik niet. We hebben ook veel lol gehad onderweg en mooie stukjes van Nederland ontdekt. Bovendien ik zie blije gezichten van anderen op de foto’s van Moving Beyond Limits! Het vraagt alleen wel wat aanpassingen aan het plan.

Mijn lessen:

1. Overdenk goed of jouw (elektrische) rolstoel geschikt is voor een langere route over natuurpaden. Kies als het mogelijk is liever een van de ‘all terrain’ (elektrische) rolstoelen. Daarmee kun je ruiger terrein aan en heb je minder stress. Moving Beyond Limits verhuurt deze hulpmiddelen.
2. Zoek het liefst een route in de buurt van een opstapplaats van openbaar vervoer. Je loopt tenslotte geen rondje. Parkeer je auto op het eindpunt en ga met het openbaar vervoer (of Valys) naar het startpunt. Van daaruit heb je dan alle tijd om naar de auto te lopen.
3. Kies bij een meerdaagse wandeling voor overnachtingsplekken op de route. Dat scheelt heen en weer rijden. Lees hieronder verder over de mogelijkheden.
4. Wil je toch liever met je eigen (snelle) elektrische rolstoel of handbike? Overweeg dan ook het officiële Pieterfietspad. Ook prachtig, maar beter toegankelijk.

Ik voelde me deel uitmaken van iets groots, bijna iets magisch.

Ik ben Pieterpatter!

Wat ik wel echt superleuk vond waren de vele ontmoetingen met andere Pieterpad wandelaars. Ik heb me nooit gerealiseerd dat het pad zo ‘druk’ bewandeld wordt. Pieterpatters herkennen- en groeten elkaar onderweg. Ik voelde me deel uitmaken van iets groots, bijna iets magisch, ik was Pieterpatter (!) en dat voelde bijzonder fijn. Ons tegemoet lopende mensen waarschuwde overigens bijna allemaal dat het verderop echt niet te doen zou zijn met de stoel. ‘Nou, bedankt maar we zijn op expeditie’ riepen we dan stoer en ploeterden voort.

Overnachten in een tipi-tent

Ik had al langer contact met Julie, de enthousiaste mede-oprichtster van Moving Beyond Limits. Op de officiële Pieterpadsite staat namelijk een lange lijst met overnachtingsmogelijkheden langs het pad. Maar daar staat helaas niets over de rolstoeltoegankelijkheid bij. Samen hebben we dus een plan gemaakt om toegankelijke adressen langs de route in kaart te brengen. Inmiddels is er een behoorlijke database met overnachtingsmogelijkheden. Nog niet dekkend en de een beter toegankelijk dan de ander, maar ook dit vraagt soms om een avontuurlijke mindset. De adressen staan bij de route vermeld op de website van Moving Beyond Limits.

Wij sliepen op onze route in de tipi tent op camping Pieterom, een minicamping in Sleen. En hoewel het een bijzonder beleving was raad ik toch aan de Safaritent te kiezen. De tipi had een behoorlijke drempel (ik had mijn plank meegenomen) bij de ingang en was van binnen kleiner dan het op de foto’s lijkt. De vloerkleden op de grond zijn ook minder geschikt om met modderwielen op rond te draaien. De safaritent rol je makkelijk in en je hebt meer bewegingsruimte. Een lekkere grote tafel om ’s avonds nog gezellig een spelletje te doen en je kunt er een maaltijd bereiden. Voor het aangepaste toilet en douche ga je naar het sanitair gebouw.

Outdoor Skill Training 

Wil jij ook op (Pieter)pad?

Eind mei 2026 is de officiële opening van de rolstoelvriendelijke Pieterpad wandelroute. Op de website van Moving Beyond Limits kun je nu al zien welke etappes gecheckt zijn. De routes worden ook kort geduid zodat je snel kunt beoordelen of een route makkelijk of juist lastiger is. Mede naar aanleiding van mijn ervaringen wordt het niet aangeraden de route met een standaard elektrische rolstoel te volgen. Twijfel je of heb je andere vragen, neem dan contact op met Moving Beyond Limits.

* Bij Stamp en Stoof is geen aangepast toilet. Wel een dubbel toilet met portaal met deur op de begane grond.
* ATB-route staat voor All terrain Bike-route.