Als een actrice kleed ik mij om in de camper. Mijn glamorous rode bikini met witte stipjes komt goed van pas. Als ik, in badjas gehuld, de deur van de camper open word ik toch een beetje giechelig. Ik krijg direct een hand van de inmiddels gearriveerde wethouder van Dalfsen. De directeur marketing Oost staat er direct achter en het moment wordt door de fotograaf van de lokale krant vastgelegd. Via de camperplateaulift zak ik koninklijk naar beneden.

Een tilmat heb ik bij het omkleden al onder mijn billen geschoven. Het volgende moment hang ik boven de hottub met uitzicht over de Overijsselse weilanden. Ja, als influencer (zo word ik tegenwoordig genoemd) ben ik de eerste die met tillift in de houtgestookte hottub bij Camperplaats Vechtdal gezet wordt. De weldadige warmte van het water omhult mij en ik geniet even van het moment. Het applaus voor de geslaagde landing wordt gevolgd door een knal van de champagnefles.

Ik had één voorwaarde om mee te doen aan dit spektakel: wethouder Jan gaat ook de hottub in! Directeur marketing Henk en eigenaresse van de camperplaats Janny, kunnen niet achterblijven en gaan na de wethouder ook enthousiast met de tillift de hottub in! Knie aan knie in het water, zijn we het snel eens: kleine dingen maken het grote verschil.

Vechtdal, hottub collage

Camperplaats Vechtdal

Janny en echtgenoot Luit zijn twee jaar geleden begonnen met de camperplaats. Naast hun vrijstaande woning was plek zat. Zelf enthousiast camperaars, droomde zij van een camperplaats met luxe. Janny: “Als je een weekend met de camper op pad bent leek het ons heerlijk om ’s avonds te genieten van een warm bad en sauna’. Vier van hun twaalf camperplaatsen kregen daarom een houtgestookte hottub en er is een blotevoetenpad en sauna (niet rolstoeltoegankelijk). Voor een massage of schoonheidsbehandeling wordt schoonheidsspecialiste Margreet uit het dorp opgetrommeld. Er is een echte salon beschikbaar op het terrein. Toen Janny een familie met een gehandicapte dochter zag stunten om in de hottub te komen werd het idee van de tillift geboren. Het innovatie Topprogramma Overijsselse Toeristische Ondernemers (TOTO) geeft het financiële duwtje en nu kan iedereen genieten van de heerlijk warme hottub. Wethouder Jan Uitslag: “Juist kleine initiatieven als deze willen we stimuleren, ondernemers met nieuwe ideeën kunnen zesduizend euro krijgen, ik hoop dat dit een voorbeeld is voor anderen.”

Het sanitair bij camperplaats Vechtdal is beperkt toegankelijk. Dat wil zeggen, de inloopdouche is redelijk ruim en er is een onderrijdbare wastafel. De toilet is apart, hier is geen ruimte om naast het toilet te staan. Er is een beugel aan de muur aan één kant.

Vechtdal, camperplaats uitzicht
Vechtdal, heerlijk wakker worden!

Rolstoeltoegankelijke camper met handbesturing 

De zon schijnt op mijn gezicht als ik de volgende ochtend wakker wordt onder mijn eigen dekbedje. We, mijn lief is ook mee, hebben het gordijntje van het grote achterraam gisteravond lekker open gelaten. We zien onszelf al met deze camper de wereld intrekken. Wat een stoer ding! De camper is te huur bij Benica Campers in Enschede. Voor dit speciale hottub-moment stond de camper voor ons klaar op de camperplaats. De camper is voorzien van een brede deur met rolstoellift, keukentje, douche en verhoogd chemisch toilet (50 cm) met opklapbare beugels. Vanuit het bed (120 cm breed, 60 cm hoog) achterin de camper kijk je heerlijk naar buiten door het grote raam. Uniek is dat de camper uitgerust is met automaat en handbesturing! De manoeuvreerruimte in de camper is natuurlijk beperkt maar de smalste doorgang is toch nog 79 cm. Een wendbare rolstoel is wel noodzakelijk. Ideaal is de automatische leveling waardoor de camper altijd netjes horizontaal staat, toch wel handig in een rolstoel. Helaas heb ik andere rij-aanpassingen nodig, anders was ik direct weggereden met dit heerlijke huisje op wielen.

 

Als koningin Maxima door het Vechtdal

Na een paar heerlijke broodjes uit het Vechtdalmandje, Janny bestelt het graag bij de bakker voor haar gasten, nemen we afscheid van Janny en Luit en ons knusse onderkomen. Voor de mensen die, net als ik, geen camper hebben en toch graag van de hottub gebruik willen maken wordt op dit moment hard aan een oplossing gewerkt: een verrijdbare pipowagen is in aanbouw! Ik hou jullie op de hoogte!

Wij stappen weer in mijn eigen busje en gaan kijken bij drie ondernemers, allemaal zijn ze enthousiast over het project Zorgeloos Genieten Vechtdal met als doel investeren in betere toegankelijkheid. Aspergeboerderij het Nijenhuis, Natuurmuseum Rheezer-marke en koffie- en theeproeverij SommerWende maakten hun onderneming toegankelijk en bedachten de Vechtslinger, een middagvullend spel voor jong en oud. Iedereen kan meedoen, leuk voor een uitje met collega’s of een familiedag! Natuurlijk zijn de bedrijven ook zonder spel te bezoeken!

Vechtdal, collage asperges close up, aspergepannenkoek, Lopen langs de vecht
Vechtdal, zorgeloos genieten!
  1. Aspergeboerderij het Nijenhuis

In de ruime landwinkel worden asperges en aardbeien verkocht, in het seizoen vers van het land maar daarbuiten in de heerlijkste producten: aspergesoep, aspergejam, asperge chutney, aspergetaartjes…. alles asperge. Maar ook verse eitjes, lekkere Vechtdalse ham en wijn van de Reestlandhoeve. Deze wijnhoeve in Balkbrug is ook een bezoek waard trouwens! Bij het Nijenhuis is een aangepaste toilet. hetnijenhuis.nl

  1. Natuurmuseum Rheezer-Marke

Natuurmuseum Rheezer-Marke vind je in een kleine boeren schuur. Meer dan 400 opgezette dieren, voornamelijk vogels, kijken je indringend aan. De oogjes blijken niet echt, die kunnen niet bewaard blijven en daar zijn dus neppers voor in de handel. De eigenaresse vertelt enthousiast: ‘De diertjes worden dood gevonden en inmiddels weten de mensen ons te vinden. Bij ons gaan ze direct in de vriezer en daarna worden ze zo snel mogelijk geprepareerd. Dat doen we niet zelf trouwens. Kijk, deze nog ongeboren reetjes, de moeder werd aangereden langs de weg gevonden. Nu hebben ze hier dan toch nog een mooi plekje.” In de nagebouwde natuur liggen twee schattige kleine reetjes, alsof ze zo weg kunnen springen. Buiten kan je lekker knuffelen met de nog levende geitjes in de wei of een ijsje eten aan de picknicktafels. Leuk, kleinschalig uitstapje voor kids met een hart voor dieren. www.rheezer-marke.nl

Vechtdal, Tjeerd proeft en ruikt bij SomerWende
Vechtdal, Tjeerd proeft en ruikt bij SomerWende
  1. Koffie- en theeproeverij SomerWende

We rijden door het schattige brinkdorpje Rheeze langs bermen vol fluitekruid en paardenbloemen richting koffie -en theeboerderij SomerWende. Maar liefst drie parkeerplekken voor rolstoelgebruikers. Even later showen Henk en Wilma ons ook de twee aangepaste badkamers. Het is bijna overdreven, maar vertelt Henk ons, er moest een rolstoeltoegankelijk toilet komen en gezien onze plannen voor een minicamping in de toekomst wilden we het nu gelijk goed aanpakken. Voorbijgangers mogen ook gebruik maken van de toilet trouwens. Bij Henk en Wilma is dit jaar een officieel Rustpunt ingericht, een kleine blokhut waar je zelf een kopje koffie of thee kunt zetten en even op adem kan komen tijdens een wandel- of fietstocht.
Wij gaan nu lekker koffie ruiken! Wilma is een echt koffie- en theesommelier. Haar opleiding sloot ze af met een rondreis door Indonesië, een koffer vol verhalen nam ze mee naar haar eigen koffie- en theeproeverij. Inmiddels is er zelfs een echte theeplantage bij de boerderij. Het is lekker koffieleuten aan de lange tafel met rasechte ondernemers Henk en Wilma. Ik ben geen koffiefan maar de zachte smaak van de Ethiopisch koffie kan ik toch echt waarderen. www.somerwende.nl

Het Vechtdal, een warm bad 

De Sommerwende ligt vlak langs de Vecht en op een paar honderd meter vind je een zelf te bedienen fietsveer, net zoals ik die al eens eerder zag bij Landhoeve de Zwiese. Na al het geklets genieten we in rust van een heerlijke asperge-pannenkoek bij De Rheezerbelten. Alweer een mooi plekje wat ook prima toegankelijk is. Het is niet druk op dinsdagavond en dat bevalt ons wel even. Wat hebben we veel gedaan in 1,5 dag. Het Vechtdal voelt letterlijk en figuurlijk als een warm bad!

Er is uiteraard nog veel meer te doen! Wat dacht je van lekker varen over de vecht? Je kunt zelf aan het stuur met de rolstoeltoegankelijke e-boot bij Camping de Koeksebelt. Of ga je liever de lucht in? Zweef door de lucht met Aero Club Salland. Meer toegankelijke activiteiten, campings, hotels en restaurants vind je op Zorgeloos Vechtdal Overijssel.

Vechtdal, Camper ochtend
Vechtdal, Camper ochtend
Vechtdal, Eelke in hottub camperplaats
Vechtdal, Eelke in hottub camperplaats

 

Drie jaar geleden gaf ik een presentatie over toegankelijkheid aan ondernemers op de afstudeerbijeenkomst van Anieke Wijnen, zij liep toen stage bij Marketing Oost en deed onderzoek naar toegankelijk toerisme. We hebben regelmatig contact gehouden en inmiddels werkt Anieke bij Marketing Oost en is ze nauw betrokken is bij het project Zorgeloos Vechtdal. Zo zit je dan jaren later in een hottub in het Vechtdal en word je als een koningin ontvangen op al deze mooie bedrijven. Zo gaan die dingen.

Direct na aankomst in ons heerlijke duinhuisje laat het zonnetje zich even zien dus met een stevige wind ‘waaien’ we gauw naar het strand. Het strand van Bloemendaal aan Zee met enkele strandtenten is maar drie minuten lopen! In het seizoen staat er ook een strandrolstoel (Jutter). Nu (half maart) is het nog een beetje een rommeltje. Grote bulldozers schuiven op het strand met zand heen en weer, strandtenten zijn aan het opbouwen en lege karkassen van toiletgebouwen staan klaar voor een nieuw seizoen. Er waait een koude wind dus wij installeren ons lekker in ons huisje, ik word er helemaal blij van. Dit huisje klopt gewoon, ik kan helemaal mijn gang gaan en kan dus ook een lekker potje koken. Fijn! Lees meer over het huisje.

Bloemendaal aan zee, ollage strand
Bloemendaal aan zee, collage strand

Over de lange boulevard naar Zandvoort

De volgende dag proberen we met windkracht 9 naar Zandvoort te fietsen. Mijn rolstoel rijdt stug door over de lange boulevard (3,5km), op de fiets is dat voor Tjeerd toch een stuk moeilijker. We worden helemaal gezandstraald. Bij strandtent de Haven van Zandvoort duiken we uiteindelijk naar beneden. Het zand ligt in grote bergen op het terras en de strandafgang. Ik zie een strandrolstoel (model Jutter) klaar staan, maar binnen is het nu een stuk aangenamer. Het eten is prima, niet bijzonder. Er is ook een toegankelijk toilet. Overigens zijn er op meer plekken strandrolstoelen te leen in Zandvoort, helaas geen elektrische.

Op het avondprogramma staat nog de film ‘Bohemian Rhapsody’ bij Circus Zandvoort. Denk niet aan een circustent maar meer iets tussen een spiegeldoolhof, amusementenhal, casino en touwtjetrekkraam op de kermis in. Beetje vreemd maar kids kunnen hier zeker hun hart ophalen met games en gekke kermisspelen. Alles is goed rolstoeltoegankelijk, inclusief toilet. Ik word een beetje zenuwachtig van alle bliepjes dus wij gaan snel naar de bovenste verdieping waar een kleine bioscoopzaal met rode pluche stoelen is. Vanuit de lift rijd je de zaal in, daar is er één klein vierkant plekje naast een stoelenrij waar mijn rolstoel goed past. Niet bewegen anders rijd je de trap af. Bij het reserveren van de kaartjes moest ik wel beloven dat ik zelfstandig met de trap naar beneden kan in geval van calamiteiten…

IJmuiden, de grootste sluis ter wereld

De volgende dag lazy sunday-morning. In de middag gaan we met de auto naar IJmuiden. Daar wordt de op dit moment de grootste sluis ter wereld gebouwd! Omdat de ‘sluizenroute’ daarom niet geopend is voor verkeer belanden wij zomaar op een pontje, altijd leuk. Indrukwekkend gebied hier, met industrie en havens. Vlak naast de nieuwe sluis is in een opvallend rood gebouw een expositieruimte ingericht over de bouw en voortgang van de bouw van de sluis, SHIP. Op het dak (bereikbaar met de lift) heb je goed uitzicht over de nieuwe en oude sluis. Precies als wij op het dak staan wordt het enorme schip wat we net vanuit de pont nog over het Noordzeekanaal zagen aankomen, door de sluis getrokken, wauw! Voor kinderen boven de twaalf is het leuk om een rondleiding te volgen, zie de website van SHIP.

Pontje bij IJmuiden
Pontje bij IJmuiden
IJmuiden, expositieruimte Ship
IJmuiden, expositieruimte Ship
IJmuiden, dakterras van expositieruimte SHIP
IJmuiden, dakterras van expositieruimte SHIP

Haarlem, leukste shopstad van Nederland

Een weekend is kort dus wij slaan Haarlem dit keer over. Haarlem is wel een echte aanrader. Bovendien de bus stopt zo ongeveer voor je huisje en brengt je in een halfuurtje naar het centrum van Haarlem. Wel zo makkelijk want parkeren is minder handig in deze stad. Lekker eten, een bezoekje aan een van de mooie musea of lekker shoppen! Bekijk de website van Visit Haarlem of check de app van Ongehinderd. Ik had al eens een leuk gesprekje met local Femke over haar rolstoeltoegankelijke hotspots van de stad.

Meer info over ons fijne rolstoeltoegankelijke duinhuisje? Lees hier verder.

Al jaren ga ik niet mee naar de Efteling. Mijn zussen gaan wel geregeld, inmiddels met hun eigen kroost. Over de kop en door elkaar gerammeld worden in een klein bakje lijkt mij niet echt noodzakelijk. Toch werden onlangs op een familiefeestje de Python, Baron en de Vliegende Hollander weer eens uitvoerig besproken op ‘Eelkeproofheid’. Kort na het bewuste feestje krijg ik een mail, of ik een presentatie over toegankelijkheid wil geven aan ondernemers in de ‘vrijetijdsindustrie’. Locatie van het evenement: De Efteling. Daarbij krijg ik de uitnodiging om de dag ervoor de Efteling te ‘testen’ en een nachtje in het Efteling Hotel te verblijven. Toeval of niet, ik ‘moet’ eraan geloven. Zus, zwager, nichtje (7) en mijn vriendje gaan mee.

Efteling Hotel

Het is een koude dag in november als we inchecken in het Efteling Hotel. De rolstoeltoegankelijke kamer is fijn. De badkamer is niet groot, maar voor mij is alles wat ik nodig heb aanwezig. Een muisje kijkt vanaf de plint de kamer in, de rode schoentjes staan klaar in de kast om te gaan dansen.

Klik hier voor foto’s en meer info over het Efteling hotel.

Efteling hotel, rolstoeltoegankelijke kamer
Efteling hotel, rolstoeltoegankelijke kamer

Winter Efteling

Bewapend met warme mutsen en handschoenen lopen we in vijf minuten naar het park. In de winter ondergaat de Efteling een enorme metamorfose met heel veel kleine details. Langnek kreeg dit jaar een muts op. De plastic koeken en broden bij de bakkers in het land van Laaf worden omgewisseld voor chocoladetaarten en kerstkransjes. De grote paddenstoelen in het sprookjesbos krijgen een laagjes sneeuw. Er worden minstens 300 kerstbomen naar het park gesleept en er hangen 200.000 duizend extra lampjes. Heerlijk warm zijn de vijf grote vuren op de pleinen. Extra zijn de ijsbaan en het langlauf parcours. Ik was vergeten hoe heerlijk het Anton Pieck sprookjessfeertje is, zeker in deze tijd van het jaar.

Eelke bij de Eftelingingang

Eelke en Tjeerd met zus Femke en zwager Marlon voor de draaimolen in de efteling

Zere nek en blauwe billen

Terwijl mijn zus en ik staan te wachten totdat de rest boven ons voorbij zoeft in De Baron, bekijken we nogmaals de app van de Efteling. Heel handig, hier staat per attractie beschreven of de attractie rolstoeltoegankelijk is en of je er met of zonder transfer gebruik van kunt maken. Ondanks de duidelijke informatie en het feit dat de ingang rolstoeltoegankelijk is, vind ik het lastig in te schatten wat de impact van een attractie is op mijn lijf. Omdat er bijna geen wachttijden zijn, test mijn gezelschap bijna alle spannende achtbanen eerst uit. Hoe erg zijn de schokken, de bochten, heeft je hoofd ondersteuning, hoe gaat het instappen precies? Gezamenlijke conclusie: toch maar niet. Ik kan nu eenmaal halverwege niet uitstappen. Ik heb geen zin in een zere nek of blauwe billen. Het is even een teleurstelling. Gelukkig zijn er genoeg andere dingen te beleven.

Het Sprookjesbos blijft een heerlijk nostalgische ervaring. Daar ben je al zo een paar uur zoet. Het mooiste vind ik het ‘nieuwe’ Paleis der Fantasie: Symbolica. De baanloze fantasievaarders, een soort sledes waar je met een man of zes in kunt, dansen geruisloos door de verschillende kamers van het paleis. Wij gaan via de aparte rolstoelingang naar binnen (let op, bij drukte kun je beter ‘s morgens al reserveren). De fantasievaarder, ofwel het ‘karretje’, kan stilstaan zodat je alle tijd hebt om in de stappen. Dat is natuurlijk heel prettig, maar ik vind dat de Efteling hier haar toegankelijkheidsambities en fantasie (!) moet tonen: de mogelijkheid om met rolstoel en al in het ‘vaartuig’ plaats te nemen. Helaas, voor nu blijft een overstap noodzakelijk.

Efteling, Symbolica-koningszaal
Efteling, Symbolica-koningszaal

Virtuele Droomvlucht

Uiteraard willen we ook de virtuele Droomvlucht beleven. Tot voor kort was de Droomvlucht niet rolstoeltoegankelijk. Nu kun je in een aparte ruimte met een Virtual Reality bril meegenieten: met een koptelefoon en microfoon ben je verbonden met je familie die echt in de Droomvlucht rondzweeft. Leuke oplossing! Een andere oplossing is er in verband met de ontruimingsmogelijkheden niet. De kwaliteit van het beeld kan nog beter.

De Fata Morgana herinner ik mij nog van heel vroeger. Er is niet veel veranderd. Mijn lijf wel, maar met hulp en de rust van het vriendelijke meisje bij de instap beland ik netjes in het bootje. Gedoe, maar bijna acht minuten heerlijk genieten in de verboden stad! We zien ook  de indrukwekkende openlucht voorstelling Ravelijn. Rolstoelers zitten hier bij elkaar in een aparte ‘suite’. Ik had spijt dat ik het dekentje niet aannam van de aardige medewerker… brrr echt koud.

Geen bloedstollende attractie maar wel de moeite waard is de Pagode, ofwel de Zwevende Tempel! Je rijdt er makkelijk in met je rolstoel en beleeft de Efteling vanaf 45 meter hoogte. Wat ons opvalt is dat het personeel overal perfect op de hoogte is van alle toegankelijkheidsissues. Iedereen weet wat te doen en is uiterst vriendelijk en behulpzaam. Als mijn zwager daar een opmerking over maakt bij een van de medewerkers kijkt ze hem verbaasd aan en vraagt: ‘Dat is toch heel normaal?’

’s Avonds leest Klaas Vaak nog een heerlijk verhaaltje voor in de lobby van het hotel. Sfeertje compleet. Ik kom zeker terug, dat vertel ik morgen tijdens mijn verhaaltje voor ondernemers.

Efteling Symbolica vanuit de Pagode
Efteling Symbolica vanuit de Pagode als de avond valt

Nog even over de rolstoeltoegankelijkheid

Op de website van De Efteling staat uitgebreide informatie over de toegankelijkheid van het park en de attracties. Handig om vooraf al te bestuderen! Deze informatie is ook beschikbaar in de Efteling-app en staat op de speciale plattegrond voor mensen met een beperking. Bijna alle toegankelijke attracties hebben een aparte rolstoelingang. Er zijn vijftien rolstoeltoegankelijke toiletten, twee verzorgingsruimten en een rustruimte. De restaurants zijn toegankelijk. Naast het Eftelinghotel hebben vakantiepark Loonsche land en Bosrijk ook rolstoeltoegankelijke huisjes en appartementen. Kijk voor meer informatie op www.efteling.nl.

Bij binnenkomst moet je een verklaring ondertekenen waarop onder andere staat of je hulp nodig hebt bij het betreden van een attractie. Je hoeft geen medische informatie te vermelden. Met deze verklaring krijg je een faciliteitenkaart en kun je gebruikmaken van de aangepaste voorzieningen.

 

print van artikel in Contact Efteling

Deze blog verscheen ook in Contact, het ledenblad van Spierziekten Nederland (maart 2019).

‘We binden gewoon je rolstoel op je kar!” roept Joke enthousiast. We zitten samen in de tuin van haar vader en moeder in Harderwijk. We kennen elkaar al ons hele leven, lagen bij elkaar in de wieg. Haar vader en moeder zijn vrienden van mijn vader en moeder. We wonen een uur rijden van elkaar maar als het even kan zijn we in de schoolvakanties samen. Vlak na mijn examen woon ik zelfs een paar weken in Harderwijk, via de moeder van Joke heb ik daar een bijbaantje bij een groothandel.

‘En dan?’ vraag ik? ‘Nou gewoon’ zegt Joke, ‘dan pakken we de trein!’ Joke is al onderweg naar de schuur en komt terug met een paar sjorbanden. Ja hoor, gaat prima. Mijn rolstoel bungelt achterop mijn kar. Ik maak een rondje. Ja hoor, inderdaad gaat prima! Een paar weken later zitten we in de trein naar Den Helder. Drie trekkershutten op verschillende plekken zijn gereserveerd. Joke huurt een fiets als we op Texel aankomen en bindt haar weekendtas achterop. Het zijn onze eerste ervaringen met uitgaan. Ik ga in zee met strandrolstoel ‘de zeehond’. We koken ons eigen potje in de hut. Slapen lang uit…

1995 eelke staat in de deur van een trekkershut met oprijten.
1995, trekkershuttentocht op Texel! Is dit het begin van mijn reislust?

 

Eelke in haar 'kar' 1995
Mijn ‘kar’, de naam die vanzelf ontstond voor mij Booster Trophy scootmobiel

Afgelopen donderdag stond ik, ruim 24 jaar na deze trekkershuttentocht, voor een volle zaal met camping-eigenaren op het congres van de Groene Koepel. Ik laat hun mijn foto’s van toen zien en vertel over mijn droom van een toegankelijke wereld. Ik hoop dat ze snappen dat de trekkershutten toen het verschil maakten! De trekkershutten met opritje waren ideaal, een goed bed en aangepast sanitair waren genoeg voor een heel gewone vakantie. Precies wat mijn zelfvertrouwen nodig had. Het was het verschil tussen mooie herinneringen maken of niet.

Na afloop van mijn verhaal komen er meerdere mensen naar mij toe. Ze gaan allemaal kijken naar kleine en grote verbeteringen op hun eigen camping. Ik krijg vragen over noodkoordjes en beugels. Zelfs de foto van de Amerikaanse rolstoeltoegankelijke boomhut heeft zijn werk gedaan. Ik zie een ondernemershart sneller kloppen, als we dat nou eens op onze camping… Ook Hans en Nel glunderen als ze mij vertellen dat er op dit moment drie rolstoeltoegankelijke trekkershutten op hun terrein gebouwd worden, ze zijn bijna klaar. Kijk maar hoe mooi: www.drechtoever.nl 

Lijkt een trekkershut jou ook wat?

Op www.trekkershutten.nl komen 82 trekkershutten naar boven wanneer je het rolstoel-icoontje aanvinkt! Neem wel even contact op om te checken wat de toegankelijkheid betekent. Heb je een eigen kampeermiddel? Op de website van de natuurkampeerterreinen staat ook per terrein beschreven welke aanpassingen er zijn, 47 van 166 terreinen zeggen toegankelijk te zijn!

Nog een kampeertip, lekker luxe met rolstoeltoegankelijk privé-sanitair

Het is inmiddels even geleden dat ik ging kamperen, het fenomeen van privé-sanitair was dus aan mij voorbij gegaan. Maar toen ik op het spoor kwam van dit mooie vakantiechalet zag ik dat ze op de camping ook geweldig uitpakken, rolstoeltoegankelijk privé-sanitair! 

 

 

Gister heerlijk gedanst in de snikhete zon op Afrikaanse ritmes. Zwetende lijven in alle kleuren, prachtige kleding, exotische geuren en allemaal lieve mensen. Ik heb een beetje Afrika in Twente gevoeld op de 30ste editie van het Afrika Festival. Voor mij de eerste keer maar wat een geweldig feestje.

Best gek zo in het Twentse land, maar vergis je niet, het Afrika Festival in Hertme is het meest toonaangevende festival op het gebied van moderne Afrikaanse muziek in Europa met muzikanten van wereldformaat. De plek, Openluchttheater Hertme, aan de rand van het bos maakt het allemaal heel idyllisch. In de hoge bomen zwieren lappen gekleurde stoffen en ’s avonds gaan de snoeren met lampjes aan. Op de markt met ruim honderd stands herken ik de Afrikaanse sieraden, houtsnijwerkjes, prachtige stoffen en kleding van mijn reis naar Zuid-Afrika, inmiddels alweer tien jaar geleden. Toevallig ploffen wij (drie rolstoelers) met een heerlijk Afrikaans broodje Barra voor een kraampje van Fika neer, een reisorganisatie die ook rolstoeltoegankelijke reizen naar Kenia en Tanzania aanbiedt. Nou ja, dat kan geen toeval zijn! Fijne mensen met een goed programma zo te horen. Al helemaal in de Afrika-sferen krijg ik in elk geval gelijk zin om mijn koffer te pakken.

Even later gaan we nog een keer helemaal uit ons dak op de afsluitende reggae tonen van Alpha Blondy, de Bob Marley van Afrika. Als we richting uitgang gaan komt er nog een mooie man naar ons toe: “Heerlijk om jullie te zien dansen”. Ik maak hem een compliment om zijn prachtige outfit en kettingen. Hij blijkt een sjamaan uit Suriname maar hij verbouwt ook huizen en woont gewoon in Utrecht.

Afrika Festival, Eelke met sjamaan
Afrika Festival, 2018

Eenmaal terug bij camping de Köller waar wij in het gloednieuwe appartement logeren start de Afrika-afterparty langzaam op. Maar al snel beland ik, opnieuw dansend, in een wild, opzwepende trommelende en dansende groep mensen. Zelfs in mij stoel, voel ik mij gedragen door de ritmes van de trommelaar die mij indringend aankijkt in het donker. Wauw wat een dag. Moe maar nog helemaal in de Afrikaanse vibes plof ik diep in de nacht in mijn heerlijke bed.

Mijn blog over de super fijne appartementen bij Köller hou je nog even van mij tegoed. Ik ga nu snel onder de douche want morgenochtend gaan we hier helaas alweer weg. We vertrekken naar ons tweede adresje in Twente, B&B Mössems. Zou het daar net zo mooi zijn als hier?

 

Fijne directe mensen, gezellige dorpjes met leuke restaurantjes, prachtige natuur. Je even alleen op de wereld wanen. Genieten is al helemaal niet moeilijk. Ik ben een beetje verliefd geworden op Terschelling. Hoewel ik ook dagenlang door de duinen kan rollen heb ik afgelopen april weer een paar leuke nieuwe ontdekkingen gedaan. Dus bij deze mijn top 5 van ‘zeker doen op Terschelling! O ja, kijk ook even naar ons onderkomen ‘om Aest’ in de boerderij van Annemiek.

Eelke’s rolstoeltoegankelijke top 5 Terschelling

  1. Sleepnetvissen op het wad met de TS3-Viking

Wij mogen als eerste de uit een vorkheftruck gebouwde lift op de TS3-Viking van Ronald en Cindy gebruiken. Daar halen we dan ook gelijk de Terschellinger krant mee. De sleepnetten gaan uit en een half uur later mogen we de buit bekijken, alleen de garnaaltjes gaan de pan in. De rest gaat netjes terug in zee. Ondertussen liggen de zeehondjes lekker te zonnebaden op het wad en laten we samen met de zeehondenopvang een jong zeehondje vrij.. Wat fijn zo, hierzo.

Collage foto's Boottocht op de TS3-Viking
Boottocht op de TS3-Viking
  1. Het strand op bij Heartbreak Hotel

Vorig jaar ging ik al het strand op bij strandpaviljoen West met de electrische rupsbandenrolstoel. Dit jaar heb ik zo ongeveer alleen over het strand gereden bij Oosterend, het meest oostelijke en rustigste stukje Terschelling. Eigenaar van strandpaviljoen Heartbreak Hotel, Cedric kocht de Catweazle (elctrische strandrolstoel) gewoon omdat hij het leuk vond! Nou, ik vind het ook leuk. Niet gewoon leuk. Super leuk eigenlijk. De schelpen kraken onder mijn wielen, de wind in mijn haren, de vogels aan mijn zijde. Niks meer te wensen. Nou ja, een cranberry-pecan taartje dan, laten ze die nou net ook hebben!

Terschelling, strandrolstoel bij strandpaviljoen Heartbreak hotel
Terschelling, strandrolstoel bij strandpaviljoen Heartbreak hotel

 

 

  1. Van schaapjeswol tot elegante handschoentjes

Het klinkt misschien wat overdreven maar mijn bloed gaat sneller stromen zodra ik aan tafel zit in het atelier van Alie Oosterloo. Dozen en lades vol kleuren wol, stofjes en draadjes staan klaar om je eigen creatie te maken. Ik was bang dat het vilten te zwaar zou zijn maar dat viel mee, bovendien het gaat vooral om het creatieve proces van het kiezen van de kleuren en frutsels. Het echte vilten is pas op het laatst en is inderdaad even een goede work-out! Bloemen, handschoenen, sjaals je mag alles maken wat je wil!

Terschelling, collage Eelke aan het vilten
Terschelling, collage vilten
  1. Garnalenkroketjes bij de Walvis en wandelen in de Kaapse duinen

Je begint je wandeling bij de Walvis op het terras… aan het eind van de haven in West. Bestel daar een portie van die heerlijke garnalenkroketjes. Binnen bij de Walvis kijk ook je ogen uit, dus ook geen straf om bij minder mooi weer lekker binnen op te warmen. Vanuit de Walvis loop je over een mooi rolstoeltoegankelijk pad door het dennenbos en kom je uiteindelijk op het hoogste punt van Terschelling, de Kaapse duinen. Hier heb je prachtig uitzicht over het eiland en het Wad. Bij helder weer kun je zelfs Harlingen zien liggen.

Terschelling, collage kaapse duinen
Terschelling, Kaapse duinen
  1. Op de bok met Anne

De huifkartocht van Puur Terschelling gaat over terein waar je normaal met de rolstoel niet makkelijk komt, het meest oostelijke deel van het eiland, de Boschplaat. Huifkar klinkt misschien niet super spannend maar als je net achter de bok zit dan voelt het met een beetje fantasie alsof je zelf op de bok zit! Vooral het moment dat de drie prachtige Friese zwarte paarden alles op alles zetten om de mulle strandopgang op te denderen is spectaculair. Wij hadden de mazzel dat eigenaar Anne zelf op de bok zat, uit de eerste hand hoor je de spannendste jutverhalen en mooie roddels over de bewoners van het eiland. Je rijdt met de (elektrische) rolstoel via twee oprijgoten de huifkar in, beetje stijl maar prima te doen.

 

Wij sliepen deze keer in Oosterend in een mooie boerderij, kijk voor meer info bij Aest – Schipsdune. 

Heb je mijn verhaal over dit heerlijke eiland al gelezen in de Support vakantie special 2018? Neem je nu een abonnement, dan krijg je de special er gratis bij.

Nog even, helaas is er bij veel bovengenoemde activiteiten geen goed aangepast toilet. In West is o.a. een rolstoeltoegankelijk toilet bij museum het Behouden huys, Grandcafe het Raadhuis en het Natuurmuseum. Zit je bij strandpaviljoen West aan Zee bij het strand dan kun je naar het toilet bij hotel Paal 8. Hier is ook een rolstoeltoegankelijke kamer. Bij de huifkarrentocht van Puur Terschelling in Oosterend is een aangepast toilet. Bij strandpaviljoen Heartbreakhotel, het vilt-atelier van Alie en op de boot TS3Viking is dus geen rolstoeltoegankelijk toilet. Weet jij een aangepast toilet op Terschelling? Laat het mij weten! Overigens is de bus prima rolstoeltoegankelijk.

BewarenBewaren

BewarenBewarenBewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

In december was ik drie dagen alleen in Malaga, Zuid-Spanje. Vanuit Malaga ben ik met de bus naar Torrox gegaan, een plaatsje 60 km richting het oosten. Daar heb ik nog twee heerlijk weken doorgebracht met vrienden. Een bijzonder avontuur, voor het eerst alleen op pad mét alle onzekerheden. Zelfs vriendinnen zonder rolstoel gaven aan niet alleen op reis te durven. Ik wist dat ik het spannend zou vinden maar ook heerlijk. Dat was ook precies hoe het was. Spannend en heerlijk. Voor herhaling vatbaar!

Om de sfeer van mijn reisje te proeven, lees je eerst mijn vaste column voor Contact, het ledenblad van Spierziekten Nederland: Eelke droomt in Malaga, completely free.

In deze blog vind je alle ins- en outs over het openbaar vervoer in Malaga, mijn fijne hotel en de stad. Vooral bedoelt om het voor jou makkelijk te maken ook het vliegtuig naar Malaga te pakken! Heb je vragen? Ik beantwoord ze graag.

Een van de vele vrouwen naast Picasso, Plaza de la Merced.

Alleen op reis, zo is het een stuk makkelijker

  1. Spreek af met een local

Omdat ik het toch best spannend vind, alleen op reis, spreek ik in Malaga af met Jacqueline. Via haar handige blog Beleef Malaga had ik al leuk contact met haar. Jacqueline is Nederlandse en woont in Malaga. Zij checkte vooraf ook al voor mij of de trein echt toegankelijk was. Super handig én gezellig, blijkt als we elkaar ontmoeten op het vliegveld. We reizen samen naar mijn hotel en lunchen op een zonnig terras. Als we later op de middag afscheid nemen weet ik de weg al een beetje en voel me helemaal op mijn gemak. Perfect dus, zo is alleen reizen ineens niet meer zo spannend. Jacqueline schreef ook een blog over onze ontmoeting.

  1. Bagagerekje

Voor mijn reisje naar Malaga laat ik een super-handige-rolstoel-koffer-bagage-drager in elkaar lassen. Vriendin Marie-Jose had er ook eentje laten maken en ‘haar’ vriendelijke lasser maakte er ook eentje passend voor mijn rolstoel. Nu kan ik een flinke koffer meedragen op mijn stoel. Het rekje is met vier vleugelmoeren makkelijk te bevestigen en er weer af te halen. De koffer staat super stevig. Dit biedt mogelijkheden voor de toekomst! Zelfs mijn toiletverhoger (onmisbaar in Spanje) kan ik nu ongezien meenemen.

  1. Centraal gelegen hotel

Vanuit mijn hotel was ik in vijf minuten in de gezelligheid. Na een volle dag kon ik dus makkelijk naar mijn hotel om even te relaxen. Om vervolgens rond een uurtje of negen nog even de stad in te gaan om wat te eten. In Spanje eet je tenslotte niet om zes uur! Alleen aan een tafeltje viel mij ook reuze mee. Ook in december zit iedereen in de gezellige smalle straatjes buiten op terrasjes en heb je genoeg te kijken. Binnen no-time kreeg ik al een wijntje van mijn buurman aan een ander tafeltje en ontstond een leuk gesprek. Even later kwam er nog een echtpaar uit Engeland bij zitten. Werd het gewoon een super gezellige late avond. Fijn als je dan ook zo weer je hotel binnenrolt. Voor mij was het ook een voorwaarde dat de receptie van het hotel 24-uur bemand is. Fijn als je iemand kan bellen als er wat is. Wel je telefoon altijd bij de hand!

Ben jij gewend om alleen te reizen? Ik hoor graag jouw tips!

Met Jacqueline lunchen bij Plaza, op Plaza de la Meced.
Met Jacqueline lunchen bij Plaza, op Plaza de la Merced.

Malaga

Ik ben echt verrast door Malaga, voelde mij er direct thuis. De stad is heel schoon en goed toegankelijk met gladde stoepen en fijne vlakke opritjes. De meeste bezienswaardigheden zijn prima toegankelijk. De grote winkels ook, kleinere winkeltjes hebben helaas nog wel eens een drempel. Je zit nog tot laat buiten op de terrassen, dus hoef je ook niet zo op de toegankelijkheid te letten. Voor het toilet ging ik meestal terug naar mijn hotel omdat de toiletten vaak laag zijn. Bij het Malaga Turismo Office (Plaza de la Marina 9) is een toegankelijk toilet. Ook aan de nieuwe boulevard (Paseo del Muelle Uno) zit halverwege een openbaar en goed toegankelijk (verhoogd) toilet, bijzonder is dat je hier naast elkaar kunt plassen! Geen beugels hier.

Twee toiletten naast elkaar
Gezellig, met z’n tweeën tegelijk plassen op de nieuwe boulevard Muelle Uno.

Eten

Met Jacqueline heb ik heerlijk geluncht bij La Plaza. De eerste avond alleen at ik een bordje Paella, dat moet je toch gegeten hebben in Spanje… nou dat viel helaas tegen. Dus de volgende dag maar even aan mijn hotel gevraagd waar ik beter kan eten. Dat bleek een Italiaan! Nou ja. Restaurant Tia Mia oogt nergens naar maar mijn ravioli Tartufati is goddelijk. Om mijn feestje compleet te maken eet ik ook nog een hele bak Tiramisu op, mmmm….  Als ik een week later vanuit Torrox een dagje in Malaga ben, eten we bij Citron op Plaza de la Merced. Heerlijk eten, vriendelijk personeel, gezellige inrichting en een aangepast toilet!

Eelke onder de sinaasappelbomen
Overal sinaasappels aan de bomen. Heerlijk in december de zon op je gezicht.

Musea, strand en lichtjes 

Een ding was zeker, ik zou naar het Picasso museum. Ik had gelezen over de tentoonstelling ‘We are completely free, women artist surrealism’. Leek me wel passend. Heerlijk om hier rond te struinen, lastig zijn de zware deuren tussen de verschillende ruimten. Er is een invalidentoilet. De ingang voor rolstoelers zit links van de hoofdingang.

Jacqueline maakte mij attent op het Alcazaba en dat was een gouden tip. Misschien omdat ik de Moorse architectuur al zo lang in het echt wilde zien want het is niet eens zo groot, maar echt een aanrader. De rolstoelingang moet je even weten, rechts van Teatro Romano ga je  naar beneden (Paseo Don Juan Temboury), je volgt de hoge muur en slaat links af (Guillen Sotelo). Iets verderop vind je de ingang, met een lange gang die eindigt op een lift die je naar boven direct in het Alcazaba brengt. Het terras naar het mooie uitzicht over Malaga is helaas niet toegankelijk (hoge opstap). Toegang is bijna gratis als rolstoeler.

Ook de Kathedraal van Malaga is een bezoek waard, met een vrij steile oprit kun je naar binnen. Toegang is gratis als rolstoeler. In de zon langs  de stalletjes van een kerstmarkt, dat kan in december in Malaga. Ook is er elke avond een feestelijke lichtshow (15 minuten), dan gaan alle kerstlichtjes tegelijk aan, de centrale winkelstraat wordt dan omgetoverd in een kathedraal. Behoorlijk kitscherig maar ik word er heel blij van.

Malaga ligt aan zee! Je loopt lekker langs de nieuwe boulevard richting het strand. In de zomer zijn er extra voorzieningen, zoals een verhard pad naar de zee en speciale strandrolstoelen. Wat wil je nu nog meer?

Malaga Collage Acazaba
Genieten van de Moorse architectuur in het Alcazaba

 

Malaga by night
Malaga by night

Mijn hotel

NONO charming stay

Mijn hotel staat in de hippe wijk Soho in Malaga centrum. Nono Charming Stay is geen standaard hotel. Er is bijvoorbeeld geen ontbijt en je kamer wordt niet elke dag gepoetst, maar er is wel een receptie die 24-uur bemand is. Alle appartementen hebben een eigen keukenblokje met koelkast en kookmogelijkheid. Boven op het gebouw is een geweldig terras met uitzicht over de stad. Nono heeft een mooie en stoere inrichting, ligt centraal in de stad en is betaalbaar. Er zijn twee rolstoeltoegankelijke appartementen. Mijn appartement (107) heeft een Frans balkon, je kunt dus lekker de deuren openzetten.

De mensen in het hotel zijn heel vriendelijk en behulpzaam. De een spreekt beter Engels dan de ander. Bij aankomst in het hotel krijg ik mijn koffer met geen mogelijkheid open, ook blijkt de jongen op het vliegveld de vleugelmoeren van het bagagerekje flink vastgedraaid te hebben.  Gelukkig komt direct de technische dienst van het hotel aanhollen met een gereedschapskist en binnen no-time was het probleem gefikst!

Rolstoeltoegankelijkheid 

Door het vragen van foto’s en maten sta ik eigenlijk nooit meer voor verrassingen in hotels. In dit geval blijkt de douche toch een lage drempel (5 cm) en een naar binnendraaiende douchedeur te hebben. Nu is twee dagen douchen geen ramp maar voordat ik de stad in ga meld ik mijn ‘doucheprobleem’ toch even bij de receptie. Als ik later op de avond terugkom op mijn kamer, twijfel ik even of ik het wel goed gezien had… er zat nu een keurig gemetseld opritje in dezelfde tegels als de vloer en de douchedeur draait naar buiten… Wat een verrassing! Zo kan het dus ook, niet zeuren maar gewoon oplossen! Wat heb ik lekker gedoucht! Mijn appartement (107) is nu dus prima toegankelijk.

Er staan twee losse bedden naast elkaar in de kamer. Aan beide kanten is genoeg ruimte voor een rolstoel. Het bed is laag (43 cm). De toilet is nog lager (39 cm). Het hotel wilde bij mijn boeking geen bed- en toiletverhoger regelen. Zij wilden geen risico’s lopen dat het niet goed vast zou zitten, maar als ik het zelf zou regelen was het prima. Uiteindelijk heb ik mijn eigen toiletverhoger meegenomen. Het bed was een spannende gok maar het lukte gelukkig om uit bed te komen. Via MobilityAbroad kun je ook hulpmiddelen laten bezorgen in het hotel. De wastafel is onderrijdbaar en er zitten twee opklapbare beugels naast het toilet.

De keuken in het appartement is niet onderrijdbaar. Ik paste met mijn kofferrekje in de lift, ik heb het helaas niet opgemeten maar dat is dan minimaal 1.35 cm lang. De lift is bereikbaar met een niet al te steile hellingbaan.

Nono Charming Stay, collage Rolstoeltoegankelijk appartement 107
Nono Charming Stay, Rolstoeltoegankelijk appartement 107

Bekijk ook het filmpje van mijn kamer

 

De reis

Vliegen

De vliegreis verloopt super goed! Ik kan tot aan het vliegtuig in mijn eigen (elektrische) rolstoel blijven. Transavia maakt op Schiphol nu gebruik van de zogenaamde Ambulift. Vanaf de gate ga ik met een lift naar beneden, naar het vliegveld. De Ambulift staat klaar en na een korte rit parkeert hij naast het vliegtuig, de cabine gaat omhoog en sluit aan bij de vliegtuigdeur tegenovergesteld aan de deur waar de andere passagiers instappen. In de Ambulift word ik in het smalle stoeltje getild en vervolgens naar mijn stoel voorin het vliegtuig gereden. In de Ambulift had ik voldoende tijd om losse onderdelen an mijn rolstoel goed vast te tapen (tape zelf meenemen!). Met de Ambulift wordt de rolstoel ook beneden in het ruim geladen, een stuk minder risico op schade dus. In Malaga komt mijn eigen rolstoel ook direct bij het vliegtuig! Wat fijn geregeld.

Met de trein in Malaga, prima te doen!
Met de trein in Malaga, prima te doen! Je ziet hier ook mijn bagagerek.

Trein Malaga

Het vliegveld van Malaga ligt acht kilometer buiten de stad. In Nederland zoek ik me de blubber naar informatie over de toegankelijkheid van de bus en de trein. Hoe fijn is het dat Jacqueline van Beleef Malaga dat even live voor mij checkt! Jacqueline is Nederlandse en woont in Malaga. Haar conclusie: de ruimte tussen het perron en de trein is minimaal door een uitschuifbaar plateautje dus ook met een elektrische rolstoel prima te doen. Deze lokale trein rijdt vanuit het centrum van Malaga, stopt o.a. op het busstation (Maria Zambrano) en het vliegveld maar rijdt helemaal door richting het westen langs bekende badplaatsen als Torremolinos en Fuengirola. Een goed toegankelijk vervoermiddel dus.

>> het treinstation ligt tegenover de luchthaven, volg gewoon de bordjes. Bij de ingang van de hal koop je direct een treinkaartje bij de automaat, a € 1,80. Hiermee ga je door de rolstoeltoegankelijke poortjes en vervolgens met de ruime lift naar het perron. De trein heeft in het midden een verlaagde ingang, kijk bij aankomst van de trein dus even goed waar je naar binnen kunt! Er is genoeg ruimte voor meerdere rolstoelen.

>> Ik stap uit bij station Maria Zambrano, naast het grote busstation. Ik koop alvast een kaartje voor de ALSA-bus die mij drie dagen later naar het oostelijk gelegen Torrox-Costa zal brengen. Hoef je niet naar het busstation dan kun je in de trein blijven zitten tot de laatste halte Malaga Centro Alameda.

Bus naar andere plaatsen ALSA

Ik koop mijn buskaartje richting Torrox-Costa twee dagen van te voren op het busstation. Niet alle bussen hebben een lift, dus het is handig een tijd te plannen en aan te geven dat je met een rolstoel wilt reizen. Dan houden ze er rekening mee. De tourbussen van ALSA rijden in de regio en zijn goedkoop. Voor drie euro reis ik zestig kilometer. De bussen zijn toegankelijk gemaakt met een lift, de chauffeur bedient de lift. Dit kost best veel tijd maar de chauffeur maakte zich daar bij mij totaal niet druk om. Hij wilde mijn koffer in het bagageruim plaatsen en heeft de koffer op de plek van bestemming ook weer keurig vast gemaakt op mijn bagagerekje. Er past maar één rolstoel in een bus, je wordt zelfs vastgezet.

Eelke in de bus van ALSA
Met de bus van regiovervoerder ALSA naar Torrox.

Na Malaga reis ik door naar vrienden in Torrox, hierover later meer!

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Hij staat naast mijn bed als ik slaap, is slechts van mij gescheiden door een douchegordijn als ik douche. Hij gaat overal mee naar toe. Hij is actief, snel en danst zelfs best goed. Ik pink een traantje weg als er een nieuwe komt. Zonder ben ik mezelf niet. Voor anderen is dat vaak moeilijk voor te stellen. Zij noemen het gekluisterd zijn aan. Denken dat je leven ophoudt of vinden het moeilijk om te zien, zo’n jonge vrouw in een rolstoel.

Kinderen denken dat ik in mijn rolstoel slaap. Volwassenen vragen of ik in een rolstoel geboren ben. Een keer, toen ik even naast mijn rolstoel tegen de bar geleund stond, fluisterde een man in mijn oor dat ik behoorlijk aantrekkelijk ben ‘zo zonder rolstoel’. Gelukkig bleef het hierbij, een andere keer trok iemand mij zo spontaan van de barkruk dat ik direct onderuit ging op mijn wankele benen. Laatst ging ik met mijn zussen op de foto voor mijn moeder, leek het de fotograaf zo leuk als ik op de foto ging zonder rolstoel. Bij het selecteren van de foto’s waren we het snel eens, die foto’s zonder rolstoel waren heel raar, ‘zo onnatuurlijk’, riep mijn zus zelfs.

Maandag vertelde ik voor een filmpje voor de opleiding van stewards en stewardessen voor KLM-cityhopper over de spanning die reizen met een rolstoel oplevert. Ik keek zo indringend mogelijk in de camera: “Stel je voor, je gaat op reis, je levert je koffer in bij de incheckbalie, op je benen wordt een bagagelabel geplakt en even later geef je je benen af bij ‘Odd-sizes’, de afdeling vreemde-formaten-bagage op Schiphol. Jijzelf komt terecht in een ijzeren, koude rolstoel die je niet zelf kan voortbewegen. De grote man in overal bekijkt je benen nog even kritisch en ze verdwijnen achter een gordijn van plastic flappen. Schramper zeg je nog, ‘voorzichtig he, ik kan niet zonder!’ De man buigt zich al over een surfplank. Je benen gaan een lange weg zonder jou. Je twijfelt of je ze ooit nog terugziet. Misschien gebeurt er onderweg iets, verdwijnen er wat tenen of lopen ze schrammen op. Het enige wat je nog kan doen is hopen dat ze bij aankomst voor je klaar staan en jij gewoon weer verder kan”. De jongen achter de camera keek beduusd naar zijn eigen benen.

Even voor de duidelijkheid. Ik vind het, naast dat het een prikkelende vergelijking is, ook altijd een beetje raar om mijn benen te vergelijken met mijn rolstoel. Mijn benen zijn namelijk net zo goed onderdeel van mij. Ik vind ze mooi, ze zijn zacht en warm (in de zomer dan). Ik voel ze ook gewoon trouwens. Ik zou ze dus niet graag omruilen voor mijn rolstoel. Ze functioneren alleen niet zo goed als het op lopen aankomt. Dus daar heb ik mijn rolstoel voor. IJzersterk, snel en actief. Ja, en hij danst zelfs best goed.

Collage Eelke in Oostenrijk
Mijn stoel brengt mij op de mooiste plekjes en ligt ook nog eens heerlijk… Kaunertal Oostenrijk

 

 

Ik ontmoette Linda in september op het congres van Spierziekten Nederland. Wat een sprankelende vrouw! Ze vertelde vol enthousiasme over het al geboekte vooruitzicht, vier weken naar Spanje. Direct gevraagd of zij haar belevenissen wilde opschrijven en nu dus nu hier haar mooie gastblog. Linda gebruikt op vakantie een handbewogen rolstoel met elektrische ondersteuning, zij heeft ruim acht jaar een spierziekte, een variant van A.L.S. Om te communiceren gebruikt ze een spraakcomputer. Helaas lijkt Villa Carpe Diem, waar Linda verbleef, nu een paar maanden later van de radar verdwenen. De details van het huisje laten we dus maar even voor wat het is. Gelukkig hebben we een andere tip om te verblijven!

Elk jaar een ander gebied

Linda: Na mijn diagnose heb ik besloten alles uit dit leven te halen en dat betekent ook lekker op vakantie. Omdat zon en warmte heerlijk zijn voor mijn spieren wordt het vaak een vakantie naar de zon. We hebben inmiddels veel ervaring met vliegreizen. Twee jaar geleden gingen we naar een rolstoelvilla (inmiddels verkocht) in Portugal, vorig jaar naar Herman in El Sigiloso en dit jaar Villa Carpe Diem in Calpe aan de Costa Blanca. Ik vind het leuk elk jaar een ander gebied te verkennen en omdat ik mijn eigen matras nodig heb, ondernemen we veel met de huurauto vanaf één adres. Wij huurden de laatste twee jaar een Citroën Berlingo, dan kan de rolstoel achterin. Ik kan nog goed de transfer maken. Elke dag doen we wel iets en ook boodschappen doen in een ander land vinden we leuk.

Elk jaar zoek ik op internet naar een nieuwe bestemming. We hebben een flinke wensenlijst: 1) Rolstoelvriendelijk, met een toegankelijk zwembad. 2) Gelegenheid om andere mensen te ontmoeten, door mijn spraakcomputer is zomaar een kletspraatje met een ‘local’ niet te doen. 3) Gebied met mogelijkheden voor uitstapjes. 4) Mogelijkheid om te koken, mijn vriend kookt graag.

Vanaf Calpe kun je naar steden als Valencia, Alicante, Benidorm en naar het strand. Bovendien zouden dit jaar ook mijn kinderen met hun gezinnen een week komen, dus Villa Carpe Diem, met vier zelfstandige appartementen en zwembad zou perfect zijn! We keken er het hele jaar naar uit.

Linda in de zon bij villa Carpe Diem
Linda in de zon bij villa Carpe Diem

Villa Carpe Diem in Calpe

De villa bestaat uit vier appartementen, twee beneden en twee boven. De beneden appartementen zijn geschikt voor rolstoelers. Helaas bleek bij aankomst dat de appartementen behoorlijk wat achterstallig onderhoud hadden. Er was geen tv-aansluiting en internet, de aanpassingen waren minimaal. Gelukkig konden we ons nog prima redden en we hebben onze vakantie hierdoor niet laten verpesten. Het zwembad was een zaligheid, ik werd (op eigen verzoek!) zelfs tot ver in oktober elke dag het zwembad in gereden om lekker af te koelen. Nu, in februari blijkt villa Carpe Diem online niet meer vindbaar, website en facebookpagina zijn offline. Helaas, maar wie weet starten ze later weer op?

In Calpe zijn twee rolstoel aangepaste stranden met strandwachten en strandrolstoelen, tot 1 oktober. Wij kwamen daar pas achter op de laatste middag dat het kon, super jammer want mijn hart ging sneller kloppen toen ik de rolstoelen voor in zee zag. Lijkt me heerlijk om weer eens in zee te zijn. Calpe heeft een lange boulevard en er zijn veel terrasjes. Vaak met een flinke verhoging maar er zijn er genoeg wel toegankelijk. Voor de winkels geldt hetzelfde. Tijdens ons verblijf kwamen we er achter dat alle grotere supermarkten een rolstoeltoilet hebben. En steeds vaker ook de restaurants en koffiezaakjes.

collage foto's van de rots bij Calpe en een landkaart van Spanje
Zoon en schoonzoon van Linda beklimmen de kalkstenen rots die steil uit de zee oprijst bij Calpe, Peñon de Ifach. Een flinke klautertocht, dus voor de duidelijkheid: niet rolstoeltoegankelijk.

Benidorm, alles wat hierover verteld wordt is waar

Omdat we zoveel gehoord hadden over Benidorm wilden we het graag een keer zien. En alles wat je leest over Benidorm is waar, heel veel vakantiegangers! Spanjaarden, Engelsen, Nederlanders en vaak een dagje ouder. Maar ik geef ze groot gelijk, zelfs in oktober kun je nog tot ’s avonds laat buiten zijn in zomerkleding en iedereen doet dat ook. Het is gezellig druk ’s avonds en doordat er zoveel ouderen zijn, zijn de meeste winkels en terrassen goed toegankelijk. Iedereen hier houdt van de zon. We zagen ook een scootmobiel die alleen in Benidorm schijnt te worden verhuurd, een dubbele scootmobiel met een extra stoel achter de bestuurder!

Valencia, hoog op ons verlanglijstje

Als we op vakantie zijn, maken we allebei een verlanglijst met wat we willen zien en wat bij allebei hoog staat, doen we als eerste. Valencia stond bij allebei hoog op het verlanglijstje. Ik vond Valencia prima te doen met een rolstoel, trottoirs zijn breed genoeg met voldoende afritjes maar ik heb geen ervaring met het openbaar vervoer. Wij zijn begonnen bij de De Markthal – Mercado Central. Zelfs de buitenkant is mooi. Echt een unieke ervaring, prachtig gebouw en zoveel kraampjes. Ik heb gelezen dat er 599 kraampjes zijn! De verse vis afdeling is heel groot. Verder veel fruit, kip en kaaskramen. Aanrader om ter plekke van te genieten: Een beker vers sap en een bakje met Spaanse ham en kaas. Onderin zijn de toiletten met een keurig rolstoeltoilet. Aan vier kanten zijn in- en uitgangen en bij twee ervan zijn opritten gemaakt. In de buurt van de Markthal is de imposante Kathedraal van Valencia, die wil je niet missen. We hebben er twee kaarsjes opgestoken, voor beide families. Iets verderop is de beroemde Fuente Del Agua de la Acequi (fontein), geïnspireerd op de Trevi fontein in Rome, prachtig. Ik keek van een afstandje naar de fontein, de omgeving, mijn familie, de mensen, hoorde de viool van een straatmuzikant en was totaal gelukkig.

 

 

Leuke kleine plaatsjes, Javea, Altea, Moraira, Teulada

Ook dichter bij Calpe zijn leuke plaatsjes zoals Javea (haven) en Altea met heerlijke verse dadels, joekels van perziken en verse kruiden op de markt en de kerk met prachtig blauw dak. Het plaatsje Moraira met alleen laagbouw, waar we de auto op de centraal gelegen parkeerplaats zetten en gelijk een aangepast toiletgebouw zagen. Altijd handig! Moraira loopt een beetje over in Teulada (wijnen!), ook een leuk plaatsje met een gezellig pleintje waar je koffie kunt drinken. Aan het plein is een goede thuiszorgwinkel (Johannes de Deo) gevestigd met een Nederlandse gastvrouw.

Winkelcentra in Ondara en Alicante

Als het weer aan de Costa Blanca toch een keertje wat minder is zijn de winkelcentra in Ondara en Alicante met alle grote merken een goede keus. Ze hebben allebei een foodcourt. Wij ontdekten het tapasrestaurant Lizarran in het foodcourt van Ondara. Een aanrader als je van die typisch Spaanse lekkernij tapas houdt.

Als ik in het buitenland ben, ben ik me altijd erg bewust hoe goed ik het thuis heb, met alle hulp en de aanpassingen. Ik tel mijn zegeningen dan dubbel. Of we nog een keer naar Villa Carpe Diem gaan is de dus even de vraag, maar Spanje heeft ons hart gestolen. Ik voel me altijd geweldig met een schat aan nieuwe indrukken en zoveel weken zon. Bruin gebrand en mentaal opgeladen de winter in Nederland in.

Linda

Nog even over de Costa Blanca

De Costa Blanca is gezegend met een van de beste klimaten van Europa. Er valt relatief weinig regen, de temperatuur is aangenaam en de zon schijnt er minstens 300 dagen per jaar. Bovendien is de Costa Blanca door de Wereldgezondheidsorganisatie uitgeroepen tot gezondste regio van Europa. Door het milde klimaat en de schone lucht is de regio vooral aangenaam voor mensen met ademhalings- en huidproblemen. Veel mensen denken dat de naam Costa Blanca slaat op de witte stranden of de witte huizen, maar het verwijst naar de witte bloesem van de amandelbomen die hier veel geteeld werden.

Inmiddels ook zin om naar de Costa Blanca te gaan? Kijk eens op deze websites voor rolstoeltoegankelijke accommodaties: Casa Mulder, Villa Los Leones en Xenofilie. Weet jij een fantastische plek, laat het ons weten!

 

 

Linda, Valencia
Linda, Valencia

BewarenBewaren

Ondanks het heerlijke bed bij B&B de Zes Wielen lag ik vannacht wakker. Alles wat ik voor de camera van Hart van Nederland gezegd heb kwam weer voorbij. Vooral één vraag van de verslaggeefster blijft doordraaien in mijn hoofd: “Waarom moet Nederland toegankelijker worden?” En vervolgens vroeg ze nog zoiets van: “Moet iedereen daar dan maar rekening mee houden?”. Ik heb geloof ik iets sufs gezegd als, ‘tja de vraag is meer waarom niet?’. Ik werd overvallen door de vraag. Ik vertel altijd het positieve verhaal, dat het vaak onwetendheid is bij mensen. Maar dat de overheid nu toch onderhand wel beter moet weten en best wat harder op mag treden bij het verstrekken van vergunningen bijvoorbeeld. Vervolgens zeg ik dan dat toegankelijkheid zo moeilijk niet is. Als iedereen zou doen wat redelijkerwijs mogelijk is zou er al veel verbeteren. Bla, bla, bla. Ik heb best een aardig verhaal. Maar de vraag waarom die rolstoelers eigenlijk mee moeten doen en ook op vakantie willen, had ik even niet verwacht. Vannacht heb ik natuurlijk genoeg redenen en scherpe antwoorden bedacht. Allereerst natuurlijk omdat de wereld iets mist als ik alleen maar in mijn huisje naar buiten zit te staren. Maar nu ik zo aan mijn croissantje achter mijn laptop zit word ik er een beetje verdrietig van. Anno 2018 wil ik niet meer uitleggen dat een diverse wereld gewoon mooier is.

Spannend. Ik weet niet of ik nog wel durf te kijken vanavond naar Hart van Nederland.

Update 5 februari

Gelukkig, het valt alles mee. Het is een leuk item geworden! Raar om mezelf te zien, maar B&B de Zes Wielen is mooi in beeld en mijn punt is duidelijk: ‘Kom op Nederland, het mag best wat toegankelijker!’

 

Ontbijt B&B zes wielen
Ontbijt B&B zes wielen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren